Αναγνώστες

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009

ΝΤΡΟΠΗ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΤΕΣ

Το ΚΚΕ ξύπνησε και άρχισε να βρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ για τον Ελαιώνα
Το πλέον οπορτουνιστικό κόμμα της αριστεράς άρχισε πάλι να τα βάζει με τον ΣΥΡΙΖΑ. Βλέποντας ότι μένει έξω από το παιχνίδι και αφού βγήκε η απόφαση του Σ.Ε , έβγαλε την πιο κάτω ανακοίνωση: Από την άλλη η πράσινη βουλευτής του κάνει την πάπια .Αν δεν είναι αυτό οπορτουνισμός τότε τι είναι;
ΝΤΡΟΠΗ……………………


ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ
Η διαμάχη μεταξύ των μεγαλοεπιχειρηματιών της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, του δημάρχου Αθήνας και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δεν σχετίζεται με την ανάπλαση του Ελαιώνα, τη μετατροπή του σε χώρο πράσινου, αναψυχής και άθλησης της νεολαίας και του λαού της Αθήνας. Έχει σχέση με επιχειρηματικούς ανταγωνισμούς και πολιτική δημαγωγία.
Οι μεγαλοεπιχειρηματίες της ΠΑΕ Παναθηναϊκός μιλώντας εξ ονόματος των φιλάθλων του Παναθηναϊκού ενδιαφέρονται να αυξήσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία και τις επιχειρηματικές συμμαχίες τους αξιοποιώντας τις εκτάσεις του Ελαιώνα.
Ο δήμαρχος Αθήνας και η παράταξη του ΠΑΣΟΚ από την αρχή στηρίζουν με θέρμη την εκχώρηση στρεμμάτων του Ελαιώνα στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός που ανοίγει το δρόμο στην ολοκληρωτική και οριστική παράδοση της περιοχής του αρχαίου Ελαιώνα στα επιχειρηματικά συμφέροντα, στη δημιουργία πολυκαταστημάτων και άλλων πολεοδομικών συγκροτημάτων, που όχι μόνο δεν θα ωφελήσουν τους κατοίκους των γύρω περιοχών αλλά θα κάνουν τη ζωής τους ακόμα χειρότερη.
Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ για μια ακόμα φορά αποδεικνύεται καιροσκόπος και διπρόσωπος. Ενώ δεν καταψήφισε την εκχώρηση των εκτάσεων του Ελαιώνα στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός και συνεχίζει να είναι υπέρ της κατασκευής του γηπέδου, για να μη χαλάσει το «περιβαλλοντικό» του προσωπείο, διαφώνησε στη δημιουργία του εμπορικού κέντρου που θα συνοδεύει το γήπεδο!
Το ΚΚΕ καλεί το λαό της Αθήνας και του Λεκανοπεδίου να πάρει την υπόθεση του Ελαιώνα στα χέρια του. Ούτε ένα στρέμμα δεν πρέπει να εκχωρηθεί στους επιχειρηματικούς ομίλους. Είναι ζωτική ανάγκη να γίνει χώρος πρασίνου, δημόσιων αθλητικών και πολιτιστικών υποδομών που δεν θα επιβαρύνουν το περιβάλλον. Κανένα γήπεδο, καμία αθλητική εγκατάσταση δεν πρέπει να ανήκει σε επιχειρηματίες".

Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2009

"ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΟΡΟΣΕΙΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ": συμπαράσταση στην Αγγελική της καρδιάς μας και του αγώνα



Οχι,η Αγγελική μας δέν θά μείνει "φυτό" (αλληλεγγύη στήν δημοσιογράφο Αγγελική Χατζηδημητρίου από τήν Χίο καί οικονομική ενίσχυση)

Για την Αγγελική τής καρδιάς μας, τήν Αγγελική τού αγώνα πού δέν θά σάς κάνει τήν χάρη νά μείνει "φυτό"

Συμπαράσταση καί οικονομική ενίσχυση στήν δημοσιογράφο Αγγελική Χατζηδημητρίου πού απαιτεί στήν δίκη πού ξεκινά στίς 29/1 στήν Χίο,τήν τιμωρία κάθε υπεύθυνου γιά τά 3 χρόνια Γολγοθά τής υγείας της
΄
Είναι ώρες πού οι εικόνες καί τά σημάδια από τήν βαρβαρότητα καί τήν εξουσία από άνθρωπο σέ άνθρωπο σέ ξεπερνούν,δέν προλαβαίνεις πράγματι νά ανταποκριθείς απέναντι σέ όλα τά γεγονότα πού προσβάλλουν καί ισοπεδώνουν τήν ανθρώπινη υπόσταση καί ελευθερία μέσα σέ ένα σύγχρονο μεσαίωνα πού αυτοαποκαλείται "χαριτωμένα"..."κοινωνικό κράτος" ή "δημοκρατία", αλλά στήν ουσία πρόκειται γιά τήν σκληρότερη επίδειξη λεηλασίας,τρόμου καί βίας πού βιώνουν οι εργαζόμενοι,όλη η ανθρωπότητα,όλο τό παγκόσμιο οικοσύστημα!
Από τίς σφαγές στήν Γάζα καί στό Σουδάν μέχρι τίς στάχτες τού καταυλισμού τών μεταναστών στήν Πάτρα,από τήν Αγγελική καί τόν Ντουζόν μέχρι τόν Αλέξη Γρηγορόπουλο καί τήν Κωνσταντίνα Κούνεβα,τό πρόσωπο τής απόλυτης βίας καί κτηνωδίας είναι εδώ πολλαπλασιάζοντας τά θυματά του.
Δέν χρειάζεται νά είσαι στά βουνά τού Αφγανιστάν ανάμεσα σέ κατοχικούς στρατούς "ειρήνης" καί αντάρτες Ταλιμπάν γιά νά πληρώσεις μέ τήν ζωή σου τήν διαδρομή τής ενημέρωσης,όπως συνέβη πρόσφατα στόν σύντροφο καί αγωνιστή τής δημοσιογραφίας Γιώργο Κοίλιαρη.
Μπορεί νά βρεθείς εδώ στήν "εργασιακή ειρήνη" τής Βαλκανικής ανάμεσα σέ σεκιουριτάδες,γραφειοκράτες τής ιδιωτικοποιημένης ΔΕΗ καί γιατρούς καί από τήν μιά στιγμή στήν άλλη νά πεθάνεις σάν μιά άλλη Αμαλία Καλυβίνου ή νά πεταχτείς στήν αναπηρική καρέκλα όπως στήν περίπτωση τής Αγγελικής.

Στίς 8 Απρίλη τού 2009 θά κλείσουν τρία χρόνια από εκείνο τό πρωϊνό στό εργοστάσιο τής ΔΕΗ,στό Κοντάρι τής Χίου,όταν μέ αφορμή ένα βραχυκύκλωμα πού προκάλεσε διακοπή ηλεκτροδότησης στό νησί,η δημοσιογράφος Αγγελική Χατζηδημητρίου θέλησε νά κάνει ρεπορτάζ γιά τό συμβάν.
Παρεμποδίσθηκε καί χτυπήθηκε από τόν φύλακα-σεκιούριτυ τού εργοστασίου καί αφού μεταφέρθηκε στό νοσοκομείο τής Χίου,μετά από εγκληματική καθυστέρηση(15 ολόκληρες ώρες),αδιαφορία καί αβλεψία τού "επιστημονικού" προσωπικού,διαπιστώθηκε πώς είχε υποστεί ισχυρό εγκεφαλικό επεισόδιο.
Τρία χρόνια η Αγγελική βρίσκεται ανάμεσα στίς συμπληγάδες πέτρες ενός συστήματος πού δέν καταλαβαίνει τίποτα από τό μαρτύριο καί τόν πόνο τών απλών ανθρώπων,τρία χρόνια κρατά τό ανηφόρι τής αναζήτησης τής ελπίδας από Αθήνα σέ Σουηδία καί ξανά στήν Χίο προσδοκώντας τήν θεραπεία στίς νοσηλευτικές μονάδες καί στά ειδικά κέντρα αποκατάστασης.
Τρία χρόνια η Αγγελική βρίσκεται καθηλωμένη μέσα στήν σιωπή πού όμως βγάζει φωνή γιά τά τόσα "γιατί?",τρία χρόνια τά παιδιά της καί ο συντροφός της Θοδωρής Πυλιώτης στέκονται καί αγωνίζονται υπομονετικά κοντά της γιά νά ξαναφέρουν πίσω τό χαμόγελο,τό βάδισμα καί τήν φωνή τής μητέρας καί συντρόφισσας πού ποτέ δέν ξέχασαν!
Στήν δίκη πού ξεκινά τήν Πέμπτη 29/1/09,στήν Χίο,είναι απαίτηση όλης τής κοινωνίας νά λάμψει η αλήθεια γιά τήν υποθεσή της καί νά τιμωρηθούν όλοι εκείνοι πού είναι υπεύθυνοι γιά τήν τωρινή κατάσταση τής υγείας της καί τό ψυχικό βασανιστήριο πού αυτή καί η οικογενειά της υφίστανται σέ καθημερινή βάση.
Εκφράζουμε άλλη μιά φορά τήν αλληλεγγύη μας στήν Αγγελική καί μέ τήν μορφή οικονομικής ενίσχυσης,γιά όποιον/όποιο θέλει νά βοηθήσει
στόν λογαριασμό
0026-0142-98-0100646366(eurobank)
μέχρι τίς ημέρες τού Πάσχα γιά νά συγκεντρώσουμε ότι ποσό μπορούμε συμβάλλοντας στά τεράστια έξοδα αποκατάστασης τής υγείας της

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

"ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΟΡΟΣΕΙΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ"

Ελευθεριακή Κίνηση Κορινθίας
Αναρχική /Αντιεξουσιαστική πρωτοβουλία από Αθήνα,Κορινθία καί Αχαϊα

28/1/09

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ


Βιώσιμη ανάπτυξη στο Αιγαίο
Τόπος και χρόνος υλοποίησης: Μυτιλήνη – αίθουσα συνεδριάσεων Νομαρχιακού Συμβουλίου: Σάββατο 31 Γενάρη και Κυριακή 1 Φλεβάρη 2009.
Στόχος της διημερίδας: Η ανάδειξη και η περαιτέρω επεξεργασία των νησιωτικών πολιτικών, καθώς και η ιεράρχηση των προτεραιοτήτων για τους επερχόμενους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες στο νησιωτικό χώρο.

ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΤ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 21/01/2009

Υποπτος διαδικτυακός «αχταρμάς»
Ιστολόγιο (blog), με τίτλο «Ενότητα στα blogs της Αριστεράς», έκανε την εμφάνισή του στο Διαδίκτυο πριν από λίγες μέρες, στο οποίο ο άγνωστος δημιουργός του αυθαίρετα έχει περιλάβει και σύνδεσμο προς την ιστοσελίδα του «Ριζοσπάστη». Το ίδιο αυθαίρετα έχει αναρτήσει περιεχόμενο και έχει περιλάβει σχετικούς συνδέσμους προς τα ιστολόγια φίλων και οπαδών του ΚΚΕ, μερικοί από τους οποίους έχουν ενημερώσει με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τον «Ρ» ότι επανειλημμένα - πλην μάταια - ζήτησαν να αφαιρεθούν από το εν λόγω ιστολόγιο.

Ανεξάρτητα από τις προθέσεις του δημιουργού του ιστολογίου, το χωρίς τη σύμφωνη γνώμη όλων των πηγών ανακάτωμα υλικών, που προέρχονται από οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΝ, από ιστολόγια φιλικά προς αυτούς τους δύο πολιτικούς φορείς και υλικών από τον «Ριζοσπάστη» και ιστολόγια που ανοιχτά τοποθετούνται με το ΚΚΕ, αναμφίβολα λειτουργεί προβοκατόρικα.

Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009

Η ΑΧΑΡΧΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΞΑΝΑΣΤΗΣΕ ΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
«Οι αναρχικοί δεν καίνε το σπίτι τους. Και το σπίτι μας είναι η εργατική τάξη, εκεί χτυπάει η καρδιά μας», ξεκαθάρισαν τα μέλη της «Αναρχικής Πρωτοβουλίας Αθηνών-Κορίνθου-Αχαΐας», που κατάφεραν να συγκεντρώσουν 12.800 ευρώ μέσα σε λίγες μέρες και να ξαναφτιάξουν το καμένο περίπτερο της 70χρονης Χαρίκλειας Ανανιάδου στη Θεσσαλονίκη.




Η 70χρονη Χαρίκλεια Ανανιάδου και το ολοκαίνουργο περίπτεροΤο περίπτερο, που βρίσκεται έξω από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, κάηκε ολοσχερώς στις 11 του περασμένου Νοεμβρίου, κατά τη διάρκεια επεισοδίων ανάμεσα σε αντεξουσιαστές και αστυνομικούς.«Η οικονομική αλληλεγγύη στην 70χρονη έκλεισε με το ποσό που συγκεντρώθηκε. Εμείς οι αναρχικοί, που είμαστε κομμάτι της εργατικής τάξης και παλεύουμε με την κοινωνία κι όχι ενάντιά της, κρίναμε πως οφείλαμε να συμπαρασταθούμε σ' έναν συνάνθρωπό μας που έπεσε θύμα τυφλής και άστοχης βίας ομάδων εκτόνωσης, οι οποίες δεν ανήκουν στο κίνημα, ούτε σύντροφοί μας είναι», αναφέρει η «Αναρχική Πρωτοβουλία» σε νέα ανακοίνωση που απέστειλε στα γραφεία τής «Ε» στη Θεσσαλονίκη. Συνοδευόταν, μάλιστα, από φωτοαντίγραφα του λογαριασμού (0026-0221-33-0101271081), που είχε ανοιχτεί στην Eurobank και ο καθένας κατέθετε όποιο ποσό μπορούσε.


«Θα το επαναλάβουμε για κάθε καταπιεσμένο που έχει ανάγκη την κοινωνική αλληλεγγύη», υπόσχονται με την ανακοίνωσή τους τα μέλη της «Αναρχικής Πρωτοβουλίας» και συνεχίζουν την προσπάθεια συνεισφέροντας στον τραπεζικό λογαριασμό με αριθμό 5012 0190 2127 της Τράπεζας Πειραιώς, για την ενίσχυση της συνδικαλίστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα. Ν.ΦΩΤ.

Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2009

Μπάτσοι, γουρούνια, αδέλφια μας;

Ο ΙΟΣ του Σαββάτου
Μπάτσοι, γουρούνια, αδέλφια μας;
ios@enet.gr / www.iospress.gr ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ: ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ, ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΡΑΣ
Λένε ότι η τέχνη προηγείται της πολιτικής. Την καρικατούρα του αποφθέγματος ζήσαμε τις περασμένες μέρες μετά τη δημοσίευση στον «Ριζοσπάστη» (Κυριακή, 28/12/08) ενός κειμένου, το οποίο με τη μορφή «διηγήματος» αποτελεί την πιο απροκάλυπτη υπεράσπιση της δολοφονίας του 15χρονου από τον ειδικό φρουρό το μοιραίο βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου. Το κείμενο αυτό σχολιάστηκε κριτικά από τον Γ. Κοροπούλη («Αυγή» 6/1/2009), τον Χ. Γεωργούλα («Εποχή», 4/1/2009), τον Γ. Ρούση («Ε», 5/1/09). Στη στήλη του «Ιού» είχαμε ήδη επισημάνει το περιεχόμενο του «διηγήματος» και καλούσαμε τους αναγνώστες μας να το διαβάσουν (3/1/09).
Η υπόθεση προκάλεσε σοβαρές αναταράξεις στο εσωτερικό του ΚΚΕ γιατί, με έμμεσο τρόπο, ανέδειξε τις αντιφάσεις του δημόσιου λόγου και της πολιτικής του κόμματος απέναντι στη νεολαιίστικη έκρηξη και ήρθε να συμπληρώσει το δημόσιο έπαινο όλων των συντηρητικών πολιτικών δυνάμεων στην «υπεύθυνη» πολιτική του γραμμή. Ανέλαβε, λοιπόν, να βάλει τα πράγματα στη θέση τους ο Μάκης Μαΐλης, εκπρόσωπος Τύπου του ΚΚΕ. Με άρθρο του στον «Ριζοσπάστη» (8/1/08) ο κ. Μαΐλης επιχειρεί να ανασκευάσει όσα καταλογίζονται στο κείμενο του Ριζοσπάστη και επιτίθεται κατά της «Εποχής», της «Αυγής», του «Ιού» και της «Ελευθεροτυπίας» για την κριτική που του άσκησαν. Βέβαια ακόμα και ο κ. Μαΐλης φροντίζει να πάρει τις αποστάσεις του από το δημοσίευμα (το οποίο επιμένει να αποκαλεί «διήγημα»), αναφέροντας ότι «η λογοτεχνική του αξία είναι αδιάφορη» και παραδεχόμενος ότι «αν η ψυχογράφηση γίνεται ολοκληρωμένα, είναι ένα άλλο θέμα, στο οποίο μπορεί να υπάρχουν αυτές ή εκείνες οι τοποθετήσεις».


Ο Μάκης Μαΐλης με την Αλέκα ΠαπαρήγαΟμως με το κείμενό του ο κ. Μαΐλης όχι μόνο υπερασπίζεται την πολιτική συλλογιστική του διηγήματος, αλλά την τοποθετεί και στο πλαίσιο του πολιτικού προγράμματος του κόμματος. Αντί λοιπόν να αμβλύνει τις εντυπώσεις που προκάλεσε το αρχικό δημοσίευμα, το επενδύει με την προστασία της κομματικής καθοδήγησης. Αυτός είναι ο λόγος που επανερχόμαστε, αυτή τη φορά όχι για το διήγημα, αλλά για το κείμενο του ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ.- Ο κ. Μαΐλης ξεκινά το κείμενό του με ένα εντελώς άσχετο «επιχείρημα». Καταγγέλλει «αστικές εφημερίδες και τηλεοπτικές εκπομπές που δημοσιεύουν άρθρα ή παρουσιάζουν συνεντεύξεις των Κουφοντίνα, Γιωτόπουλου, Ξηρού και άλλων υποκειμένων που λερώνουν την έννοια επανάσταση». Και λίγο παρακάτω ειρωνεύεται τη στήλη μας: «Καιρό έχει η εφημερίδα του Ιού να δημοσιεύσει συνέντευξη του Γιωτόπουλου - τι συμβαίνει;» Η σκοπιμότητα του επιχειρήματος σαφής: εσείς που ανοίγετε διάλογο στα μέσα ενημέρωσης με τους τρομοκράτες, τους υποθάλπετε κιόλας πολιτικά.Αλλά δεν είναι άραγε η Λιάνα Κανέλλη αυτή που πήρε (και μάλιστα «ζωντανή») συνέντευξη του Σάββα Ξηρού από το κελί του Κορυδαλλού (Alpha, 16/9/2002, βλ. φωτογραφία) λίγο μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο το φθινόπωρο του 2002; Η κυρία Κανέλλη ήταν ήδη βουλευτής του ΚΚΕ και φιλοξενούσε στην ίδια εκπομπή άλλο ηγετικό στέλεχος του κόμματος, τον κ. Παναγιώτη Γεωργιάδη. Είναι δυνατόν να έχει ξεχάσει ο κ. Μαΐλης ότι το δεξί του χέρι στην εκλαΐκευση της γραμμής του κόμματος είχε αφιερώσει την εκπομπή της στο μέλος της 17Ν; Εκτός κι αν τότε ο Σάββας Ξηρός δεν «λέρωνε» τη λέξη επανάσταση. - «Ο συγγραφέας του διηγήματος» (στον «Ριζοσπάστη»), υποστηρίζει παρακάτω ο κ. Μαΐλης, «δεν κάνει τίποτα άλλο από την προσπάθεια να αναλύσει ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, που βεβαίως το αποκαλεί φονιά. Ψυχογραφώντας την προσωπικότητα του δολοφόνου, δεν σημαίνει ότι παίρνει το μέρος του και υιοθετεί ή δικαιολογεί το έγκλημα του ήρωά του». Μόνο που σ' αυτή την «ψυχογράφηση», ο ημιανώνυμος «διηγηματογράφος» Α.Σ.Α. του Ριζοσπάστη φροντίζει να συμπεριλάβει και εντελώς ψευδή γεγονότα, μόνο και μόνο για να δικαιολογήσει την πράξη του φτωχού αστυνομικού και να τον παρουσιάσει ως θύμα επιθέσεων με μολότοφ από πλουσιόπαιδα. - Στο δεύτερο μέρος του άρθρου του ο κ. Μαΐλης προσπαθεί να πείσει τους αναγνώστες του ότι το σύνθημα «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι» ταιριάζει στην «ανώριμη πολιτική σκέψη» αλλά «βολεύει και το σύστημα». Είναι αλήθεια ότι δεν αποτελεί προϊόν των κομμάτων της Αριστεράς το σύνθημα αυτό, αλλά όποιος βρέθηκε στις νεολαιίστικες διαδηλώσεις του Δεκέμβρη σε όλη την Ελλάδα θα διαπίστωσε ότι το σύνθημα αυθόρμητα κυριάρχησε, ενώ δημιουργήθηκαν και εκατοντάδες (χιουμοριστικές οι περισσότερες) παραλλαγές του. Αλλά ποιο σύνθημα αντιπροτείνει ο κ. Μαΐλης; «Το σύνθημα που λέει ότι το αστικό κράτος πρέπει να τσακιστεί και στη θέση του να μπει το κράτος της εργατικής τάξης. Που σημαίνει ότι και τότε η Πολιτοφυλακή θα αναλάβει άλλον ταξικό ρόλο από τον σημερινό της Αστυνομίας». Μ' άλλα λόγια, περιμένετε λίγο να τσακιστεί το αστικό κράτος, οπότε θα φτιάξουμε εμείς πολιτοφυλακή. Μέχρι τότε, αφήστε τους αστυνομικούς να σας τσακίζουν εκείνοι. Κι αν κανένας πιο θερμόαιμος σκοτώσει και κάνα παιδί, κάντε του το ψυχογράφημα.
- Πρωτοφανής είναι και ο ισχυρισμός του κ. Μαΐλη ότι «ένα σωρό ΑΕΙ χρησιμοποιούνται ως ορμητήρια από κουκουλοφόρους, δήθεν αντιεξουσιαστές, και ως εργαστήρια κατασκευής μολότοφ». Πρόκειται για ευθεία ταύτιση με την επιχειρηματολογία όσων απαιτούν την κατάργηση του ασύλου. Γιατί αν δεν είναι ικανοί οι φοιτητές και οι διδάσκοντες να περιφρουρήσουν το χώρο τους, το μόνο που μένει είναι η νομιμοποίηση της εισόδου των κατασταλτικών μηχανισμών. - Το κείμενο ολοκληρώνεται με την απάντηση του κ. Μαΐλη σε σχετικό πολιτικό αίτημα που έχει θέσει ο ΣΥΡΙΖΑ: «Είναι λοιπόν γραφικό το σύνθημα "να αφοπλιστεί η Αστυνομία", ενώ πέρα από ουτοπικό είναι και αποπροσανατολιστικό το "να διαλυθούν τα ΜΑΤ". Και να διαλύονταν, κάτι άλλο θα ερχόταν στη θέση τους, πέρα από αυτά που θα απέμεναν, όσο η εξουσία της πλουτοκρατίας παραμένει». Εδώ γίνεται σαφές ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια πραγματική πολιτική μετατόπιση του ΚΚΕ. Γιατί το αίτημα «να διαλυθούν τα ΜΑΤ» ήταν πάγιο δικό του σύνθημα σε όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο. Μάλιστα, μέχρι πριν από λίγα χρόνια το ΚΚΕ περηφανευόταν ότι είναι «το μοναδικό κόμμα που ζητάει την κατάργηση των ΜΑΤ, γιατί είναι σταθερά υπέρ του αναπροσανατολισμού των αστυνομικών δυνάμεων στη δίωξη του εγκλήματος» («Ριζοσπάστης», 24/2/1999).Το αίτημα αυτό το βρίσκουμε στο προεκλογικό πρόγραμμα του ΚΚΕ το 1993 (σελ. 21), ενώ στην κομματική εφημερίδα υπάρχουν πάμπολλες αναφορές ηγετικών στελεχών του ΚΚΕ, αλλά και κομματικών οργάνων στην ανάγκη να διαλυθούν τα ΜΑΤ: ανακοίνωση της Κ.Ε. του ΚΚΕ (8/1/1997), δήλωση του μέλους της Κ.Ε. Γιάννη Νάκη (8/6/97), δήλωση του βουλευτή Αχιλλέα Κανταρτζή (10/7/1997), δήλωση στη Βουλή (25/7/1997), δήλωση του βουλευτή Στρατή Κόρακα (10/1/1998), απόφαση ειδικής ημερίδας (27/1/2000), Θέσεις για το 8ο Συνέδριο της ΚΝΕ (2/9/2001). Τι συνέβη και τώρα ο κ. Μαΐλης θεωρεί «γραφικό» αυτό το προγραμματικό αίτημα του κόμματός του; Ως εξήγηση δεν αρκεί η διαπίστωση ότι ένα μέρος του συνδικαλισμού της ΕΛ.ΑΣ. ελέγχεται από το ΚΚΕ. Ανεπαίσθητα, εδώ και λίγα χρόνια το ΚΚΕ σταματά να αναφέρεται στη διάλυση των ΜΑΤ και μετατρέπει το αίτημα σε «απομάκρυνση των ΜΑΤ από τις πορείες» («Ριζοσπάστης», 13/3/2007). Ομως τα ΜΑΤ ακριβώς αυτό το ρόλο έχουν: να αντιμετωπίζουν δηλαδή τις λαϊκές εκδηλώσεις. Το «γραφικό» αίτημα παραμένει μόνο στις θέσεις του Κ.Σ. της ΚΝΕ για το 9ο Συνέδριό της (Γενάρης 2006, σελ. 20). Πρόκειται για μια συνολική μετεξέλιξη της πολιτικής του ΚΚΕ απέναντι στα ζητήματα της καταστολής. Μόνο που δεν ήταν μέχρι σήμερα ομολογημένη. Το άρθρο του κ. Μαΐλη είναι η πρώτη δημόσια παραδοχή αυτής της πολιτικής αλλαγής. Και ο ημιανώνυμος «διηγηματογράφος» απλά εξέφρασε με πιο χοντροκομμένο τρόπο αυτά που σκέφτεται η σημερινή ηγεσία του κόμματος. *

Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2009

Να μποϋκοτάρουμε τις εταιρείες που στηρίζουν την οικονομία και τον στρατό του Ισραήλ.

ΣΥΜΠΑΘΕΙΕΣ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΣΥΜΠΑΘΕΙΕΣ ΤΟΥ ΚΚΕ

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝ

Στη σημερινή συνεδρίασή της, η Π.Γ. του ΣΥΝ αποφάσισε:

Α. Να προτείνει στον ΣΥΡΙΖΑ τη διεξαγωγή μεγάλης συγκέντρωσης την ερχόμενη Δευτέρα, 19/1, στο γήπεδο του Σπόρτινγκ, πρόταση που έγινε αποδεκτή. Ομιλητής θα είναι ο Πρόεδρος του ΣΥΝ, Αλ. Τσίπρας και χαιρετισμό θα απευθύνει ο Μ. Γλέζος.
Β. Τη διεξαγωγή Διαρκούς Συνεδρίου στις 6-8 Φεβρουαρίου για τη συζήτηση του προγράμματος (προτάσεις του ΣΥΝ προς τον ΣΥΡΙΖΑ) καθώς και για την προετοιμασία του κόμματος για τις ευρωεκλογές.
Γ. Πρωτοβουλίες του κόμματος για την Παλαιστίνη καθώς και για τους τομείς της Παιδείας, της Υγείας και της Οικονομίας

Διημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ για το Αιγαίο

Η ανάδειξη και η περαιτέρω επεξεργασία των νησιωτικών πολιτικών, καθώς και η ιεράρχηση των προτεραιοτήτων για τους επερχόμενους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες στο νησιωτικό χώρο, είναι ο στόχος της διημερίδας που οργανώνει ο ΣΥΡΙΖΑ στη Μυτιλήνη.

Η διημερίδα έχει θέμα “Βιώσιμη Ανάπτυξη στο Αιγαίο” και έμφαση στη νησιωτικότητα, και στο περιεχόμενο της ανάπτυξης στα νησιά και θα διεξαχθεί στη Μυτιλήνη το Σαββατοκύριακο 31 Γενάρη και 1 Φλεβάρη,

Σε αυτήν θα συμμετάσχουν βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ απο τον νησιωτικό χώρο και ειδικοί επιστήμονες που ασχολούνται με τα θέματα των νησιών.

Η έναρξη των εργασιών της ημερίδας αναμένεται να γίνει απο τον πρόεδρο της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκο Αλαβάνο.

Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2009

ΠΩΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕ Η ΝΔ (ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ)ΤΟ ΚΚΕ

Οδός Μπουμπουλίνας 20-22


Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΝΑΝΟΥΡΗ


Σπουδαίο μνημείο της αρχιτεκτονικής του μεσοπολέμου, κολαστήριο στα χρόνια της δικτατορίας, γραφεία του ΚΚΕ το '80, έδρα του υπουργείου Πολιτισμού από το 1993: Το κτίριο της οδού Μπουμπουλίνας 20-22, έξω απ' το οποίο πυροβολήθηκε ο αστυνομικός, Δ. Μαντζούνης, θα 'λεγε κανείς ότι διατρέχει τη νεότερη ιστορία μας και συνδέεται με πολλές μελανές της σελίδες.



Κατά την περίοδο της δικτατορίας, στην «ταράτσα» της οδού Μπουμπουλίνας 18, βασανίστηκαν πολλοί αγωνιστές. Ηταν έδρα της υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Αθηνών.
*Χτίζεται το 1932 σε σχέδια του αρχιτέκτονα, Κυπριανού Μπίρη, μετέπειτα καθηγητή στο ΕΜΠ. Το πενταώροφο κτίριο θεωρείται υπόδειγμα «πρώιμου μοντερνισμού», με δύο στοές και τρία εσωτερικά αίθρια για τον επαρκή φωτισμό και αερισμό των 46 διαμερισμάτων του. Καταλαμβάνει το τετράγωνο μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας, Κουντουριώτη και Ζαΐμη.

«Είναι από τα πρώτα κτίσματα της Αθήνας με "έρκερ" όγκους, με γραμμικά παράθυρα, που εξέχουν από την πρόσοψη και όταν ανοίγουν σου δίνουν την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε μπαλκόνι», εξηγεί ο γιος του εμπνευστή του κτιρίου, Τ. Μπίρης, αρχιτέκτονας και καθηγητής του ΕΜΠ και ο ίδιος. «Είναι ακόμη από τις πρώτες πειραματικές λύσεις της καθ' ύψος συλλογικής κατοίκησης. Με τη διαφορά ότι οι πρωτοπόροι της ιδέας της πολυκατοικίας οραματίζονταν περιορισμένα ύψη και σχεδιασμό, με σκοπό την κάλυψη των στεγαστικών αναγκών και όχι το κέρδος».

*Ο πρώτος του ιδιοκτήτης, ο γιατρός Κ. Λογοθετόπουλος, συνδέει το όνομά του με τις δωσιλογικές κατοχικές κυβερνήσεις, καθώς σπούδασε μαιευτική στο Μόναχο και λίγο πριν από τον πόλεμο βρέθηκε να διευθύνει το μαιευτήριο «Αλεξάνδρα» ως πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών.

Παντρεμένος με την ανιψιά του στρατάρχη Λιστ, επικεφαλής των δυνάμεων της Βέρμαχτ που επιτίθενται στη χώρα μας, χρηματίζει υπουργός Παιδείας και Υγείας στην κυβέρνηση Τσολάκογλου και πρωθυπουργός από τις 2 Δεκεμβρίου 1942 έως τις 7 Απριλίου 1943. Εμπνευστής της επιστράτευσης του '43, που αποτρέπεται από τις κινητοποιήσεις του ΕΑΜ και του ΚΚΕ, το 1944 δραπετεύει στη Γερμανία, ακολουθώντας τα ναζιστικά στρατεύματα. Καταδικάζεται ερήμην σε ισόβια το 1945, εκδίδεται στην Ελλάδα το 1946 και μένει στη φυλακή έως το 1951. Πεθαίνει το 1961 σε πλήρη απαξίωση.


1950-1985: Το κτίριο της οδού Μπουμπουλίνας το στεγάζει την διαβόητη ΚΥΠ. Τραγική ειρωνεία: Τα σχέδια για κυνηγητό των μελών του ΚΚΕ προετοιμάζονταν εδώ!
*Τη δεκαετία του '50 στο κτίριο στεγάζεται η διαβόητη ΚΥΠ. Σε κάποιο απ' τα γραφεία του εξυφαίνεται, πιθανότατα, η σκευωρία κατά του Νίκου Μπελογιάννη, αλλά και η δολοφονία του άλλοτε μαθητή του ιδιοκτήτη: του ΕΔΑΐτη γιατρού Γρηγόρη Λαμπράκη.

*Την περίοδο της δικτατορίας η γειτονιά ανατριχιάζει από τις οιμωγές των αντιστασιακών που κρατούνται στη Μπουμπουλίνας 18, έδρα της υποδιεύθυνσης Ασφαλείας και άντρο του Μάλλιου, του Μπάμπαλη, του Λάμπρου.

Στην αιματοβαμμένη «ταράτσα» εκατοντάδες αγωνιστές υπομένουν φρικτά βασανιστήρια. Ανάμεσά τους, ο Ανδρέας Λεντάκης και ο Μίκης Θεοδωράκης, που επινοούν έναν κώδικα επικοινωνίας με χτυπήματα στον τοίχο.

Τα «τραγούδια του Αντρέα» τα περιγράφουν γλαφυρά: «Χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Αντρέα, μετρώ τους χτύπους τον πόνο μετρώ. Πίσω απ' τον τοίχο πάλι θα 'μαστε παρέα. Τακ-τακ εσύ, τακ-τακ εγώ».


1985-1993: Στα μέσα της δεκαετίας του '80 το ΚΚΕ αναζητεί ένα κτίριο για να στεγάσει την Κ.Ο. Αθήνας. Η πενταώροφη πολυκατοικία του Μπίρη δίδεται αντιπαροχή. Το ΚΚΕ το αγοράζει περίπου 100 εκατ. δρχ.
*Η «εκδίκηση της ιστορίας» έρχεται στα μέσα του '80, οπότε το ΚΚΕ αναζητεί κτίριο για να στεγάσει την Κομματική Οργάνωση Αθήνας. Η ΚΥΠ έχει μετακομίσει στην οδό Κατεχάκη και η πολυκατοικία μοιάζει ερείπιο. Οι τότε ιδιοκτήτες της τη βγάζουν κυριολεκτικά στο σφυρί. Η ταμπέλα «δίδεται αντιπαροχή» επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές.

«Αγοράσαμε το κτίριο περίπου 100 εκατ. δρχ. και ξοδέψαμε άλλα 200 εκατ. για την ανακαίνισή του», θυμάται ο γραμματέας της Κ.Ε. του ΣΥΝ, Ν. Χουντής, τότε γραμματέας της ΚΟΑ του ΚΚΕ.

Την ανακαίνιση εκείνη επιβλέπει ο πολιτικός μηχανικός, Δημ. Σκαμπάς, μέλος του κόμματος και πρώην δήμαρχος Χαϊδαρίου.


1993-2009: Σήμερα στεγάζει τις κεντρικές υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού. Αγοράστηκε το 1993 (επί πρωθυπουργίας Κ. Μητσοτάκη) από το ΚΚΕ, έναντι 1,17 δισ. δραχμών.
*Το 1992, με πρωθυπουργό τον Κ. Μητσοτάκη, η Ντόρα Μπακογιάννη προτείνει στο ΚΚΕ να πουλήσει το κτίσμα στο υπουργείο Πολιτισμού, προκειμένου να στεγαστούν εκεί οι κεντρικές του υπηρεσίες. Η συμφωνία κλείνει γρήγορα, με τίμημα το οποίο αλλεπάλληλα δημοσιεύματα της εποχής θεωρούν σκανδαλώδες.

Πάντως στην επιτροπή της Βουλής που εγκρίνει τους ισολογισμούς των κομμάτων για τα έξοδα των εκλογών του 1993, το ΚΚΕ αναφέρει ότι εισέπραξε από την πώληση του κτιρίου 1,17 δισ. δρχ.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 13/01/2009

ΜΑΤ-ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2009

ΤΟ ΚΚΕ ΠΕΡΝΑΕΙ ΓΡΑΜΜΗ ΣΤΗ ΝΔ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΑΟΣ

Μάκης Μαΐλης

Ενα σωρό ΑΕΙ χρησιμοποιούνται ως ορμητήρια από κουκουλοφόρους, δήθεν αντιεξουσιαστές, και ως εργαστήρια κατασκευής μολότοφ (προφανώς, λέμε εμείς, δεν απουσιάζει και η δράση διαφόρων πρακτόρων που αξιοποιούν - χρησιμοποιούν αφελή παιδάκια, προσφέροντας και πολύτιμες υπηρεσίες σε όσους θέλουν να καταργηθεί το άσυλο), όμως τα συγκεκριμένα έντυπα, που προαναφέρθηκαν, ουδέποτε θέλησαν να στηλιτεύσουν το γεγονός.


Αλέκα Παπαρήγα

Η Παπαρήγα για τους συλληφθέντες της Λάρισας..... «εφόσον αποδειχθεί ότι σπάσανε βιτρίνες και κάψανε τράπεζες υπάρχει ο ποινικός νόμος για να τιμωρηθούν».

Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2009

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΥΓΗΣ 2009



ΥΣΤΕΡΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΑΝΕΛΛΗ (ΚΚΕ) ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ (ΛΑΟΣ) ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΠΟΥ ΕΒΓΑΛΕ Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΥΓΗ
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΟ ΚΚΕ ΔΙΝΕΙ ΓΡΑΜΜΗ ΣΤΑ ΦΑΣΙΣΤΟΕΙΔΗ

Ανακοίνωση Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού για τη δολοφονική επίθεση εναντίον αστυνομικών
Η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΝ καταγγέλλει τη δολοφονική επίθεση στους τρεις αστυνομικούς και τον σοβαρό τραυματισμό του ενός ως μια στυγερή εγκληματική πράξη. Εκφράζουμε τη θλίψη και την οδύνη μας για τον τραυματισμό του αστυνομικού και ευχόμαστε γρήγορη ανάρρωση.

Ζητάμε να διαλευκανθεί άμεσα η υπόθεση για να αποκαλυφθούν οι ένοχοι και τα αίτια αυτής της επίθεσης.

Τέτοιες δολοφονικές ενέργειες λειτουργούν σε βάρος των αγώνων της νεολαίας και των εργαζομένων για μια αξιοπρεπή ζωή και στρώνουν το έδαφος για ενίσχυση του αυταρχισμού και της καταστολής.

Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝ ΧΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Πέμπτη, 1 Ιανουαρίου 2009

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ........ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 28 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2008

Το λάθος τηλεφώνημα ενός φονιά

Κ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Ακου με προσεχτικά φίλε, χωρίς να με διακόψεις.
Ξέρω πως έχεις βοηθήσει πολλούς ανώνυμους ν' ακουστεί η φωνή τους, γι' αυτό σε παίρνω κι εγώ.
Ελπίζω να φερθείς και σε μένα όπως στους άλλους.
Λοιπόν, ναι του την άναψα!
Και δεν το μετανιώνω, να το ξέρεις, μόνο που άλλον νόμιζα ότι βαρούσα, αν και καλά να πάθει το κωλόπαιδο, το πλουσιόπαιδο που γύρευε να κάνει πλάκα σε μας, που μας έβριζε κωλόμπατσους και τα τέτοια...
Κι όλοι εσείς που ουρλιάζετε τώρα στα κανάλια και μυξοκλαίτε, δεν ξέρετε τίποτα ή ξέρετε και κάνετε τον παλαβό. Λένε λοιπόν κάποιοι από σας πως έπρεπε να πάω σε ψυχίατρο αφού ήμουνα λέει με σπασμένα νεύρα, ή να φύγω από την Αστυνομία και να μην κρατάω όπλο και άλλα τέτοια... Τόσα ξέρουν οι κοπρίτες, οι καναλάκηδες και όλοι οι βολεμένοι. Μόνο εκείνη η καριόλα η Λιάνα σα να μου φάνηκε πως το πλησίασε το θέμα, λέγοντας πως μ' έχουνε καρφωμένο δέκα χρόνια στα Εξάρχεια! Εχει τις πληροφορίες της αυτή, όπως όλοι στο σινάφι σας, μόνο που τις χρησιμοποιείτε όπως και όταν σας βολεύει...
Νομίζω λοιπόν πως ακούω τους αραχτούς όλους στους καναπέδες να λένε, «δηλαδή δεν πρέπει όλοι να περνούν από ψυχίατρο;» και άλλες τέτοιες μαλακίες. Οπως ας πούμε, περνάνε από ψυχίατρο οι γιατροί, οι δικαστές και τόσοι άλλοι που σε σφάζουν ή σε ξεφτιλίζουν όταν σε πετυχαίνουν στο «γήπεδό» τους, τα νοσοκομεία και τα δικαστήρια δηλαδή. Δηλαδή, πόσοι σε υπεύθυνες θέσεις περνάνε από ψυχίατρο κανονικά και μετά από κάποια διαστήματα στην υπηρεσία; Δεν μπορεί να είσαι ή να φαίνεσαι καλά και ξαφνικά κάτι να στη βαρέσει; Να σε κερατώνει η γυναίκα σου ας πούμε ή κάτι άλλο σοβαρότερο ή να σε κάψει η καθημερινή υπηρεσία, ειδικά αν δε σου δίνουν άδεια, δεν πας διακοπές γιατί πότε το ένα πότε το άλλο, η υπηρεσία θεωρεί πως πρέπει να ανακαλέσει τις άδειες και όλα τα σχετικά; Για να μη σου θυμίσω πως οι τελευταίοι που μπορούν να εξετάσουν και να κρίνουν αν είσαι ψυχικά εντάξει είναι οι ψυχίατροι, έτσι δε λένε; Και να μη σου θυμίσω πόσοι πολιτικοί αποδείχτηκε πως ήταν βαρεμένοι και σε άλλη περίπτωση θα τους είχανε δεμένους, όχι αμολητούς να κυβερνάνε τον κοσμάκη, ούτε να σου θυμίσω πόσοι στρατιωτικοί που δίνουν διαταγές στα παιδάκια είναι για τα σίδερα, άσε που... αλλά τι να πρωτοπείς...
Λοιπόν, εγώ, είν' αλήθεια πως υπηρετώ κοντά δέκα χρόνια εκεί, που λέει η έτσι. Το προσπάθησα τρεις φορές μετά τα τρία πρώτα χρόνια να την κάνω με μετάθεση, έπιασα διάφορους, παρακάλεσα αλλά τίποτα! Δεν είχα βλέπεις βύσμα, άσε που είχα και τη φωλιά μου λερωμένη από την αρχή. Υστερα τα παράτησα και κάπου μάλλον βολεύτηκα, έμαθα τη «δουλειά», έμαθα να λουφάρω και κοίταξα να στήσω κι εγώ μια οικογένεια που μέχρι τότε είχα στερηθεί. Αλλά ησυχία δεν είχαμε ποτέ. Πότε ο ένας πότε ο άλλος είμαστε οι μόνιμοι στόχοι. Οι πολιτικοί και οι διάφοροι κομπιναδόροι κάνουν τις αρπαχτές τους κι εμείς γινόμαστε σάκοι του μποξ - «γι' αυτό πληρώνεστε ρεμάλια!» φωνάζει συχνά ο διοικητής, ενώ οι υψηλά ιστάμενοι είναι πιο ευγενείς αλλά και πιο σκληροί. «Κυρίους» μας προσφωνούν αλλά στάζουνε φαρμάκι και μας στέλνουν στο στόμα του λύκου.
Ξέρεις πόσες φορές πήγαν να με κάψουν σαν λαμπάδα αυτά τα κωλόπαιδα, οι φονιάδες οι κουκούλες; Ξέρεις με τι τέχνη φτιάχνουν και πετάνε τις μολότοφ; Πάνω στη μαρκίζα τις αμολάνε κάτω από κει που καθόμαστε να προστατευτούμε, κι έρχεται η φωτιά και σε λούζει... τρεις φορές με έχουνε κάψει και τη γλίτωσα με μέτρια εγκαύματα σε όλο το σώμα. Ξέρεις εσύ που με δείχνεις με το δάχτυλο, ξέρεις πόσες φορές γύρισα στο σπίτι με τα αίματα και το δέρμα μου καμένο και με ρωτούσαν τα παιδιά μου τι έπαθα και κρυβόμουνα για να μη με δουν καμένο και κλαίγανε;
Ενα κομμάτι ψωμί έβγαζα κι εγώ, το παιδί της παραδουλεύτρας από το χωριό, με τον πατέρα χαμένο στο πιοτό, να γυρίζει στο σπίτι και να τσακίζει στα χαστούκια κι εμένα και τη μάνα μου γιατί δεν του άρεσε πότε το ένα πότε το άλλο...
Και πώς βρέθηκα στο Σώμα δε θα το αναλύσω, αν και ξέρω πως όλοι ξέρετε πάνω - κάτω με ποιο τρόπο μας χώνουν στο τσουβάλι, όπως τα φίδια που τα αμολάνε μετά - μας αμολάνε δηλαδή, γιατί να μην το ομολογήσω; - μας στέλνουνε καταπάνω στον κοσμάκη. Λεπτομέρειες δεν τολμάω να σου πως, πάντως εκείνο το βράδυ αφού με σύρανε με κλοτσιές και μπουνιές στην Ασφάλεια, με μούρη πρησμένη και αίματα να τρέχουν από τα χείλια και τη σπασμένη μύτη - όλα για μια μηχανή που είχα κλέψει από το πάρκινγκ, κάναμε απίθανες κόντρες τότε, τι άλλο να κάναμε, πεταμένοι απ' όλους, μάνα, πατέρα, χωρίς φράγκο στην τσέπη, από το σχολείο τρεις αποβολές και στο τέλος έπρεπε ν' αλλάξω σχολείο, και τι να το κάνω το σχολείο; - αφού λοιπόν με αφήσανε χωρίς φαΐ και νερό τρεις μέρες, μου είπαν: «ή δέκα χρόνια μέσα ή στην Αστυνομία και θα κάνεις ό,τι σου λέμε, γκέγκε μάγκα;». Διάλεξα τα σίγουρο ψωμί και να μας, δέκα χρόνια στη σφηκοφωλιά, στα Εξάρχεια με όλο εκείνο το αληταριό, που τους ήξερα και από τη μια και από την άλλη - και ανάμεσά τους κάμποσους παραστρατημένους. Μήπως ξέρεις φίλε τι ρόλο παίζουν πολλοί από αυτούς; Δικοί μας είναι, τι δικοί μας δηλαδή, της Ασφάλειας είναι και από κει παίρνουν οδηγίες, πότε θα την ανάψουν τη μια ή την άλλη φωτιά εδώ κι εκεί! Για πες μου εσύ που είσαι έξυπνος και σπουδαγμένος, γιατί δε χτυπάνε κανένα στόχο πλουτοκρατίας, κανέναν με γιοτ, με αυτοκίνητα ακριβά και τεράστιες περιουσίες; Γιατί χτυπάνε τον μεροκαματιάρη με το μαγαζάκι, τον περιπτερά και άλλους ανυπεράσπιστους; Δειλά πραχτοράκια της μαύρης συμφοράς είναι, πεμπτοφαλαγγίτες τους έλεγε ο μόνος σοβαρός και τίμιος άνθρωπος που γνώρισα στη ζωή μου, ένας δικηγόρος που έλεγε πως είναι με το ΚΚΕ, αλλά είναι έξω και απ' αυτό γιατί θέλει λέει να είναι ανεξάρτητος.
Λοιπόν, τον φουκαρά το μικρό τον έφαγα.
Είχα φτάσει στο αμήν, και πώς φτάνει κανείς στο αμήν δε θα στο αναλύσω, πάντως είχα μπουχτίσει. Με βρίζανε τα κωλόπαιδα, με είχαν βρίσει τουλάχιστον άλλες πενήντα φορές την ίδια μέρα, βρίζανε τη μάνα μου - «γαμώ το μ... που σε πέταγε» μου είχε φωνάξει ένα καθίκι το ίδιο απόγευμα - και είχα φτάσει ως το λαιμό - σου είπα ότι η μάνα μου ήταν παραδουλεύτρα, τίποτε άλλο δε σου λέω. Κάτι αυτές οι βρισιές, κάτι οι σπόντες του αστυνόμου την προηγουμένη «δεν κάνετε για τη δουλειά για την οποία προσληφθήκατε, και πλησιάζει η λήξη ή ανανέωση της σύμβασής σας και πρέπει να αποδείξετε πως αξίζετε το ψωμί που τρώτε...» και άλλα τέτοια.
Ξέρεις πώς είναι να έχεις το σιδερικό στη θήκη και να σε βλαστημάνε και να σου πετάνε μπουκάλια που μπορεί να είναι και μολότοφ; Οχι φίλε, δεν ξέρεις, και να μην αξιωθείς να μάθεις, στο λέω εγώ, ο γιος της πλύστρας που θέλησα να ζήσω έξω στην κοινωνία και με στολή εξουσίας και όχι στη φυλακή.
Τον σημάδεψα και πρώτη φορά το χέρι μου δεν έτρεμε. Γιατί πρώτη φορά δεν είχα πιει πριν βγω περιπολία - στο λέω κι αυτό και να μείνει μεταξύ μας: αν κρατήθηκα τόσα χρόνια και δε σκότωσα, είναι που έπινα μισό μπουκάλι ουίσκι πριν βγούμε περίπολο και έτσι ό,τι κι αν άκουγα για τη μάνα μου και το αντριλίκι μου το πέρναγα ντούκου - έχω ακούσει πως άμα μεθύσεις βγαίνει ο πραγματικός εαυτός σου κι εγώ είμαι καλό παιδί στο βάθος και όλοι στην υπηρεσία το ξέρουν και μ' αγαπάνε, αλλά και με εκμεταλλεύονται. Και δε θα σου πω τι καλοσύνες έχω κάνει εγώ στη ζωή μου, γιατί θα με περάσεις ή για παινεψιάρη ή για μαλάκα. Μέσα στο πιοτό κατάλαβα σιγά σιγά και τον πατέρα μου, που δεν ήταν κακός άνθρωπος έστω κι αν μεθώντας έβγαινε η κακή του πλευρά. Να σου πω κάτι; Αποτυχημένος σε όλα ήτανε, γι' αυτό έπινε. Οπως κι εγώ δηλαδή: Τι πέτυχα στη ζωή μου; Τίποτα! Ενας μπάτσος έγινα κι αυτό από σπόντα, όπως σου είπα, και μάλιστα χωρίς καν μόνιμη σύμβαση. Και να 'ρχονται αυτά τα κωλόπαιδα, που δεν έχουν δουλέψει στη ζωή τους, που δεν ξέρουν τι θα πει βάρδια και ξενύχτι, τι πάει να πει μεροκάματο και τι σφαλιάρα κάθε είδους από το αφεντικό και να σου ρίχνονται μετά από δώδεκα ώρες ορθοστασία στις γωνίες ή στις εισόδους τραπεζών, να 'ρχονται και να σε βρίζουν και να σου πετάνε ό,τι βρουν στο δρόμο. Και να σου πω κάτι άλλο; Πόσοι από αυτά τα κωλόπαιδα είναι εργαζόμενοι των 700 ευρώ που λένε και ξαναλένε; Να σου πω εγώ; Κανένας! 'Η κάτι πρεζόνια είναι ή κάτι τύποι από τα βόρια προάστια που βαριούνται στη σιγουριά του σπιτιού ή τα πραχτοράκια, οι πεμπτοφαλαγγίτες που λέγαμε πριν. Ποιος μεροκαματιάρης προλαβαίνει να βγει στους δρόμους, πόσοι από τους αναγκεμένους έχουν τέτοιες πολυτέλειες; Εντάξει, είμαι απόλυτος θα μου πεις, αλλά αυτό δεν αλλάζει την ουσία αυτού που λέω.
Λοιπόν, για να τελειώνω γιατί σε ζάλισα: το έκανα!
Πριν, σου έλεγα πως τον σημάδεψα και έτσι έγινε, όπως ήμουνα με το αίμα στο κεφάλι. Ομως, φίλε, πρέπει να σου πω πως δε θυμάμαι αν εκείνη τη στιγμή που πάτησα τη σκανδάλη, σημάδευα ακόμη τον πιτσιρικά ή το χέρι μου είχε κατέβει. Και μη νομίσεις πως πάω να πω ότι δεν το 'κανα, αφού ξέρω ότι εσύ δε θα με δώσεις. Απλά, δε θυμάμαι γιατί το μυαλό μου έχει σκεπαστεί από μια θολούρα και έχω χάσει εκείνες τις στιγμές τελείως. Για να μη λέω πολλά: δεν ξέρω ποια δύναμη ή ποια κούραση μου κατέβασε το χέρι - αν το κατέβασε - πάντως ό,τι έγινε, έγινε χωρίς τη θέλησή μου.
Και να στο πω; Ενα βουνό έχει πέσει πάνω μου από την επόμενη στιγμή που έφυγε η σφαίρα και είδα το κορμάκι του πιτσιρικά να διπλώνεται στις πλάκες. Οταν σκέφτομαι πως θέρισα μια ψυχούλα που δεν είχε κάνει ούτε ένα βήμα ακόμα στη ζωή, άνετο ή ζόρικο βήμα - τι σημασία έχει;
Αλλά φίλε, είχε φτάσει ένας κόμπος και μ' είχε πνίξει, αν δεν τράβαγα το πιστόλι εκείνη τη στιγμή θα είχα πεθάνει από ασφυξία. Ολο τον τελευταίο καιρό με είχε μαγκώσει ένα μούδιασμα - ξέρεις τι σημαίνει μούδιασμα; - ένα μούδιασμα που ξεκίνησε από τα πόδια και σκαρφάλωνε σιγά σιγά στο λαιμό. Δε θα το πιστέψεις φίλε, όμως με το που έφυγε η σφαίρα, μου φάνηκε πως πήρε μαζί της κι αυτόν τον βραχνά, έστω κι αν αυτό κράτησε όσο και η διαδρομή του βλήματος που άφησα να φύγει μέσα στο πάθιασμά μου. Ξέρω καλά πως θα με κυνηγάει πάντα αυτή η στιγμή αλλά πίσω δεν μπορώ να τη φέρω ούτε τη σφαίρα ούτε τη ζωούλα του πιτσιρικά. Ολοι εσείς που σήμερα φωνάζετε και χτυπιέστε τάχα, θα το προσπεράσετε γρήγορα, θα το ξεχάσετε μέχρι τις επόμενες δυο - τρεις μέρες, όπως ξεχάστηκαν τόσα και τόσα φριχτά εγκλήματα, δικά μας ή των άλλων, των επωνύμων που δεν τους αγγίζει ούτε νόμος ούτε συνείδηση. Ετσι κυλάει η ζωή, με όλες τις καθημερινές σκοτούρες, γιατί έτσι πρέπει, οι ζωντανοί με τους ζωντανούς και οι νεκροί με τους νεκρούς. Εγώ βέβαια εδώ σημαδεύτηκα και εδώ θα καρφωθώ, αλλά δε θ' αφήσω να το καταλάβει κανείς και πιστεύω πως εσύ θα κρατήσεις το μυστικό που σου εμπιστεύτηκα.
Να το ξέρεις: ό,τι και να δείξει η βαλλιστική που θα γίνει, όπως πάντα, εγώ δε θα το παραδεχτώ δημόσια πως του την άναψα και μάλιστα εν βρασμώ, που λένε, ούτε πως τον σημάδεψα κατάστηθα. Εχω τρία παιδιά να μεγαλώσω κι εγώ. Ναι, σαν εκείνο που σκότωσα, θα μου πεις, το ξέρω και τα δικά μου έχουν μόνο εμένα και τη μάνα τους, δεν έχουν σπίτι ιδιόκτητο, δεν έχουν τρία αυτοκίνητα, δεν έχουνε νταντάδες και καθηγητές στο σπίτι. Δε θα έχουν καλά καλά να φάνε άμα εγώ μπω φυλακή.
Ούτε συγγνώμη με παίρνει να ζητήσω, γιατί θα είναι σα να ομολογώ. Αλλωστε, πόσοι απ' όλους αυτούς που κακοποιούν κάθε μέρα τους ανθρώπους - και δεν είναι και λίγοι, κοίταξε στα ρετιρέ της παλιοκοινωνίας μας και θα καταλάβεις τι εννοώ - πόσοι απ' αυτούς ζήτησαν συγνώμη; Οχι, δεν οφείλω κανένα συγγνώμη σε κανέναν, κανέναν από τούτη τη βρωμοκοινωνία που ζούμε, εκτός ναι, εκτός από κείνο το παιδάκι που έστειλα στον άλλο κόσμο, αλλά όπως σου είπα, θα είναι η καταδίκη μου, άλλωστε τι θα άλλαζε αν ζητούσα συγγνώμη; Θα έφερνα πίσω τον πιτσιρικά ή θα μου το αναγνώριζαν σαν ελαφρυντικό;
Εμένα η μόνη μου ελπίδα τώρα είναι οι εγγυήσεις που μας έχουν δώσει από τότε που μπήκαμε στο Σώμα, πως ό,τι κι αν κάνουμε θα το κουκουλώσουν, αρκεί να πειθαρχούμε στις διαταγές των ανωτέρων.
Και μου το 'χουν υποσχεθεί πως κι εγώ θα πέσω στα μαλακά.
Τόσα χρόνια κάνω τον μαλάκα, μου το χρωστάνε.
Κυρίως φοβούνται, μην ανοίξω εγώ και άλλοι πολλοί το στόμα μας.
Γι' αυτό θα μου το κλείσουν απαλά και κομψά. Κρατώντας, μέχρι να περάσει η μπόρα μου, το στόμα των παιδιών μου γεμάτο. Που με τη σειρά τους, μεγαλώνοντας, θα βαδίσουν στα χνάρια μου, τη λαμπρή «σταδιοδρομία» μου.
Γιατί άλλη επιλογή δεν έχουν.
Οπως κι εσύ και τόσοι άλλοι που νομίζουν πως ποτέ δε θα τους αγγίξει η κακιά η ώρα.
Ολοι στο ίδιο καζάνι κλωθογυρνάμε βλαστημώντας την τύχη μας που δεν μπορούμε ν' αλλάξουμε.
Για την αντιγραφή,
Α. Σ. Α.