Δημήτρης Λαβατσής: Η αξιοπρέπεια των αγώνων

Δε 8/2/2010

Τον τελευταίο χρόνο όλες οι εκδοχές του κυρίαρχου πολιτικού λόγου, των κομμάτων της συντήρησης και της εξουσίας, κατατείνουν με διάφορες παραλλαγές σε μία πιεστική προτροπή-περίπου προσταγή: να μας πείσουν ότι για την κρίση είμαστε γενικά υπεύθυνοι όλοι. Είτε γιατί δεν δουλεύουμε πολλές ώρες, είτε γιατί οι νέοι έχουν απαιτήσεις να δουλεύουν αυτό που σπούδασαν και όχι ότι βρεθεί μπροστά τους και με μεροκάματο «όσο όσο»(ναι λέγονται και τέτοια!),είτε γιατί κάποιοι κλάδοι τολμούν να έχουν μισθούς μη πείνας κλπ κλπ. Και βεβαίως γιατί κάποιοι παίρνουν σύνταξη πριν τους πέσουν όλα τα δόντια.

"Διαβάστε περισσότερα".
Χρειάζονται καθημερινά άρθρα, για να απαντάμε σε αυτόν τον βομβαρδισμό κυνικών απόψεων που εκφωνούνται με θράσος από βολεμένους, με τεράστιες αποδοχές, τηλεοπτικούς εισαγγελείς και κοντυλοφόρους με πολλαπλές επικερδείς ασχολίες και ανταλλάγματα. Και βέβαια βασίζονται σε ένα σωρό, επί πολλά έτη, επαναλαμβανόμενα ψέματα που όπως έλεγε ο Γκαίμπελς αν τα λες συνέχεια «γίνονται» αλήθειες. Τα συμφέροντα και τα οφέλη των δημοσιολογούντων και πολιτικών αυτής της κατηγορίας είναι η κορυφή του παγόβουνου για το οποίο επιμελώς κανένας από όλους αυτούς δεν μιλάει: το κέρδος του κεφαλαίου, η μητέρα όλης της βαρβαρότητας θεωρείται φυσικό φαινόμενο, κάτι σαν βροχούλα. Από κάποιους καθαγιάζεται! Και όταν το πράγμα ζορίσει πολύ και αναγκάζονται να μιλήσουν για αδικία μας ζητούν να προσαρμοστούμε για να σωθούμε. Εδώ θα θυμηθώ έναν ωραίο στίχο: ο σώζων εαυτόν ποτέ δε σώθηκε αρκετά! Ας τον κρατήσουμε, γιατί στις δύσκολες μέρες που περνάμε και στα πιο δύσκολα χρόνια που μας τάζει η εξουσία προσαρμογή σημαίνει να δεχθούμε τις αποφάσεις της ως μοίρα που δεν αλλάζει και να κοιτάξει ο καθένας την πάρτη του….
Εμείς λοιπόν οι εργαζόμενοι, που δεν έχουμε κατ αρχήν συμφέρον να είμαστε υποκριτές και να μιλάμε ή να χάβουμε τα περί «αναγκαίων θυσιών για το γενικό καλό» ας σκεφτούμε που οδηγεί η προσαρμογή της εξουσίας στις αγορές: Να μας φορτώνουν με κρατικά δάνεια με τεράστια επιτόκια που σημαίνει ότι όσο δεχόμαστε να προσαρμοζόμαστε τόσο θα πληρώνουμε! Και αυτό γιατί επί δεκαετίες ευάριθμες και ισχυρές κοινωνικά μειοψηφίες φοροδιαφεύγανε και παράτυπα αλλά και με ένα πλέγμα νόμων που τους έδινε αυτήν την
δυνατότητα και τυπικά. Μα θα μου πουν κάποιοι: είναι δυνατόν να τα βάλεις με τις αγορές; με τα αφεντικά; Πως μπορεί να γίνει αλλιώς;
Σε όλα αυτά η απάντηση είναι επιλογή δρόμου και στάσης ζωής. Ακόμα και σε αυτή την φαινομενικά ήρεμη γωνιά του Αιγαίου καθημερινά σκουντουφλάμε σε «μικρές νοθείες» και προσπαθούμε να ξεφύγουμε με ένα παραμύθι…
Υπάρχουν λοιπόν δύο επιλογές: Αυτή που λέει προσαρμόζομαι στην ακινησία, στην βαρβαρότητα και γίνομαι συνένοχος στην αδικία.
Η άλλη στάση είναι αυτή που ξεκινά από την άρνηση να κάνεις τον χαζό απέναντι στην αδικία που υφίστασαι ως άτομο και προχωράει σαν κριτική στάση απέναντι στην βαρβαρότητα. Με αυτήν την αβόλευτη στάση κοινωνικοποιείσαι, στέκεσαι κριτικά απέναντι στα κελεύσματα της εξουσίας, αισθάνεσαι την ικανοποίηση ότι δεν καταπίνεις τα ψέματα, αναρωτιέσαι για τις ανάγκες τις δικές σου και των άλλων. Μαθαίνεις να επιλέγεις όχι σαν καταναλωτής και θύμα της διαφήμισης αλλά σαν πολίτης που κουβαλάει το κεφάλι του στους ώμους του.
Μαθαίνεις ότι το να αγωνίζεσαι για ένα καλύτερο αύριο μαζί με τους διπλανούς σου και να μιλάς με βάση τις ανάγκες και όχι τα κέρδη είναι πιο ουσιαστικό. Αυτή η πορεία σου δίνει τη χαρά της αξιοπρέπειας και της γνώσης αυτής της ζωής.
Έτσι λοιπόν πρέπει να αποφασίσεις: στους αγώνες που έρχονται κάτω από την πίεση των πραγμάτων θα συμμετέχεις; Με όλα τα ζόρια: του μεροκάματου της απεργίας που θα σου κοπεί, τον φόβο ότι θα εκτεθείς, τον εργατοπατέρα που δεν εμπιστεύεσαι, πιστεύεις ότι μπορείς να σωθείς ατομικά; Στο θυμίζω: ο σώζων εαυτόν, ποτέ δεν σώθηκε αρκετά!
Δημήτρης Λαβατσής
Μέλος του ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ ΧΙΟΥ



Διαβάστε περισσότερα...

Συνέλευση ΣΥΡΙΖΑ Αργολίδας

Στη Συνέλευση του ΣΥΡΙΖΑ Αργολίδας που έγινε την Τετάρτη 3/2/2010 στο Άργος ή συμμετοχή ήταν μικρή, 14 άτομα αλλά ουσιαστική η συζήτηση και ο προβληματισμός που αναπτύχθηκαν.

Τα θέματα που συζητήθηκαν ήταν:

1) Υλοποίηση αποφάσεων 3ης Π.Σ.

2) Οι πολιτικές εξελίξεις, ο ΣΥΡΙΖΑ και η τοπική μας δράση.

Στη Συζήτηση που έγινε:

1)Αποφασίστηκε άνοιγμα μητρώου μελών και ξεκίνησε η εγγραφή μελών, όπου γράφτηκαν 11. Αποφασίστηκε και ορίστηκε μία πενταμελής προσωρινή συντονιστική επιτροπή που ανέλαβε να προχωρήσει την περαιτέρω εγγραφή μελών, την επαφή με δυνάμεις μας στην Ερμιονίδα και να οργανώσει την επόμενη ( ελπίζουμε μαζικότερη) Συνέλευση του ΣΥΡΙΖΑ Αργολίδας.

2) Έγινε ελεύθερη συζήτηση για τα νέα οικονομικά μέτρα και το πρόγραμμα σταθερότητας της Κυβέρνησης και το Σύμφωνο Σταθερότητας. εκφράστηκαν έντονοι προβληματισμοί για το κλίμα βουβαμάρας που επικρατεί παρά το γεγονός ότι τα μέτρα της Κυβέρνησης χτυπούνε άμεσα και ισχυρά τους εργαζόμενους τους συνταξιούχους τους άνεργους, τους αγρότες τους μικροεπαγγελματίες. Εξετάστηκαν τρόποι παρέμβασης στην απεργία 10ης Φλεβάρη. Έγινε έντονη κριτική από κάποιους συντρόφους για τον τρόπο που λειτούργησε ο σ. Φ.Κουβέλης το προηγούμενο διάστημα και όχι μόνο (δηλώσεις για Κ. Παπούλια, εκλογές στην Τ.Α).

3) Αποφασίστηκε τέλος να γίνει μοίρασμα προκηρύξεων για την απεργία στο Άργος και στο Ναύπλιο και να εξεταστεί το ενδεχόμενο συμμετοχής του ΣΥΡΙΖΑ σε κοινή συγκέντρωση με σωματεία και συλλογικότητες που τυχόν θα προχωρήσουν σε συγκέντρωση.. Διαβάστε περισσότερα...

Εξαιρετικό κείμενο από ένα παιδί που γεννήθηκε εδώ από ξένους γονείς

«Γεννήθηκα τον Απρίλιο του 1981. Εδώ στην Αθήνα. Στο Μαιευτήριο «Αλεξάνδρα»... Οι γονείς μου ήρθαν στην Ελλάδα με σπουδαστική βίζα. Ο μπαμπάς μου σπούδασε Νομικά, η μητέρα μου Οικονομικά. Αν και πήραν πτυχίο, έκαναν δουλειές άσχετες. Ήρθαν από το Λάγκος, την πρωτεύουσα της Νιγηρίας. Δεν έχω πάει ποτέ. Οι εικόνες που έχω είναι από φωτογραφίες των γονέων και το Διαδίκτυο. Μεγάλωσα στην Πλ. Αμερικής. Τότε ήμασταν μόνο δύο οικογένειες Αφρικανών σε όλη τη γειτονιά. Μέναμε στο ισόγειο. Ήταν δύσκολα χρόνια. Θυμάμαι ότι οι γονείς μου ήταν επιφυλακτικοί. Δύσκολα με άφηναν να βγω έξω. Σαν να ήθελαν να με προστατέψουν από κάτι. Κάθε τόσο μου έλεγαν: «Νίκο πρόσεχε, δεν είσαι σαν τα άλλα τα παιδιά. Εσύ είσαι ξένος και αν γίνει καμιά στραβή, εσένα θα κοιτάξουν στραβά». Τεσσάρων χρονών πήγα στο νηπιαγωγείο. Πέρασα καλά γιατί ήμασταν μαζί με τον ξάδελφό μου τον Μανώλη. Είχαμε μια κοινή φίλη, τη Μαργαρίτα. Πολύ όμορφη. Ελληνίδα από μητέρα Ρωσίδα. Ήμασταν οι «ξένοι» του νηπιαγωγείου...



"Διαβάστε περισσότερα".
●●●

ΜΕΧΡΙ έξι χρονών, με τους γονείς μου μιλούσα αγγλικά και γιορουμπά (η γλώσσα της φυλής των γονιών μου). Όταν μπήκα στο δημοτικό σκεφτόμουν πρώτα στα αγγλικά ή στα γιορουμπά και μετά εκφραζόμουν στα ελληνικά. Περνούσα με άνεση από τη μια γλώσσα στην άλλη. Σαν να έμενα σε ένα σπίτι και να περνούσα από το ένα δωμάτιο στο άλλο. Με τους γονείς μου άρχισα να μιλάω συνέχεια ελληνικά κοντά στην εφηβεία. Αγγλικά μιλάγαμε όταν κάναμε κάποια θεωρητική συζήτηση. Γιορουμπά όταν συζητούσαμε τα οικογενειακά ή όταν τσακωνόμασταν. Ελληνικά όταν ήμασταν ευδιάθετοι και χαλαροί. Είμαι τρίγλωσσος λοιπόν. Όχι, τετράγλωσσος. Αργότερα έμαθα και γαλλικά. Αποτελώ, βέβαια, εξαίρεση. Τα περισσότερα παιδιά Νιγηριανών μεταναστών που ξέρω, δεν γνωρίζουν γιορουμπά, επειδή δεν τα χρησιμοποιούν. Έχω κουλτούρα και νοοτροπία ελληνική. Την ίδια στιγμή έχω κρατήσει στοιχεία από την κουλτούρα των γονιών μου. Αυτό με βοηθάει, δεν ξέρω πώς να το εξηγώ, με φέρνει σε μια ισορροπία, συναισθηματικά και πνευματικά.

●●●



ΠΗΓΑ στο 605ο Δημοτικό Αθηνών. Στην Πλ. Αμερικής. Εκεί έχασα το κέφι μου. Αρχίζω και καταλαβαίνω ότι «μεγάλε είσαι διαφορετικός». Ήμουν το μόνο παιδί «ξένο» και μαύρο του σχολείου. Τι σημαίνει να νιώθεις διαφορετικός; Με μια φράση σημαίνει να είσαι πάντα στην τσίτα. Γιατί κάποιος θα πει κάτι για το χρώμα ή την καταγωγή σου. Θυμάμαι τον εαυτό μου στο δημοτικό μονίμως στην τσίτα. Ο θυμός ήταν το όπλο μου. Να με φοβάται οποιοσδήποτε προσπαθεί να με προσβάλει ή να με μειώσει. Το δημοτικό ήταν το πιο σκληρό κομμάτι της ζωής μου. Είχα μόνο δυο καλούς δασκάλους. Αν έμαθα κάτι, το οφείλω σε αυτούς. Θυμάμαι και μια κακή δασκάλα. Μας ρώτησε μια μέρα τι θέλουμε να γίνουμε όταν μεγαλώσουμε. Όταν ήρθε η σειρά μου είπα ότι θέλω να γίνω δικηγόρος. Τα παιδιά συνήθως θέλουν να μοιάσουν στον μπαμπά τους. Γέλασε κυνικά και σχολίασε «σιγά μη γίνεις και δικηγόρος». Έχουν περάσει είκοσι χρόνια και το θυμάμαι σαν χθες.



●●●



ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ απελευθερώθηκα. Πήγα στο 41ο Γυμνάσιο Αθηνών, στην Πλ. Αμερικής. Εκεί έκανα τις πρώτες πραγματικές παρέες. Άρχισα να «ξεχνάω» πως είμαι διαφορετικός. Όχι γιατί δεν υπήρχαν αυτοί που μου το θύμιζαν. Απλά κατάλαβα ότι κάποιος σε θέλει «διαφορετικό» επειδή θέλει να νιώσει ανώτερος. Είναι ένα παιχνίδι εξουσίας. Τότε εσύ ο «διαφορετικός» πρέπει να τον κοιτάξεις στα μάτια, χωρίς φόβο. Γιατί αύριο θα είσαι πάλι εκεί. Και πρέπει να μην είσαι με χαμηλό το κεφάλι. Πολλές φορές με βοηθούσε και η σωματική μου διάπλαση, ώστε αυτοί που δεν έπαιρναν από λόγια, να με φοβούνται αλλιώς. Ήμουν σκληρός σε όσους ήταν σκληροί μαζί μου. Και έβλεπα ότι έτσι αποκτούσα σεβασμό. Και όταν αποκτάς σεβασμό, αποκτάς και αυτοπεποίθηση... Στο λύκειο βελτιώθηκα θεαματικά στα μαθήματα. Χωρίς να πάω φροντιστήριο φυσικά. Δεν είχα αυτή τη δυνατότητα. Οι γονείς μου έδιναν πολύ μεγάλη σημασία στο σχολείο. Ήθελαν οπωσδήποτε να πάω στο πανεπιστήμιο...



●●●



ΜΕΤΑ το λύκειο ήρθε το χαστούκι το μεγάλο. Έδωσα Πανελλήνιες, πέρασα στο ΤΕΙ Αθήνας, Μηχανολογία Ιατρικών Οργάνων. Πέρασα στους πρώτους στη σχολή. Το πρώτο χαστούκι ήρθε όταν άκουγα τους συμμαθητές μου στο λύκειο να λένε: «Εμένα μου ήρθε το χαρτί, εσένα;». Τι είναι αυτό το χαρτί που πάει σε όλους και δεν έρχεται σε μένα, αναρωτιόμουν. Τότε πήγα στον δήμο και τους είπα: «Υπάρχει ένα χαρτί που πάει σε όλους και δεν έρχεται σε μένα». Μου εξήγησαν ότι ήταν το χαρτί για τη στρατιωτική θητεία. Ο υπάλληλος πρόσθεσε: «Εσύ μην περιμένεις χαρτί. Εσείς δεν γράφεστε στα δημοτολόγια». Εμείς, ποιοι είμαστε εμείς, αναρωτήθηκα. Το απώθησα όμως. Δεν ήθελα να το συνειδητοποιήσω και να το δεχτώ.



●●●



ΜΙΑ ΜΕΡΑ με σταμάτησαν στον δρόμο. Μου ζήτησαν τα χαρτιά. Δεν είχα. Όλοι οι φίλοι μου είχαν να δείξουν τις ταυτότητές τους. Εγώ τίποτα. Πήγα σπίτι αναστατωμένος. «Εγώ τι έχω να δείξω όταν μου ζητούν χαρτιά;» ρώτησα τους γονείς. Δεν ήξεραν τι να μου απαντήσουν. Το μόνο που μπορούσα να έχω επάνω μου ήταν η ληξιαρχική πράξη γέννησης, από το Μαιευτήριο «Αλεξάνδρα». Ήταν η ταυτότητά μου. Δεν μπορούσα να βγάλω καν νιγηριανό διαβατήριο. Έπρεπε να έχω τουλάχιστον πιστοποιητικό γέννησης. Δεν είχα. Δεν υπήρχε καν πρεσβεία της Νιγηρίας εδώ. Έγινα άπατρις...



●●●



ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΗΚΑ για μήνες. Τελικά κατάφερα να κάνω αίτηση για άδεια παραμονής στο Αλλοδαπών. Όταν πήγα εκεί, οι αστυνομικοί με έβλεπαν σαν να ήμουν εξωγήινος. Πώς είναι δυνατόν και δεν έχεις ελληνική ταυτότητα, μου έλεγαν! Έκανα αίτηση για άδεια παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους. Δεν προβλεπόταν τίποτα άλλο για την περίπτωσή μου. Μου έδωσαν έναν αριθμό πρωτοκόλλου. Χωρίς φωτογραφία, χωρίς όνομα. Αυτό ήμουν για το κράτος. Μέχρι που με σταμάτησαν μια μέρα για εξακρίβωση στοιχείων. Όταν τους έδειξα αυτό το χαρτί με πήγαν στο τμήμα. Στο Ακροπόλεως. Μου είπαν να περιμένω μέχρι να έρθει σήμα από τη Γενική Ασφάλεια. Πέρασε ολόκληρη μέρα και σήμα δεν ήρθε. Ο επόμενος διοικητής είπε να με κλείσουν μέσα. Έπαθα σοκ. Με έκλεισαν στο κελί με άλλους κρατούμενους. Κλεφτρόνια, τσαντάκηδες, τοξικομανείς. Ήμουν 19 χρονών. Ένιωθα φοβισμένος και ταπεινωμένος.



●●●



ΤΟ ΑΣΤΕΙΟ της υπόθεσης ήταν ότι υπήρχε ο καλός και ο κακός διοικητής. Όταν ερχόταν ο καλός με έβγαζαν από το κελί και καθόμουν σε ένα γραφείο. Όταν ερχόταν ο κακός με ξανάβαζαν στο κελί. Μέχρι που έπειτα από τρεις μέρες, ο καλός αποφάσισε να πάμε μαζί στη Γενική Ασφάλεια, να βρούμε τον φάκελό μου. Με έβαλαν σε ένα αυτοκίνητο, με συνοδεία, σαν υπόδικος. Θυμάμαι ότι κατεβήκαμε σε ένα υπόγειο και μετά βρεθήκαμε μπροστά σε ένα γραφείο γεμάτο συρτάρια και φακέλους. Έκαναν μόνο πέντε λεπτά να βρουν τον φάκελο! Με άφησαν ελεύθερο. Δεν ξεχνάω ότι ο καλός διοικητής μού ζήτησε συγγνώμη...

●●●

ΑΥΤΟ ΠΟΥ έγινε, μου άφησε μια τεράστια απογοήτευση. Μου έμεινε κυρίως ο φόβος της αδικίας. Ότι μπορεί να βρεθεί κάποιος πίσω από τα κάγκελα χωρίς να καταλάβει το πώς και το γιατί. Στην ηλικία που κάνεις τα πιο ωραία όνειρα εγώ πάλευα για χαρτιά. Έτρεχα να λύσω το πρόβλημα της άδειας παραμονής για να μη βρεθώ ξανά στο κελί. Πόσες ατελείωτες ώρες, μέρες, εβδομάδες έχω χάσει σε ουρές, δήμους, περιφέρειες. Τελικά την πήρα την κανονική άδεια. Έληξε δέκα μέρες μετά αφού την πήρα! Ξανά ουρές, μέρες χαμένες, ζωή χαμένη. Τι μου έχει μείνει; Η απορία. Γιατί το κάνουν αυτό;
Όλα αυτά μού έκοψαν τα φτερά. Είχα μια κάθετη πτώση στα μαθήματα. Ειδικά από τότε που ήθελα να πάω για Εrasmus. Με δέχτηκαν στο Ντάντι της Σκωτίας και δεν μπορούσα να πάω. Δεν είχα χαρτιά. Από τότε άρχισε αυτό που θα έλεγα «αποξένωση». Έγινα ξένος με το ζόρι. Έπρεπε να ψάξω να βρω τι είμαι. Αυτό συνεχίστηκε και συνεχίζεται ακόμα... Παρ΄ όλα αυτά δεν μασάω και συνεχίζω. Το μέλλον πώς το βλέπω; Σκληρή δουλειά και Κeep walking που λέει και η διαφήμιση... Πώς ένιωσα όταν άκουσα για το καινούργιο νομοσχέδιο; Ότι δεν μπορώ να φέρω πίσω όσα έχασα, αλλά από εδώ και πέρα το μέλλον είναι στα χέρια μου. Ότι μπορώ να προσφέρω στον εαυτό μου. Και στη χώρα μου. Ποια είναι η χώρα μου; Η Ελλάδα φυσικά...»



http://gazikapllani.blogspot. com/2010/01/blog-post_16.html Διαβάστε περισσότερα...

Δημ. Παπαδημούλης: Να αλλάξουμε τα πράγματα. Να κάνουμε βήματα θετικά. ΝΑΙ στο Συνέδριο

Τώρα είναι κάτω από το 4%. Το κόμμα τότε αποφασίσαμε να το ενισχύσουμε, ως επιλογή μακράς πνοής, σε όλα τα επίπεδα. Σήμερα το κόμμα είναι αποδυναμωμένο πολύ, σε σχέση με πριν δύο χρόνια. Και στη διάρκεια αυτών των δύο χρόνων, η αποδυνάμωση υπήρξε και προϊόν συνειδητής πολιτικής επιλογής της πλειοψηφίας που έλεγε «όλα στον ΣΥΡΙΖΑ». Δεν κάναμε πολιτικές εξορμήσεις, δεν κάναμε συνεστιάσεις, δεν κάναμε ημερίδες, δεν κάναμε συνέδρια, δεν διεκδικήσαμε το δικαίωμά μας -που είχαμε μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ- για την αυτόνομη πολιτική μας δραστηριότητα, το ακυρώσαμε
"Διαβάστε περισσότερα".
Συντρόφισσες και σύντροφοι, πριν δύο χρόνια περίπου κάναμε το 5ο συνέδριο.

Είναι χρήσιμο, συζητώντας για την οργάνωση του επόμενου συνεδρίου, να δούμε τι αποφασίσαμε τότε και πού βρισκόμαστε. Όταν εκλέχτηκε ο Αλ. Τσίπρας Πρόεδρος του κόμματος, οι δημοσκοπήσεις έδιναν στο κόμμα 9%, μετά ανέβηκε στα διψήφια.

Τώρα είναι κάτω από το 4%. Το κόμμα τότε αποφασίσαμε να το ενισχύσουμε, ως επιλογή μακράς πνοής, σε όλα τα επίπεδα. Σήμερα το κόμμα είναι αποδυναμωμένο πολύ, σε σχέση με πριν δύο χρόνια. Και στη διάρκεια αυτών των δύο χρόνων, η αποδυνάμωση υπήρξε και προϊόν συνειδητής πολιτικής επιλογής της πλειοψηφίας που έλεγε «όλα στον ΣΥΡΙΖΑ». Δεν κάναμε πολιτικές εξορμήσεις, δεν κάναμε συνεστιάσεις, δεν κάναμε ημερίδες, δεν κάναμε συνέδρια, δεν διεκδικήσαμε το δικαίωμά μας -που είχαμε μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ- για την αυτόνομη πολιτική μας δραστηριότητα, το ακυρώσαμε.

ΣΥΡΙΖΑ: Ενώ είχαμε αποφασίσει μια πολιτική συμμαχία, στην οποία, έχοντας το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής επιρροής, θα διεκδικούσαμε έναν ρόλο ηγεμονικό, πράξαμε το αντίθετο.

Σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ κυριαρχούν κρίσεις, αδιέξοδα, κόλπα, αριστερισμός και μια θανάσιμη σύγκρουση του πρώην με τον νυν πρόεδρο του κόμματος, συχνά απολίτικη.

Είχαμε, κατά πλειοψηφία, αποφασίσει να κάνουμε μια μεγάλη στρατηγική συμμαχία, στο όνομα της «μεγάλης αριστεράς», με το ΚΚΕ. Είμαι βέβαιος ότι και σύντροφοι που το ψήφισαν αυτό «με τα δύο χέρια», πέρσι το Δεκέμβρη συνειδητοποίησαν ότι το ΚΚΕ είναι ένα διαφορετικό πολιτικό κόμμα, ανταγωνιστικό προς εμάς, μια βαθιά συντηρητική δύναμη και δεν μας χωρίζει από αυτό μόνο η αντιενωτική του τακτική.

Είχαμε απορρίψει τότε στο συνέδριο την πρόταση που έλεγε για μια επιδίωξη σύμπλευσης, με στρατηγικό ορίζοντα και παρά τις προγραμματικές διαφορές, με τους οικολόγους πράσινους, πράγμα που ήταν λάθος.

Δυο χρόνια λοιπόν μετά, πρέπει να κάνουμε ταμείο. Πρέπει να δούμε τι ώριμες αλλαγές κάνουμε, έτσι ώστε το κόμμα να πάει καλύτερα. Κανένα συνέδριο και καμιά πολιτική επιτροπή δεν αποφάσισε να γίνει από το παράθυρο ο ΣΥΡΙΖΑ πολιτικό κόμμα ενιαίο. Καμιά κεντρική επιτροπή και κανένα συνέδριο δεν αποφάσισε να γίνω εγώ –θέλω δεν θέλω- μέλος ενός άλλου ενιαίου πολιτικού οργανισμού. Είμαι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, επειδή το κόμμα μου ανήκει σε αυτή την πολιτική συμμαχία -και πέραν τούτου ουδέν.

Η θεωρία των υποχρεωτικών μητρώων μελών, ερήμην των φυσικών προσώπων που είναι μέλη των κομμάτων, προσκρούει και σε βασικές αρχές περί ατομικών δικαιωμάτων και πολιτικής ένταξης, τις οποίες μας θύμισε ένας προηγούμενος ομιλητής.

Θέλουμε να τα αλλάξουμε αυτά; Θέλουμε και μπορούμε. Και παρότι συμμερίζομαι απολύτως τις επιφυλάξεις, τους φόβους και τους κινδύνους που κατέθεσε χθες από το βήμα και ο Φ. Κουβέλης και ο Π. Λαφαζάνης, τους οποίους πρέπει να σεβόμαστε και όχι να λοιδορούμε, όπως κακώς κάκιστα έκαναν ορισμένοι σύντροφοι, θα ψηφίσω «ναι» στο συνέδριο. Γιατί θέλω να αλλάξουμε τα πράγματα που μας οδήγησαν να χάσουμε ευκαιρίες και να κάνουμε βήματα θετικά.

Πιστεύω ότι πρέπει να επαναβεβαιωθεί η άποψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια πολιτική συμμαχία και να κοπούν με το μαχαίρι οι -καθ’ υπέρβαση των αποφάσεων της ΚΠΕ και του συνεδρίου- μεθοδεύσεις που θέλουν να τον κάνουν κόμμα «από το παράθυρο».

Πιστεύω ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε την αυταπάτη ότι πρέπει να συμπλεύσουμε στρατηγικά με το ΚΚΕ, σε μια ενιαία «μεγάλη αριστερά». Πιστεύω ότι πρέπει να επιχειρήσουμε, με αφετηρία τις ερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, ένα μονιμότερο άνοιγμα στους Οικολόγους Πράσινους.

Πρέπει να εμβαθύνουμε στην αριστερή προγραμματική μας αντιπολίτευση, την οποία ψηφίσαμε στην ΚΠΕ σχεδόν ομόφωνα δυο μήνες πριν, μετά τις εκλογές, αλλά υπάρχουν κορυφαία στελέχη της πλειοψηφούσας τάσης που τον όρο «αριστερή προγραμματική αντιπολίτευση» δεν τον έχουν πει ούτε μια φορά, όχι τυχαία. «Αριστερή», όχι αριστερίστικη, «προγραμματική», όχι καιροσκοπική και «αντιπολίτευση», όχι συμπολίτευση.

Και σας ερωτώ σύντροφοι: Ψηφίσαμε πριν από ένα χρόνο, στο διαρκές συνέδριο, το πρόγραμμα του κόμματος, με 81%. Το πρόγραμμα αυτό εξαφανίστηκε. Εμπόδισε την αξιοποίηση και την προβολή του το 18% που ψήφισε λευκό, επειδή ήθελε κάποιες βελτιώσεις, κάποιες διαφορετικές διατυπώσεις σε ορισμένα σημεία; Όχι. Το πρόγραμμα μπήκε στο ντουλάπι, γιατί θεωρήθηκε από τη γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ «ρεφορμιστικό». Αν διαβάσετε και τα έντυπα συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, ο «αρχιτέκτονας» του προγράμματος, ο Δραγασάκης, θεωρείται ως χαρακτηριστική περίπτωση δεξιού και ρεφορμιστή.

Αυτά δεν θα τα συζητήσουμε; Το πρόγραμμα έχει εξαφανιστεί. Αυτό έχει σημασία. Το τι συνέβη. Θα ήθελα αν πω, ότι πρέπει ο Πρόεδρος του κόμματος να παίξει, με βάση και το θεσμικό ρόλο που έχει, έναν προωθητικό ρόλο. Να καταθέσει άποψη για την ατζέντα του συνεδρίου και για το περιεχόμενο των προτάσεων που πρέπει να καταλήξουμε. Να κάνει επιλογές.

Διότι δεν μπορεί να εκφωνείται ταυτόχρονα, μέσα σε διάστημα τριών μηνών, και η άποψη «Συνασπισμός, επιλογή μακράς πνοής», μια ομόφωνη συνεδριακή μας απόφαση, με την οποία συμφωνώ απολύτως, και η επιλογή «πάμε να φτιάξουμε ένα άλλο κόμμα». Δεν μπορεί να είναι και τα δύο σωστά.

Δεν μπορεί να είναι σωστή και η άποψη που λέει «να ενισχύσουμε τον Συνασπισμό, πάμε για ανανέωση ρόλων στον ΣΥΡΙΖΑ, πάμε να ανακτήσουμε τον ηγεμονικό μας ρόλο», που είναι η άποψη που κατέθεσαν οι είκοσι σύντροφοι χθες με το κείμενό τους και να είναι σωστή και η άποψη που λέει «πάμε να διαλύσουμε τον ΣΥΝ για να κάνουμε τον ΣΥΡΙΖΑ ενιαίο κόμμα», την οποία έχει τμήμα της απερχόμενης πλειοψηφίας.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, νομίζω ότι από το «πότε» του συνεδρίου, πρέπει να περάσουμε στο τι θέλουμε να κάνουμε.

Είμαι υπερήφανος γιατί ανήκω από τα δεκαοχτώ μου χρόνια και θα ανήκω στο ανανεωτικό ρεύμα της αριστεράς. Όσοι με ευκολία το διαγράφουν εδώ ως «σοσιαλδημοκρατική άποψη», που δεν θα έπρεπε να υπάρχει στις γραμμές μας κλπ., κάνουν βαθύτατα λάθος. Γιατί αυτό το ρεύμα, όποτε στήνονται κάλπες, στην κοινωνία αποδεικνύεται ότι έχει πολύ μεγαλύτερη επιρροή και απήχηση από αυτή που έχει στα συνεδριακά όργανα του κόμματος, και γι’ αυτό είναι πολύτιμο για το κόμμα μας.

Είμαι εξίσου υπερήφανος γιατί, έχοντας αυτές τις απόψεις, συνέβαλα μαζί με χιλιάδες άλλους, για να μείνει το κόμμα μας, ο ΣΥΝ, ενωμένος και όρθιος, σε συνθήκες πολύ πιο δύσκολες από τη σημερινή. Με αυτόν τον τρόπο, προσπάθησα, παρά τα λάθη μου, να κινηθώ, ακόμη και σε περιπτώσεις και στιγμές που η πλειοψηφία του κόμματος και ο πρόεδρος του κόμματος, με αντιμετώπισαν κυρίως ως εσωκομματικό αντίπαλο, στις ευρωεκλογές.

Νομίζω ότι, αν βάλουμε το εμείς πάνω από το εγώ, όπως δεν κάνει δυστυχώς ο προηγούμενος Πρόεδρος του κόμματός μας, τότε μπορούμε και τον Συνασπισμό να βγάλουμε από αυτή την κρίση και να διαψεύσουμε απολύτως κατανοητούς φόβους και ανησυχίες που εκφράστηκαν από κορυφαία στελέχη του κόμματος, ανεξαρτήτως τάσεων, και να ανακτήσουμε ένα νέο πολιτικό συμβόλαιο μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, με όσες πολιτικές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ ειλικρινά θέλουν να προχωρήσουν μαζί μας σε μια πολιτική συμμαχία, χωρίς να μας βλέπουν εχθρικά και ανταγωνιστικά.

ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τον ΣΥΝ είναι αδύνατον να υπάρξει.

Διαβάστε περισσότερα...

Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΑΛΑΒΑΝΟΥ ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΗ ΘΑ ΕΛΕΓΑ ΕΓΩ...

Πέμ 17/09/2009, SteliosKouloglou
Την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου το βράδυ, λίγο μετά το πρωθυπουργικό διάγγελμα για τις πρόωρες εκλογές, ο Αλέκος Αλαβάνος δήλωσε στον διευθυντή της «Αυγής», Ν. Φίλη, ότι δεν θα ήταν υποψήφιος. Μέχρι τότε δεν είχε τεθεί θέμα μη συμμετοχής του προέδρου της απερχόμενης Κοινοβουλευτικής Ομάδας στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ και για αυτό η πληροφορία είχε ιδιαίτερη σημασία. Πρόσθεσε ότι η εφημερίδα ήταν ελεύθερη να δημοσιεύσει την «τελική του απόφαση».
"Διαβάστε περισσότερα".
Τα πράγματα άλλαξαν δυο μέρες αργότερα, στη συνεδρίαση της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Οι συνιστώσες απέρριψαν την πρόταση του Συνασπισμού να ηγηθεί της εκστρατείας ο Αλέξης Τσίπρας με τον Αλαβάνο σε ένα “διακριτό ρόλο” και ορισμένοι αντιπρότειναν ο τελευταίος να παραμείνει επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ και το όλο θέμα να επαναξεταστεί στο εξάμηνο μετά τις εκλογές. Ο Αλ. Αλαβάνος συμφώνησε με την πρόταση και αργότερα εξήγησε ότι άλλαξε θέση επειδή του το ζήτησαν “οι σύντροφοι από τις συνιστώσες” στη συνεδρίαση.

Δεν ήταν η πρώτη φορά. Οταν σχεδόν δύο χρόνια πριν ο Αλ. Αλαβάνος πρότεινε στον Αλ. Τσίπρα την προεδρία του κόμματος, ο τελευταίος εξέφρασε επιφυλάξεις, επειδή δεν αισθανόταν απολύτως έτοιμος να αναλάβει την προεδρία ενός “δύσκολου οργανισμού” όπως είναι ο Συνασπισμός. Ο Τσίπρας αντιπρότεινε στον Αλαβάνο να παραμείνει πρόεδρος για ένα χρονο ακόμη και η αλλαγή σκυτάλης να γινόταν όχι το 2008 αλλά λίγο καιρό πριν από τις Ευρωεκλογές του 2009, οπότε θα είχε και μεγαλύτερο εκλογικό αντίκτυπο.

Ο Αλ. Αλαβάνος είπε ότι αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και θα έφευγε σε κάθε περίπτωση. “Αν δεν το πάρεις (το κόμμα) εσύ, θα το πάρει ο Χουντής” του είπε σε μια συνομιλία. “Ηταν ένας γλυκός πολιτικός εκβιασμός” λέει ένας γνώστης των εξελίξεων στην πλατεία Κουμουνδούρου. Τελικώς ο Τσίπρας ανέλαβε την προεδρία το 2008. Τα προβλήματα υγείας ποτέ δεν διευκρινίστηκαν και ο Αλαβάνος παρέμεινε επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

Η συνύπαρξη συνεχίστηκε χωρίς προβλήματα τους επόμενους μήνες. Οι δύο άνδρες συναντιόνταν συχνά για να συζητήσουν τα προβλήματα του κόμματος ή την πολιτική κατάσταση, χωρίς να υπάρξουν ποτέ άξιες λόγου διαφωνίες. Ολα άλλαξαν στις 10 Μαΐου του 2009, το βράδυ που ο Τσίπρας παρουσίαζε το ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος σε ανοιχτή συγκέντρωση στον Πειραιά. Ο Αλαβάνος του τηλεφώνησε και του ζήτησε να συναντηθούν στο γραφείο του. Στη συνάντηση ζήτησε να ηγηθεί ο ίδιος της προεκλογικής εκστρατείας για τις Ευρωεκλογές.

Μετά την πρώτη έκπληξη, ο Τσίπρας είπε ότι ήταν ένα θέμα που δεν μπορούσαν να αποφασίσουν οι δύο τους και πρότεινε να αποφασιστεί από κάποιο κομματικό όργανο, του ΣΥΝασπισμού ή του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Αλαβάνος επέμεινε στο αίτημά του και στο τέλος δήλωσε ότι, από τη στιγμή που δεν γίνεται δεκτό, δεν θα πάρει μέρος στην προεκλογική εκστρατεία. Τις επόμενες ημέρες ρωτήθηκε αν θα έπαιρνε μέρος στο debate των πολιτικών αρχηγών και απάντησε αρνητικά.

Πράγματι, τις επόμενες μέρες ο Αλαβάνος δεν πήρε μέρος στην εκστρατεία. Ελάχιστοι προβληματίστηκαν από την απουσία του, οι περισσότεροι θεωρούσαν ότι πρόκειται για ένα ακόμη στάδιο του... ειρηνικού πέρασματος της εξουσίας από τον ένα στον άλλο. Η ρήξη σημειώθηκε 10 μέρες αργότερα, όταν οι συνεργάτες του Αλ. Τσίπρα διαπραγματεύονταν για λογαριασμό του προέδρου τους το debate των πολιτικών αρχηγών με τους εκπροσώπους των άλλων κομμάτων. Το γραφείο του Αλ. Αλαβάνου διαμήνυσε στη διακομματική επιτροπή ότι ήταν ο ίδιος που θα συμμετείχε στην αναμέτρηση των πολιτικών αρχηγών. Ηταν μια σαφής κίνηση υποβάθμισης του Τσίπρα στα μάτια των τρίτων και από τότε οι δύο πρόεδροι σταμάτησαν να μιλούν ο ένας στον άλλο.

Η μετεκλογική συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή. Ο Αλ. Αλαβάνος δήλωσε εμμέσως ότι είχε μετανιώσει για την επιλογή Τσίπρα και στις 17 Ιουνίου παραιτήθηκε από την προεδρία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας καθώς και από βουλευτής, δηλώνοντας ότι δεν πρόκειται να αλλάξει απόφαση: “Δεν θέλω να είμαι με τον ΣΥΝ εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θέλω να είμαι με τάσεις εναντίον άλλων τάσεων”. Λίγες μέρες αργότερα ανακάλεσε την απόφαση του.

Το καλοκαίρι κύλησε ήρεμα αλλά οι πρόωρες εκλογές αναζωπύρωσαν τη διαμάχη. Ο Αλ... Αλαβάνος ζήτησε να υποβάλει ο ίδιος το εκλογικό ψηφοδέλτιο του κόμματος στον Άρειο Πάγο, πράγμα που σύμφωνα με το Σύνταγμα θα του εξασφάλιζε την προεδρία και της επόμενης Κοιν. Ομάδας, απορρίπτοντας οποιαδήποτε συμβιβαστική πρόταση. Η διαμάχη δεν άργησε να πάρει διαστάσεις αντιπαράθεσης ΣΥΝασπισμού- ΣΥΡΙΖΑ, με τις συνιστώσες του τελευταίου να προτείνουν από Αλαβάνο μέχρι συλλογική ηγεσία, χωρίς όμως τον Αλ. Τσίπρα.

“Ηταν ακριβώς αυτό που ήθελε ο Αλέκος”, λέει ένα έμπειρο στέλεχος του χώρου. Γι αυτό πρότεινε κάποια στιγμή ακόμη και την Νάντια Βαλαβάνη. Οποιοσδήποτε εκτός του Τσίπρα... Ο Αλέκος είναι ενας χαρισματικός άνθρωπος, αλλά στη συμπεριφορά τέτοιων ανθρώπων η ψυχολογία παίζει πολλές φορές μεγαλύτερο ρόλο απ' ό,τι η πολιτική. Για κάποιο λόγο τα έχει βάλει με τον Τσίπρα, παρότι ο τελευταίος κρατάει διαλλακτική στάση. Μονο με ψυχολογικούς όρους μπορεί να εξηγηθουν οι συνεχείς αλλαγές θέσεων και η συμπεριφορά του όλο το προηγούμενο διάστημα ”.

Οταν τελικά- σε έναν αποδυναμωμένο από μια διαμάχη χωρίς πολιτικό διακύβευμα- ΣΥΡΙΖΑ αποφασίστηκε ένα ειδος συλλογικής ηγεσίας αλλά με συμμετοχή Τσίπρα, ο Αλαβάνος επέλεξε να απέχει τελείως από τα ψηφοδέλτια και την εκλογική μάχη. Ενας από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ τον ρώτησε τις προηγούμενες μέρες γιατί δεν δέχεται να συμπεριληφθεί στο ψηφοδέλτιο ή έστω σε κάποια τιμητική θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας που θα βοηθούσε τη μάχη του κόμματος να μπει στην Βουλή. “Του είπα ότι έχει και ο ίδιος ευθύνη για τη διαμάχη που έκανε τόσο μεγάλη ζημιά στο κόμμα και τώρα πρέπει να βοηθήσει, λέει ο βουλευτής. Μου απάντησε ότι αυτές οι εκλογές είναι των μηχανισμών… Του αντέτεινα ότι ο ίδιος από τους μηχανισμούς έβγαινε βουλευτής τόσα χρόνια αλλά επέμεινε”.

Το εκλογικό αποτέλεσμα των “μηχανισμών” θα κρινει και το πολιτικό μέλλον του Αλ. Αλαβάνου. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταφέρει να μπει στην Βουλή, δεν αποκλείεται να αναλάβει δράση εν ονόματι των μαζών της αριστεράς. Σε διαφορετική περίπτωση, το στοίχημα θα έχει κερδίσει ο νεαρός αντίπαλος του, που ο ίδιος πίεσε να αναλάβει την προεδρία αλλά αργότερα άλλαξε γνώμη.
Διαβάστε περισσότερα...

«Παρών» θα ψηφίσει τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ

Σε μια συμβιβαστική πρόταση κατέληξε χθες η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, μπροστά στον κίνδυνο ανοικτής διάσπασης. Ετσι οι βουλευτές καλούνται να ψηφίσουν «παρών».
"Διαβάστε περισσότερα".
Ωστόσο η λύση αυτή, στην οποία κατέληξαν όλες οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ εκτός του ΣΥΝ, πρέπει να εγκριθεί από την Κουμουνδούρου, στην οποία, όπως είναι γνωστό, οι απόψεις διαφέρουν. Στο τραπέζι της τρίωρης συνεδρίασης της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ δεν επελέγη να υπάρξει άλλη υποψηφιότητα εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ για την Προεδρία της Δημοκρατίας και προκρίθηκε η πρόταση για «παρών» κατά την ψηφοφορία. Η λύση αυτή ήταν αποτέλεσμα της διάθεσης που εκφράστηκε για να «σταματήσει η εσωστρέφεια». Είναι νωπές ακόμη οι αντιπαραθέσεις με επίκεντρο δηλώσεις του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Φ. Κουβέλη υπέρ της υποψηφιότητας του κ. Κ. Παπούλια για την Προεδρία της Δημοκρατίας και οι επιθέσεις εναντίον του, μέσω και του κειμένου των 23 μελών της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Πάντως, εντός της Κουμουνδούρου, τα «θερμά επεισόδια» για το έκτακτο συνέδριο του ΣΥΝ πυροδοτούν εξελίξεις εν όψει της συνεδρίασης της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής (ΚΠΕ) του ΣΥΝ το ερχόμενο Σαββατοκύριακο. Σύμφωνα με πληροφορίες, συγκροτείται πόλος- άλλοι μιλούν για νέα τάση- από στελέχη που προέρχονται από την Ανανεωτική Πτέρυγα (όπως ο κ. Γ. Μπαλάφας ) αλλά και στελέχη που κινούνται στις παρυφές τάσεων (και είναι κοντά στις απόψεις του προέδρου). Η κίνηση αναμένεται να εκφραστεί είτε με ένα κείμενο-πλατφόρμα είτε με κοινή στάση στην ΚΠΕ.
Διαβάστε περισσότερα...

Να βγούμε από την Ε.Ε.;

Τι άλλο θ’ ακούσουμε ;
Να γίνει δημοψήφισμα στην Ελλάδα για το Σύμφωνο Σταθερότητας πρότεινε χθες ο Αλέκος Αλαβάνος, επαναλαμβάνοντας ότι η χώρα μας είναι ο αδύναμος κρίκος του νεοφιλελευθερισμού. Προχώρησε μάλιστα και σε σύγκριση με το γαλλικό "όχι" στο Ευρωσύνταγμα, λέγοντας ότι, όπως τότε ο κλήρος είχε πέσει στον γαλλικό λαό, έτσι και τώρα ο ελληνικός λαός μπορεί να λύσει τον γόρδιο δεσμό του Συμφώνου Σταθερότητας.

Ο παραλληλισμός δεν είναι επιτυχής. Το Ευρωσύνταγμα δεν είχε εφαρμοστεί όταν εκρίνετο από το γαλλικό δημοψήφισμα. Αντιθέτως, το Σύμφωνο Σταθερότητας, που έλκει την καταγωγή του από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, έχει ηλικία περίπου 20 ετών. Αναμφισβήτητα πρέπει να αλλάξει. Αλλά δεν αλλάζει με μονομερή απόφαση μιας χώρας, η οποία μάλιστα είναι υπερχρεωμένη και αδύναμη διεθνώς. Χρειάζεται αγώνας και αλλαγή των συσχετισμών σε ολόκληρη την Ευρώπη. Χρειάζεται να προωθηθεί η ιδέα του δημοψηφίσματος σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, και μάλιστα τις ισχυρότερες. Δεν είναι τυχαίο ότι το Ευρωσύνταγμα δοκιμάστηκε στη Γαλλία και όχι στην Ιρλανδία, όπου ξανάγινε δημοψήφισμα και επεβλήθη το "ναι".

"Διαβάστε περισσότερα".
Όλα αυτά τα γνωρίζει ο Αλ. Αλαβάνος, ο οποίος έχει θητεύσει επί 20 χρόνια στην Ευρωβουλή. Γνωρίζει ότι είναι άλλο πράγμα μία, μικρή έστω, χώρα να μην εγκρίνει μια συμφωνία που πρόκειται να εφαρμοστεί κι άλλο πράγμα να αγνοεί μια συμφωνία που ήδη εφαρμόζεται και καθορίζει την οικονομική και κοινωνική ζωή της Ευρώπης. Στην ουσία, η πρόταση για δημοψήφισμα στην Ελλάδα κατά του Συμφώνου Σταθερότητας συνιστά πρόταση για έξοδο της χώρας από το ευρώ και αποτελεί συγκεκαλυμμένη διατύπωση του στόχου της απομάκρυνσης από την Ε.Ε.

Ακόμη κι αν τα πιστεύει κανείς αυτά, θεωρεί ότι τώρα είναι η καταλληλότερη στιγμή; Δεν αντιλαμβάνεται ότι άλλες δυνάμεις, οι δυνάμεις του κεφαλαίου, επιδιώκουν την περιθωριοποίηση των "ασθενέστερων κρίκων", συζητούν ακόμη και για ευρώ δύο ταχυτήτων; Και, εν πάση περιπτώσει, η αναγκαία συζήτηση για τη νέα αρχιτεκτονική της Ε.Ε. μετά την κρίση μπορεί να κριθεί με ευκαιριακό δημοψήφισμα σε μία μόνο χώρα;

Είναι, άραγε, τυχαίο ότι καμία άλλη δύναμη της ευρωπαϊκής αριστεράς δεν σκέφτηκε να προτείνει ως απάντηση στη νεοφιλελεύθερη οικονομική διαχείριση της Ευρώπης το δημοψήφισμα; Μια τέτοια πρόταση, για να δίνει προοπτική και να μην εκλαμβάνεται ως προσχώρηση στον αδιέξοδο αντιευρωπαϊσμό ή ως λαϊκιστική πιρουέτα, θα περίμενε κανείς να συνοδεύεται από ιδέες και προτάσεις για ένα νέο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Διαβάστε περισσότερα...

Δεν θα σιωπήσω...

.Θα σας ρωτήσω, όμως, κάτι διαφορετικό. Πρόσφατα, όταν ρωτηθήκατε τι θα πράξετε εάν το κόμμα σας αποφασίσει να μην ψηφίσει τον κ. Παπούλια, απαντήσατε «ίδωμεν». Μπορείτε δηλαδή να ψηφίσετε και διαφορετικά;

- Υποστήριξα τη συγκεκριμένη πρόταση, με συγκεκριμένο σκεπτικό. Η πρότασή μου σε καμμιά περίπτωση δεν αναδείκνυε πρόθεση ένταξής μας στο τόξο «εθνικής συνεννόησης και συναίνεσης», όπως κάποιοι έσπευσαν να μας αποδώσουν. Το ζήτημα θα συζητηθεί στα αρμόδια όργανα και προφανώς και στην κοινοβουλευτική ομάδα. Αν η πρόταση απορριφθεί, που είναι το πιθανότερο, η απόρριψή της θα αποτελεί τη συλλογική απόφαση. Εγώ θα έχω την ευθύνη της πρότασής μου που απορρίφθηκε και την κρίση της κοινωνίας αν ήταν σωστή ή λαθεμένη.

Φώτης Κουβέλης, Συνέντευξη στον Βσίλη Σκουρή, Realnews, 24/01/2010
Τι σηματοδοτεί η επίθεση του ΣΥΡΙΖΑ εναντίον σας-αλλά και εναντίον του κ. Σπύρου Λυκούδη;

- Η «επίθεση» εναντίον μου, αλλά και εναντίον του Σπύρου Λυκούδη, στελέχους του ΣΥΝ, της ανανεωτικής πτέρυγας και της τοπικής αυτοδιοίκησης, αποτελεί το πρόσχημα επίθεσης εναντίον του Συνασπισμού, της βασικής και μεγαλύτερης συνιστώσας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α
"Διαβάστε περισσότερα".
Πρόσχημα όμως ουδόλως ευπρόσωπο και πειστικό. Πρόκειται για επιλεγμένη σύγκρουση, η οποία αφορά τον πολιτικό προσανατολισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Αναζήτησαν τον «εσωτερικό εχθρό» του ΣΥΡΙΖΑ, στο όνομα των διαφορετικών απόψεών μας για το περιεχόμενο της πολιτικής του. Απόψεις, μάλιστα, που όπως δημόσια είπα, θα καταθέσω στη συλλογικότητα του κόμματός μου και του ΣΥΡΙΖΑ και θα διεκδικήσω να γίνουν απόφαση των αρμόδιων οργάνων. Ιδού λοιπόν το «έγκλημα» και μάλιστα στο πλαίσιο ενός κόμματος που καταστατικά και θετικά δεσμεύεται για την ανανέωση και τον εκσυγχρονισμό της Αριστεράς και το δικαίωμα του μέλους να διατυπώνει δημόσια την προσωπική του γνώμη. Δεν επιχειρώ συγκρίσεις με συμπεριφορές στελεχών άλλων συνιστωσών, για να καταδείξω το πρόσχημα της εναντίον μας «επίθεσης», τα οποία υποστήριξαν με δημόσιο προεκλογικό λόγο την αποδόμηση της ευρωπαϊκής ένωσης και του αριστερού ευρωπαϊσμού. Η ουσία της αντιπαράθεσης αφορά την πολιτική φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ.

Υπάρχουν, πιστεύετε, όντως δυνάμεις στον ΣΥΡΙΖΑ που επιδιώκουν τη διάσπαση του ΣΥΝ;

- Είναι υπαρκτές οι δυνάμεις στο ΣΥΡΙΖΑ που θέλουν να μεταβάλλουν επί της ουσίας τον πολιτικό χαρακτήρα του συμμαχικού σχήματος και να επιβάλλουν την πολιτική που αυτές πιστεύουν. Σ΄ αυτή την προσπάθεια αναπτύσσονται διελκυστίνδες που, εξ΄ αντικειμένου τουλάχιστον, διαμορφώνουν συνθήκες διάσπασης.

Μήπως με την εναντίον σας επίθεση στόχος ήταν και η ηγεσία του ΣΥΝ; Ο κ. Τσίπρας;

- Ο Αλέξης Τσίπρας, βάλλεται ως πρόεδρος του Συνασπισμού, όποτε υπερασπίζεται το κόμμα του και την πολιτική του.

Την αντίδραση της ηγεσίας του ΣΥΝ στην εναντίον σας επίθεση πώς την κρίνετε;

- Υπήρξε συγκεκριμένη. Θεώρησε «αντιδεολογική και επικίνδυνη» τη θέση των είκοσιτριών μελών της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ να ζητήσουν την αντικατάστασή μου από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου. Εκτιμώ ότι κατανοεί ότι η εναντίον μου επίθεση θέλει να πλήξει και την ηγεσία του Συνασπισμού, τον ίδιο τον Συνασπισμό και την ενότητά του. Με συνείδηση αυτών των δεδομένων, οφείλει η ηγεσία του Συνασπισμού με σαφήνεια, χωρίς ταλαντεύσεις, να οριοθετήσει τη συμμετοχή του κόμματός μας και της πολιτικής του στο συμμαχικό πολιτικό σχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Κι΄ αυτό δεν είναι διαδικαστικό ζήτημα. Είναι βαθύτατα πολιτικό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως έχει, έχει μέλλον κ. Κουβέλη; Ή θα πρέπει να υπάρχει ένας επανακαθορισμός των σχέσεων ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ και να πορευτείτε με όσες δυνάμεις συμφωνείτε σε προγραμματική βάση;

- Είναι αναγκαίος ο ανακαθορισμός των σχέσεων Συνασπισμού-ΣΥΡΙΖΑ ως συμμαχικού σχήματος. Με ειλικρινή και απροσχημάτιστη συζήτηση. Η σημερινή του κατάσταση υπονομεύει την πορεία του και δεν πείθει την κοινωνία. Δεν μπορεί να πορευθεί ούτε με ψευδώνυμα, ούτε με προσχήματα, ούτε με εσωτερικούς ανταγωνισμούς, ομολογημένους ή ανομολόγητους. Η πολιτική ειλικρίνεια και σαφήνεια είναι πολιτικά οφειλόμενη -έναντι όλων- στάση.

Φαντάζομαι ότι θα ήταν αστείο να σας ρωτήσω εάν μετά την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ θα σταματήσετε να εκφράζετε τις απόψεις σας…

- Δεν επιλέγω να σιγήσουν οι απόψεις της σύγχρονης Αριστεράς. Δεν θα επιστρέψουμε στη σιωπή που επέβαλαν άλλες εποχές της Αριστεράς. Μέσα από τη συλλογικότητα του κόμματός μου, χωρίς καμμιά διάθεση στείρας αντιπαράθεσης και ανώφελου καταγγελτισμού, καταθέτω ιδέες και θέσεις, που, κατά τη γνώμη μου μπορούν, στο βαθμό που θα γίνονται δεκτές, να αναδείξουν την Αριστερά σε σημαντική πολιτική δύναμη που όχι μόνον θα αντιστέκεται, αλλά και θα συσπειρώνει, θα κινητοποιεί, θα εκφράζει την κοινωνία και θα ανακαθορίζει τους συσχετισμούς της στη διεκδίκηση και αναζήτηση λύσεων των μεγάλων προβλημάτων που την καθηλώνουν και την τεμαχίζουν.

…Θα σας ρωτήσω, όμως, κάτι διαφορετικό. Πρόσφατα, όταν ρωτηθήκατε τι θα πράξετε εάν το κόμμα σας αποφασίσει να μην ψηφίσει τον κ. Παπούλια, απαντήσατε «ίδωμεν». Μπορείτε δηλαδή να ψηφίσετε και διαφορετικά;

- Υποστήριξα τη συγκεκριμένη πρόταση, με συγκεκριμένο σκεπτικό. Η πρότασή μου σε καμμιά περίπτωση δεν αναδείκνυε πρόθεση ένταξής μας στο τόξο «εθνικής συνεννόησης και συναίνεσης», όπως κάποιοι έσπευσαν να μας αποδώσουν. Το ζήτημα θα συζητηθεί στα αρμόδια όργανα και προφανώς και στην κοινοβουλευτική ομάδα. Αν η πρόταση απορριφθεί, που είναι το πιθανότερο, η απόρριψή της θα αποτελεί τη συλλογική απόφαση. Εγώ θα έχω την ευθύνη της πρότασής μου που απορρίφθηκε και την κρίση της κοινωνίας αν ήταν σωστή ή λαθεμένη.

Ο κ. Τσίπρας, πάντως, επιμένει μέσω της προσφυγής στη βάση,-αφού δεν διαθέτει την πλειοψηφία στην ΚΠΕ- σε Έκτακτο Συνέδριο. Η ¨Ανανεωτική Πτέρυγα¨ εξακολουθεί να το αρνείται…

- Το συνέδριο δεν έχει κανένα νόημα. Παρά μόνον αν γίνει με μόνο ένα θέμα: σχέσεις ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ. Πρότεινα μάλιστα με το ερώτημα αυτό ότι μπορεί να γίνει και δημοψήφισμα των μελών του κόμματος. Και το δημοψήφισμα είναι μια βαθιά δημοκρατική διαδικασία.

Κάρτα μέλους του ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, δεν σκοπεύετε να πάρετε;

- Όχι και για τους λόγους που έχω εκθέσει. Η κάρτα μέλους αντιστοιχεί σε κόμμα και όχι σε συμμαχικό σχήμα.

Και για τις αυτοδιοικητικές συνεργασίες με ΠΑΣΟΚ και Οικολόγους, σε Δήμους πέραν της Θεσσαλονίκης, επιμένετε;

- Η περίπτωση της Θεσσαλονίκης έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της και γι΄ αυτό υποστήριξα ότι οι κομματικές περιχαρακώσεις δεν εξυπηρετούν τη δημοκρατική αυτοδιοικητική έκφραση της περιοχής. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις πρέπει να αναπτυχθούν πλατειές αυτοδιοικητικές συμμαχίες, με προγραμματικές συμφωνίες, με σεβασμό στις τοπικές ιδιαιτερότητες και στις κατά τόπους αυτοδιοικητικές κινήσεις.

Σε αυτούς που επιμένουν ότι η ¨Ανανεωτική Πτέρυγα¨ πρέπει να ακολουθήσει αυτόνομο δρόμο, τι απαντάτε; Ποια είναι η ¨κόκκινη γραμμή¨ με την ηγεσία του ΣΥΝ;

- Ο αγώνας μας είναι να ενισχυθεί και να αναδειχθεί ο σύγχρονος, ο ανανεωτικός χαρακτήρας του Συνασπισμού. Στο Συνασπισμό η ανανεωτική πτέρυγα δεν είναι ένοικος. Τα «δικαιώματά μας» αναφέρονται στο να μην εγκαταλειφθεί ο πολιτικός του χαρακτήρας και να μην εκχωρηθεί σε κανενός είδους αριστερισμό και αυτοεκτόπιση της σύγχρονης αριστεράς στο πολιτικό περιθώριο. Αυτό τον αγώνα τον δίνουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Διαβάστε περισσότερα...

Πρώτα ο ΣΥΝασπισμός, μετά ο ΣΥΡΙΖΑ

Δημήτρης Παπαδημούλης, Ημερησία, 23/01/2010
Όλοι γνωρίζουν ότι ο ΣYN αντιπροσωπεύει το 85% - 90% της πολιτικής επιρροής του ΣYPIZA. Aυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση μηδενισμό του ρόλου των υπόλοιπων συνιστωσών του ΣYPIZA. Όσοι όμως πιστεύουν ότι με την καλλιέργεια αντιΣYNασπισμικού κλίματος, μπορεί να προκύψει μία καλύτερη πορεία για τον ΣYPIZA, κάνουν σοβαρό λάθος.
"Διαβάστε περισσότερα".
Δεν πλήττουν μόνο τον Συνασπισμό. Πλήττουν τις αρχές και τις αξίες με τις οποίες έχουμε συνδιαμορφώσει αυτή την πολιτική συμμαχία, την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣYPIZA και κατ’ επέκταση και την ίδια τη λειτουργία του ΣYPIZA.

Tο προσωπικό μου δόγμα είναι «πρώτα ο ΣYN και μετά ο ΣYPIZA». Xρειαζόμαστε μια νέα πολιτική συμφωνία, που αντί να «στενεύει» τον ΣYPIZA, να τον διευρύνει στον χώρο της Oικολογίας και των αριστερών σοσιαλιστών.

Tο κείμενο των «23» δεν ασκεί κριτική σε πολιτικές απόψεις. Zητά την καρατόμηση του Φ. Kουβέλη, κατηγορώντας τον ότι «υπηρετεί τη νεοφιλελεύθερη πολιτική»! Eίναι ο χειρότερος τρόπος για να συζητά κανείς πολιτικές διαφορές. Θυμίζει άλλες εποχές. Eπιδιώκει να εκβιάσει και να προκαλέσει διχαστικές εξελίξεις.

Στις ευρωεκλογές κάποιοι ήθελαν να καρατομήσουν τον Παπαδημούλη, στις εθνικές εκλογές δεν ήθελαν τον Tσίπρα για επικεφαλής, τώρα ζητούν την κεφαλή του Kουβέλη επί πίνακι. Όλα αυτά μας γυρίζουν πολύ πίσω, αντί να προωθούν την ενότητα και τον αμοιβαίο σεβασμό. Yπονομεύουν ευθέως την προσπάθεια να συλλειτουργούμε σε μια πολιτική συμμαχία, με συνεργατικό πνεύμα και αμοιβαίο σεβασμό.

Xρειάζεται μια νέα πολιτική συμφωνία, ένας επανακαθορισμός των σχέσεων του ΣYN με τις άλλες συνιστώσες του ΣYPIZA, έτσι ώστε, με όσους πραγματικά μπορούμε, να έχουμε μια σταθερή, υγιή πολιτική συμφωνία και κοινή δράση που να αποπνέει την εικόνα μιας πειστικής πολιτικής συμμαχίας, να προχωρήσουμε μαζί. Όσοι βλέπουν τον ΣYN εχθρικά και παράγουν μια εικόνα διαρκούς Bαβυλωνίας, λυκοφιλίας, εντάσεων, πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι ΣYPIZA εναντίον του Συνασπισμού δεν μπορεί να υπάρξει. Yπάρχει ανάγκη για μεγαλύτερη συλλογικότητα, καλύτερο συντονισμό και μεγαλύτερη πολιτική αποτελεσματικότητα. Eπιτέλους να επικρατήσει η κοινή λογική, η σύνθεση και η συσπείρωση.
Διαβάστε περισσότερα...

Ο Αλέξης Τσίπρας μιλάει στην "Αυγή": Ώρα ευθύνης για όλους μας

Συνέντευξη στον ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ

Επανεκκίνηση του κόμματος μέσα από συνθετικές δημοκρατικές διαδικασίες προτείνει ο Αλέξης Τσίπρας, λέγοντας με νόημα ότι το ζητούμενο “δεν είναι η συμφωνία όλων επί της διαδικασίας αλλά η θετική συμβολή όλων ώστε η διαδικασία να πετύχει και να φύγουμε προς τα εμπρός”. Με μια συνέντευξη-παρέμβαση ο πρόεδρος του ΣΥΝ και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ προτείνει "πολιτικό συμβόλαιο" και πλαίσιο δεοντολογίας που θα αποτρέπουν τις αμφισημίες και τη θολή εικόνα για τον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια περίοδο που, όπως τονίζει, "είναι απαραίτητη η παρέμβαση της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς στην κοινωνία με συγκεκριμένες προτάσεις, για έναν άλλο δρόμο διεξόδου από την κρίση".

Ο Αλ. Τσίπρας βάλλει κατά της ομοσπονδιακής λειτουργίας του κόμματος, του τρόπου λειτουργίας των τάσεων, της προσωπικής πολιτικής που κάνουν στελέχη του κόμματος με τις παρεμβάσεις στα ΜΜΕ. Μιλάει για σχεδιασμούς αντίρροπους και φυγόκεντρους σε σχέση με τη συλλογική πορεία του κόμματος, τονίζοντας ότι απέναντι σε αυτούς τους σχεδιασμούς πρέπει να υπάρξουν καθαρές συλλογικές απαντήσεις που “θα διασφαλίζουν τη συνέχεια και θα χαράσσουν μια πορεία μακράς πνοής για τον ΣΥΝ”. Για τον ΣΥΡΙΖΑ υπογραμμίζει ότι “δεν είναι μαζικός χώρος, όπου οι συνιστώσες ανταγωνίζονται για τον έλεγχο των αποφάσεων και της πολιτικής γραμμής”, ξεκαθαρίζοντας ότι “δεν μπορεί να υπάρξει καμία σκέψη για μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα, με όργανα αποφασιστικού χαρακτήρα”.

Στη συνέντευξη που παραχωρεί στην "Αυγή" της Κυριακής ο Αλέξης Τσίπρας μιλάει για τις επικείμενες παρεμβάσεις του Αλέκου Αλαβάνου, εκφράζει την επιμονή του στη ανάγκη συνεργασίας με τους Οικολόγους Πράσινους, που θα συνδυάζεται με διεύρυνση προς τον σοσιαλιστικό χώρο, ενώ ασκεί σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για τις επιλογές της στο οικονομικό πεδίο, καταθέτοντας με συνοπτικό τρόπο τις προτάσεις της αριστεράς.


"Διαβάστε περισσότερα".
Συνέντευξη στον ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ

Επανεκκίνηση του κόμματος μέσα από συνθετικές δημοκρατικές διαδικασίες προτείνει ο Αλέξης Τσίπρας, λέγοντας με νόημα ότι το ζητούμενο “δεν είναι η συμφωνία όλων επί της διαδικασίας αλλά η θετική συμβολή όλων ώστε η διαδικασία να πετύχει και να φύγουμε προς τα εμπρός”. Με μια συνέντευξη-παρέμβαση ο πρόεδρος του ΣΥΝ και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ προτείνει "πολιτικό συμβόλαιο" και πλαίσιο δεοντολογίας που θα αποτρέπουν τις αμφισημίες και τη θολή εικόνα για τον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια περίοδο που, όπως τονίζει, "είναι απαραίτητη η παρέμβαση της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς στην κοινωνία με συγκεκριμένες προτάσεις, για έναν άλλο δρόμο διεξόδου από την κρίση".

Ο Αλ. Τσίπρας βάλλει κατά της ομοσπονδιακής λειτουργίας του κόμματος, του τρόπου λειτουργίας των τάσεων, της προσωπικής πολιτικής που κάνουν στελέχη του κόμματος με τις παρεμβάσεις στα ΜΜΕ. Μιλάει για σχεδιασμούς αντίρροπους και φυγόκεντρους σε σχέση με τη συλλογική πορεία του κόμματος, τονίζοντας ότι απέναντι σε αυτούς τους σχεδιασμούς πρέπει να υπάρξουν καθαρές συλλογικές απαντήσεις που “θα διασφαλίζουν τη συνέχεια και θα χαράσσουν μια πορεία μακράς πνοής για τον ΣΥΝ”. Για τον ΣΥΡΙΖΑ υπογραμμίζει ότι “δεν είναι μαζικός χώρος, όπου οι συνιστώσες ανταγωνίζονται για τον έλεγχο των αποφάσεων και της πολιτικής γραμμής”, ξεκαθαρίζοντας ότι “δεν μπορεί να υπάρξει καμία σκέψη για μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα, με όργανα αποφασιστικού χαρακτήρα”.

Στη συνέντευξη που παραχωρεί στην "Αυγή" της Κυριακής ο Αλέξης Τσίπρας μιλάει για τις επικείμενες παρεμβάσεις του Αλέκου Αλαβάνου, εκφράζει την επιμονή του στη ανάγκη συνεργασίας με τους Οικολόγους Πράσινους, που θα συνδυάζεται με διεύρυνση προς τον σοσιαλιστικό χώρο, ενώ ασκεί σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για τις επιλογές της στο οικονομικό πεδίο, καταθέτοντας με συνοπτικό τρόπο τις προτάσεις της αριστεράς.

Διαβάστε περισσότερα...

Αθωώθηκε η Στέλλα Πρωτονοταρίου

Αθώες έκρινε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθήνας τους δασκάλους Στέλλα Πρωτονοταρίου και Ντενάντα Καρκάλο, που κατηγορούνταν για παράνομη παραχώρηση σχολικού χώρου. Πιέσεις από την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας για τη διακοπή των εξωσχολικών μαθημάτων παιδιών μεταναστών είπε ότι δέχθηκε ο μηνυτής.
"Διαβάστε περισσότερα".
Ο εισαγγελέας πρότεινε την απαλλαγή τους, τονίζοντας: "Δυστυχώς καλούμαι να υποστηρίξω ένα κατηγορητήριο το οποίο δεν υποστηρίζεται από πραγματικά περιστατικά. Δεν διακρίνω την ελάχιστη ένδειξη μη νομιμότητας της πράξης των δύο κατηγορουμένων. Σε βάρος του προσωπικού της χρόνου ξεκίνησε μια δραστηριότητα για τα παιδιά. Αν κάποιος διαχωρίζει τα παιδιά σε ελληνόπουλα και αλβανόπουλα είναι προσωπικό του πρόβλημα".

Η δίκη διεξήχθη σε μια αστυνομοκρατούμενη αίθουσα, καθώς ο μηνυτής και νυν διευθυντής του 132ου Δημοτικού Σχολείου δήλωσε ότι απειλείται η ζωή του.

"Μου έδωσαν προφορικές εντολές για τις όποιες δεν με κάλυψαν και βρέθηκα εκτεθειμένος. "Αν δεν μπορείς να μας διασφαλίσεις ότι θα καταργηθεί το πρόγραμμα, μπορεί να παραιτηθείς τώρα και να στείλουμε κάποιον άλλο στη θέση σου", μου είπαν. Έτσι, σταμάτησα τα μαθήματα και τώρα με θεωρούν φασίστα και ακροδεξιό", κατέθεσε ο μηνυτής Εμμ. Γιουτλάκης, επιχειρώντας να δικαιολογήσει τη διακοπή των εθελοντικών μαθημάτων.

Ο κ. Γιουτλάκης κατονόμασε τον πρώην γ.γ. του υπουργείου Παιδείας το 2007, Δημ. Πλατή. "Η εντολή μου δόθηκε στο όνομα της Ελληνικής Δημοκρατίας και την ακολούθησα. Έκανα λάθος, έπρεπε να είχα παρατηθεί" δήλωσε.

Όσο για τις δύο κατηγορούμενες, ζήτησε την αθώωσή τους, σημειώνοντας πως "κανείς δεν ωφελήθηκε ούτε υπέστη βλάβη" από τα επίμαχα φροντιστηριακά μαθήματα.
Διαβάστε περισσότερα...

Στήριξη Φ. Κουβέλη από την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ 3

Δ.ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ: «Ο κος Κουβέλης θίγεται με ένα τρόπο που θυμίζει άλλες εποχές και όλο αυτό είναι διχαστικό.»
"Διαβάστε περισσότερα".
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:
« Πως είδατε το κλίμα; Καλό πάντως δεν είναι…»
Δ.ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ:
« Δεν είναι καλό, γιατί χθες είχαμε μια επιστολή 23 στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ η οποία δεν περιορίστηκε όπως είχε δικαίωμα στην άσκηση κριτικής απόψεων, αλλά ζήτησε και με έναν αντιδεοντολογικό παράδοξο τρόπο την καρατόμηση του φορέα απόψεων με τις οποίες διαφωνεί, δηλαδή του Φώτη Κουβέλη. Αντί να κάνει αυτό που επιβάλλει σε έναν δημοκρατικό οργανισμό να ζητήσει από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ να συζητήσουμε από κοινού αυτή την κριτική. Σήμερα το συζητήσαμε στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ μετά από πρόταση του Αλέξη Τσίπρα η ΚΟ αποφάσισε ότι δεν τίθεται κανένα θέμα αντικατάστασης του Φώτη Κουβέλη από την θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου, κανείς από τις 13 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν υποστήριξε την πρόταση των 23 για την αντικατάσταση του Φώτη Κουβέλη. Χρειάζεται σεβασμός της άλλης άποψης, σεβασμός της συλλογικότητας χρειάζεται αλληλεγγύη, δεν γίνεται με αιτήματα για καρατόμηση απόψεων μέσω προσώπων.»
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: « Στοχοποιούν τον Φώτη Κουβέλη υποστηρίζοντας, ότι με τις απόψεις που διατυπώνει εξυπηρετεί την κυβέρνηση.»
Δ.ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ: « Θίγεται με ένα τρόπο που θυμίζει άλλες εποχές και όλο αυτό είναι διχαστικό. Όλοι μαζί είπαμε να κάνουμε μια πολιτική συμμαχία, αυτή προϋποθέτει για να είναι αποδοτική να μην δίνει την εικόνα μιας Βαβυλωνίας ή μιας λυκοφιλίας, τον σεβασμό στην άλλη άποψη, τη σύνθεση, τον διάλογο. Χωρίς αυτό, δεν μπορεί να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ αυτά που υποσχέθηκε στους έλληνες πολίτες που τον ψήφισαν. ΣΥΡΙΖΑ με γραμμή νοοτροπία κλίμα εναντίον του ΣΥΝ που είναι το 85-90% της συμμαχίας δεν μπορεί να υπάρξει. Να επιδιώξουμε έναν ανακαθορισμό των σχέσεων του ΣΥΝ με τις άλλες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ έτσι ώστε να κάνουμε μια πολιτική συμφωνία που να παράγει μια εικόνα πραγματικής συμμαχίας. Ο Αλέξης Τσίπρας μας είπε όταν έμαθε ότι ετοιμάζεται ερήμην του ΣΥΝ και του ίδιου αυτή η ανακοίνωση των 23 ένιωσε μια δυσάρεστη έκπληξη. Διότι το θεώρησε αντιδεοντολογικό, κλείστηκε ραντεβού για σήμερα και αντί για το ραντεβού, έμαθε από τα μέσα ενημέρωσης ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ την έκδοση αυτής της ανακοίνωσης η οποία ζητούσε την κεφαλή επί πίνακι του Κουβέλη. Μακάρι να διαψευστώ ότι στόχος αυτής της χθεσινής ενέργειας δεν ήταν μόνο ο Φώτης Κουβέλης και οι ιδέες του αλλά είναι και ο ΣΥΝ και η συνοχή του και ο Αλέξης Τσίπρας.» ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: « Μήπως είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο οριστικού διαζυγίου του ΣΥΝ με το ΣΥΡΙΖΑ;»
Δ.ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ: « Αν υπάρχουν κάποιοι άλλοι χώροι που πιστεύουν ότι δεν ταιριάζουν τα χνώτα τους με το ΣΥΝ και ότι έχουν άλλες απόψεις διαμετρικά αντίθετες, αντί να ταλαιπωρούμαστε ενδεχομένως να αναζητήσουνε άλλους δρόμους. Αλλά αυτό μόνο με τη μέθοδο της συζήτησης μπορεί να προκύψει.»
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: « Αυτή η μάχη των χαρακωμάτων που έρχεται δε νομίζω ότι κάνει καλό ούτε σε σας ούτε και στην πολιτική…»
Δ.ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ: « Θα συμφωνήσω. Εμείς χρωστάμε να μείνουμε απολύτως συνεπείς στο προγραμματικό και πολιτικό στίγμα που εκπέμψαμε πριν τις εκλογές. Και χρωστάμε εξωστρέφεια και δράση στα μεγάλα προβλήματα που οι πολίτες μας θέλουν να είμαστε παρόντες. Και όχι να κοιτάμε τον ομφαλό μας και όχι να υπάρχει μια εικόνα Βαβυλωνίας και εσωτερικών μαχαιρωμάτων.» Διαβάστε περισσότερα...

Στήριξη Φ. Κουβέλη από την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ 2

Σε δηλώσεις του στη ΝΕΤ 105,8 ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΝ Πάνος Σκουρλέτης τόνισε: "Η χθεσινή ενέργεια νομίζω ότι δεν βοηθάει. Οι θέσεις του κ. Κουβέλη είναι απολύτως προσωπικές και δεν απηχούν το στίγμα του ΣΥΝ. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να σέβεται την διαφορετικότητα".
"Διαβάστε περισσότερα".
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Περιφέρεια Αθηνών, Δημήτρης Παπαδημούλης, μετά τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτική Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, έκανε την ακόλουθη δήλωση: "Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, μετά από πρόταση του Αλέξη Τσίπρα, αποφάσισε ότι δεν τίθεται θέμα αντικατάστασης του Φώτη Κουβέλη από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου. Κανείς από τους δεκατρείς βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν υποστήριξε τη συγκεκριμένη πρόταση των «23»".

Eπίσης ο κ. Παπαδημούλης μιλώντας στη ΝΕΤ 105,8 τόνισε ότι: "Υπάρχει μια βαρύτερη διατύπωση στο κείμενο των 23, ότι ο κ. Κουβέλης υπηρετεί τη νεοφιλελεύθερη πολιτική. Ο κ. Κουβέλης έχει ευρύτερο κύρος στην κοινωνία και θίγεται με τρόπο που θυμίζει άλλες εποχές, φορτίζει επικίνδυνα. Να υπάρχει σεβασμός στην άλλη άποψη, στο διάλογο για να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ αυτό που υποσχέθηκε στο λαό.
ΣΥΡΙΖΑ με νοοτροπία και γραμμή εναντίον του ΣΥΝ, που είναι το 85% δεν μπορεί να υπάρξει. Αυτό πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. Χρειάζεται με ανοιχτή καρδιά, χωρίς κανείς να παραιτείται από την άποψή του, να συζητήσουμε και να επιδιώξουμε ανακαθορισμό των σχέσεων του ΣΥΝ με τις άλλες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ για να κάνουμε πολιτική συμφωνία. Η εκτίμηση μου είναι ότι στόχος της χθεσινής ενέργειας δεν είναι μόνο ο Κουβέλης, αλλά και ο ΣΥΝ και η συνοχή του και ο Τσίπρας. Το ζητούμενο είναι με όσους από τον ΣΥΡΙΖΑ μπορούμε να διαμορφώσουμε στέρεο έδαφος μιας πολιτικής συμφωνίας να προχωρήσουμε με μια πολιτική συμμαχία, που να διευρυνθεί η επιρροή της στον λαό και να ανοιχτεί σε χώρους, όπως ο οικολογικός και ο σοσιαλιστικός. Χρωστάμε όλοι στο ΣΥΡΙΖΑ να μείνουμε συνεπείς στο πολιτικό μας στίγμα και εξωστρέφεια και δράση στα μεγάλα προβλήματα του κόσμου".

Ο Μιχάλης Σαμπατακάκης μέλος του Π.Γ του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε ότι: "Οι 22 "παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ" απέκτησαν βήμα για να κάνουν δηλώσεις χάρη στην απήχηση των αριστερών, ανανεωτικών ιδεών και τη δημοφιλία του Φώτη Κουβέλη καθώς και άλλων στελεχών του ΣΥΝ. Με μεγάλη έκπληξη είδα την εμπλοκή του έμπειρου Μανώλη Γλέζου σ’ αυτή τη θλιβερή ιστορία. Η επίθεσή τους μας υπενθυμίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας παρακμιακός χώρος αριστερισμού και συγκρούσεων. Το αίτημα να σιωπήσουν οι ιδέες της σύγχρονης ανανεωτικής αριστεράς βαθαίνει τον αυτοκαταστροφικό κατήφορο του ΣΥΡΙΖΑ. Η απεμπλοκή του ΣΥΝ από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι αναγκαία τομή σήμερα για να αποκατασταθούν ανοιχτά, μπροστά στο λαό, οι αρχές, οι αξίες και η δημοκρατική λειτουργία που αρμόζει στην ανανεωτική αριστερά".



Σε δηλώσεις του στο ραδιοφωνικό σταθμό «στο κόκκινο», το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ Θόδωρος Μαργαρίτης σχολίασε τις εξελίξεις λέγοντας: "Η επίθεση στον Φ. Κουβέλη από συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει μια παλαιοκομμουνιστική νοοτροπία λειτουργίας πολιτικών σχημάτων που ευτυχώς ηττήθηκε κατά κράτος στην ιστορική εξέλιξη.
Πρόκειται για μια επίθεση ενάντια στον ίδιο τον ΣΥΝ και είναι θετικό ότι την απέρριψε η Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Τώρα πια είναι φανερό πόσο λάθος ήταν η σχετική φιλολογία περί διεξαγωγής εκτάκτου συνεδρίου του κόμματος, που θα οδηγούσε αντικειμενικά σε εσωστρέφεια, ενώ τα σοβαρά προβλήματα είναι έξω από το κόμμα".

Διαβάστε περισσότερα...

ΟΜΟΦΩΝΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΚΟΥΒΕΛΗ!!!

Ανακοίνωση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ
Η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί συλλογικά και έχει ενιαία έκφραση στην εκπλήρωση του κοινοβουλευτικού της έργου. Παράγει πολιτική και ασκεί ουσιαστική μαχητική αντιπολίτευση στις κυβερνητικές επιλογές από θέσεις ριζοσπαστικής αριστεράς.

Τα μέλη και οι εκπρόσωποι της Κ.Ο. εκφράζουν τις συλλογικές της αποφάσεις και χαίρουν της συλλογικής της εμπιστοσύνης στην άσκηση των κοινοβουλευτικών τους καθηκόντων.

Ανεξάρτητα από τις όποιες κριτικές στις διαφορετικές απόψεις, η Κ.Ο. δεν αποδέχεται ότι υπάρχει θέμα συζήτησης για την αντικατάσταση του Φώτη Κουβέλη από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου.

Η στοιχειώδης ευθύνη για τη διαφύλαξη της ενότητας του ΣΥΡΙΖΑ, μας υπαγορεύει την ανάγκη να συνθέτουμε, να συζητάμε στα αρμόδια όργανα τις διαφορετικές απόψεις, συλλογικά να αποφασίζουμε και ενιαία να εφαρμόζουμε τις συλλογικές αποφάσεις.

Σε αυτή τη βάση η Κ.Ο., που θα συνεδριάσει από κοινού με τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, για να συζητηθούν όσα θέματα έχουν προκύψει και επισημαίνει την ανάγκη να διαμορφωθεί ένα νέο συμβόλαιο αλληλεγγύης και συνεννόησης εντός του ΣΥΡΙΖΑ, αξιοποιώντας τις πιο θετικές παραδόσεις του ενωτικού μας εγχειρήματος.

Τέλος, κάνει έκκληση σε όλες τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ να ανταποκριθούν με ευθύνη σε αυτή την ανάγκη και απαίτηση του κόσμου της Αριστεράς και δηλώνει ότι σκοπεύει σε αυτή την κατεύθυνση να αναλάβει σχετικές πρωτοβουλίες, στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων της

"Διαβάστε περισσότερα".
Θανάσης Λεβέντης: “Μωραίνει Κύριος…”
19/01/2010

Ο Θανάσης Λεβέντης, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Αττικής και Ζ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής προέβη στην παρακάτω δήλωση:

Ο Βουλευτής έχει, κατά το Σύνταγμα, πλήρη ελευθερία να διατυπώσει και να υποστηρίξει τις απόψεις του. Για ορισμένους νοσταλγούς άλλων εποχών η ελευθερία της άποψης θεωρείται απαγορευμένος καρπός που επισύρει την έκπτωση και την εκπαραθύρωση από τον Παράδεισο. Η Αριστερά έχει ταλανιστεί από παρόμοιες πρακτικές και, δυστυχώς, φαίνεται ότι η αποτοξίνωση από παρόμοια δηλητήρια δεν έχει ακόμα επιτελεσθεί και δεν έχει φτάσει σε όλα τα παρακλάδια της.

Έλεος σύντροφοι! Το να απαιτείτε τον αποκεφαλισμό του κοσμήματος της Αριστεράς και της πολιτικής ζωής, του κατεξοχήν Κοινοβουλευτικού, του Φώτη του Κουβέλη, δείχνει ότι “μωραίνει Κύριος…”

Γρηγόρης Ψαριανός: Κανείς από αυτούς δεν είναι εκλεγμένος
19/01/2010

Ο Γρηγόρης Ψαριανός, βουλευτής Β΄Αθήνας ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε:

Η πρόταση αυτή είναι σε εντελώς λάθος κατεύθυνση . Η πρόθεση των εμπνευστών είναι να προκαλέσουν σοβαρά έως και βαθειά ρήγματα στον ΣΥΝ.
Η στάση του Φώτη Κουβέλη είναι πολύ συγκεκριμένη και γνωστή . Η επιλογή να είναι κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ήταν ομόφωνη. Υπάρχουν εξωθεσμικά κέντρα που προσπαθούν να συγκροτηθούν και να λειτουργήσουν. Αυτό δεν πρέπει να γίνει. Κανείς από αυτούς που ζητούν την παραίτηση του Φ. Κουβέλη δεν είναι εκλεγμένος από κανένα και πουθενά

Ν. Τσούκαλης: Ενέργεια ευθέως κατά του ΣΥΝ , της Κ.Ο. και του ΣΥΡΙΖΑ
19/01/2010

Ο Νίκος Τσούκαλης, βουλευτής Αχαΐας έκανε την παρακάτω δήλωση:

Η ενέργεια αυτή στρέφεται ευθέως κατά του ΣΥΝ , της Κ.Ο. και του ΣΥΡΙΖΑ.
Είμαι βέβαιος ότι η Κ.Ο. καλύπτει με την απόλυτη εμπιστοσύνη της τον Φώτη Κουβέλη.

Δημ. Παπαδημούλης: Άμεση και σαφής απάντηση αρχών και ευθύνης σε αυτή την απαράδεκτη μεθόδευση από την Κοιν. Ομάδα
19/01/2010

Ο Δ. Παπαδημούλης, βουλευτής Β΄Αθήνας ΣΥΡΙΖΑ, έκανε την παρακάτω δήλωση:

Πρόκειται για μια ενέργεια μονομερή και διχαστική. Κρίνει όχι μόνο τον Φώτη Κουβέλη, τις ιδέες του και την αγωνιστική του διαδρομή στην ανανεωτική αριστερά, αλλά και τον ΣΥΝ και την ενότητά του.

Αντιστρατεύεται ευθέως τις ομόφωνες αποφάσεις και τις συλλογικές λειτουργίες της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ.

Η συνεδρίαση της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να δώσει άμεση και σαφή απάντηση αρχών και ευθύνης σε αυτή την απαράδεκτη μεθόδευση.

Διαβάστε περισσότερα...

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΣΥΝ ΜΕ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ

ΔΗΛΩΣΕΙΣ



Mε πρωτοβουλία του ΣΥΝ πραγματοποιήθηκε σήμερα συνάντηση αντιπροσωπείας του ΣΥΝ με επικεφαλής τον Πρόεδρο Αλ. Τσίπρα και τους Δ.Βίτσα, Γραμματέα της ΚΠΕ και Δημ. Παπαδημούλη, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ με αντιπροσωπεία των Οικολόγων-Πρασίνων, από τους Ν. Χρυσόγελο, Ιωάννα Κοντούλη, Γιάννη Παρασκευόπουλο και Δημήτρη Φουτάκη.



Μετά το τέλος της συνάντησης έγιναν δηλώσεις:


"Διαβάστε περισσότερα".
ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Είχαμε σήμερα την ευκαιρία να κάνουμε μια ειλικρινή συζήτηση με την αντιπροσωπεία των Οικολόγων Πρασίνων. Είμαστε δύο διαφορετικά πολιτικά κόμματα από διαφορετικές πολιτικές οικογένειες, και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, παρόλα αυτά δεν αισθανόμαστε ότι είμαστε ανταγωνιστικοί χώροι. Έχουμε διαφορές, αλλά έχουμε και συμπτώσεις σε μια σειρά από ζητήματα.

Ιδίως διαπιστώσαμε από τη συζήτηση αυτή ότι υπάρχουν κοινές διαπιστώσεις σε σχέση με την κρίσιμη κατάσταση που περνάει η χώρα, την οικονομική κρίση, την κοινωνική κρίση, μια κρίση η οποία δεν θα περιοριστεί μονάχα στο οικονομικό πεδίο, αλλά υπάρχει μεγάλος κίνδυνος το επόμενο διάστημα να υπάρξουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον. Υπ΄ αυτή την έννοια υπάρχει μια ανάγκη να υπάρξουν δράσεις για τη δημιουργία μιας ασπίδας προστασίας και για την κοινωνία και για το περιβάλλον από τις ασκούμενες πολιτικές.



Βρήκαμε επίσης σύμπτωση απόψεων σε σχέση με τους κινδύνους που εγκυμονεί το σχέδιο Καλλικράτης για τις τοπικές κοινωνίες, τους κινδύνους ενός μεγάλου ελλείμματος δημοκρατίας σε τοπικό επίπεδο. Και συμφωνήσαμε το επόμενο διάστημα να αναπτύξουμε κοινές δραστηριότητες σε τομείς που έχουν να κάνουν με την προστασία του περιβάλλοντος, για τους υδάτινους πόρους, για τον Αχελώο, για τη διαχείριση των απορριμμάτων, για την προστασία των δασών, αλλά και να διευρύνουμε τη συζήτηση ακόμα και για κοινές παρεμβάσεις ώστε να προστατεύσουμε τις τοπικές κοινωνίες από την εφαρμογή ενός αντιδημοκρατικού σχεδίου, όπως αυτό το σχέδιο που παρουσιάστηκε από την κυβέρνηση τις προηγούμενες μέρες.



Θα συνεχίσουμε να έχουμε μια επαφή και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ο καθένας από την πλευρά του προκειμένου να ανατρέψουμε πολιτικές που δημιουργούν τη διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής αλλά και να ανατρέψουμε πολιτικές που δημιουργούν πολύ μεγάλες επιπτώσεις στο περιβάλλον.

Θα είμαστε ανοιχτοί και νομίζω ότι αυτή είναι μια συνάντηση που δεν είναι τίποτα περισσότερο ή τίποτα λιγότερο από το απαραίτητο που πρέπει να υπάρχει ανάμεσα σε δύο χώρους που έχουν κοινές απόψεις αλλά και διαφορές στα πλαίσια ενός καλώς εννοούμενου πολιτικού πολιτισμού και μιας κουλτούρας διαλόγου και δημοκρατίας.



Ν.ΧΡΥΣΟΓΕΛΟΣ: Είναι μια συνάντηση την οποία θα πρέπει να θεωρήσουμε αυτονόητη στα πλαίσια ενός πολιτικού πολιτισμού. Τα πολιτικά κόμματα έχουν διαφορές μεταξύ τους προφανώς, γι αυτό είναι και διαφορετικά πολιτικά κόμματα, αλλά μπορούν να συζητούν και να προωθούν σε όσα πράγματα υπάρχει η δυνατότητα λύσεις.

Στη σημερινή βαθιά κρίση οι Οικολόγοι Πράσινοι επιδιώκουν μια συνεκτική πρόταση για αντιμετώπιση της βαθιάς οικονομικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής κρίσης. Και σ΄ αυτή τη συζήτηση θέλουμε να έχουμε έναν ειλικρινή και ανοιχτό διάλογο με όλα τα πολιτικά κόμματα, με όλα τα ρεύματα μέσα στην κοινωνία, αλλά ιδιαίτερα μ΄ αυτό που λέμε εμείς κοινωνία των πολιτών. Οι βαθιές αλλαγές που απαιτούνται δυστυχώς δεν προωθούνται σήμερα από την κυβέρνηση, γι αυτό πρέπει να υπάρξει ένα πολύ δυναμικό ρεύμα μέσα στην κοινωνία που θα προωθήσει πραγματικά πράσινες αλλαγές και στην οικονομία, και στην κοινωνία και στο περιβάλλον.

Στα θέματα του Καλλικράτη και της μεταρρύθμισης στην Αυτοδιοίκηση που προτείνει η κυβέρνηση, θέλουμε να πούμε ότι οι αναγκαστικές συνενώσεις με μόνο κριτήριο το πληθυσμιακό δεν αποτελούν καμία μεταρρύθμιση. Είναι ώριμο το αίτημα να αλλάξει ο διοικητικός χάρτης, να υπάρξουν βαθιές αλλαγές, αλλά αυτές οι αλλαγές δεν προωθούνται μέσω του Καλλικράτη. Η δικιά μας πρόταση ως Οικολόγοι Πράσινοι, την οποία θέλουμε να συζητήσουμε και με όλα τα πολιτικά κόμματα αλλά και με τους φορείς της αυτοδιοίκησης, είναι μια ουσιαστική πρόταση μεταρρύθμιση των θεσμών έτσι ώστε πράγματι να είναι κοντά στον πολίτη, να διευκολύνουν τη συμμετοχή του πολίτη, των πολιτών στη διαμόρφωση και λήψη των αποφάσεων αλλά και να αλλάξουν τις τοπικές πολιτικές έτσι ώστε πράγματι να προστατεύουν το περιβάλλον, να αναπτύσσεται μια υπεύθυνη οικονομική δραστηριότητα και να υπάρχουν κοινωνικές πολιτικές που είναι κοντά και στον πολίτη εξειδικευμένα αλλά και στις σύγχρονες ανάγκες. Η αυτοδιοίκηση, μέσα από μια ουσιαστική μεταρρύθμιση, πρέπει να παίξει σημαντικό ρόλο και στην προστασία του κλίματος αλλά και στην ανάπτυξη κοινωνικότερων μορφών οικονομίας αλλά και να καλύψει το μεγάλο χάσμα και έλλειμμα που υπάρχει στις κοινωνικές πολιτικές.



Στα θέματα των εκλογών στις τοπικές και περιφερειακές εκλογές, το Νοέμβρη του 2010, οι Οικολόγοι Πράσινοι, αλλά νομίζω και ο ΣΥΝ, δίνουν προτεραιότητα σε αποφάσεις που θα παρθούν σε τοπικό επίπεδο. Εμείς ενθαρρύνουμε ανεξάρτητα τοπικά σχήματα σε κάθε περιοχή, τα οποία θα συνδιαμορφώσουν μέσα από μια προγραμματική συζήτηση το πρόγραμμά τους αλλά και τον τρόπο που θα παρέμβουν. Θέλουμε, το επιδιώκουμε οι τοπικές πολιτικές και όλη η περίοδος των εκλογών να είναι μια βαθιά συζήτηση για τις αλλαγές που απαιτούνται στις τοπικές πολιτικές. Όλες τις πολιτικές εμείς θέλουμε να τις επανεξετάσουμε υπό το πρίσμα της κλιματικής αλλαγής, υπό το πρίσμα ότι πρέπει να στραφούμε προς πράσινη κατεύθυνση της οικονομίας και θα πρέπει να υπάρξουν σοβαρές μορφές κοινωνικής αλληλεγγύης.

Άρα αυτά είναι τα καθοριστικά κριτήρια για τη διαμόρφωση των τοπικών σχημάτων, είτε αυτά αφορούν τις δημοτικές εκλογές, είτε τις περιφερειακές εκλογές. Και βέβαια θα πρέπει να συζητήσουμε και να επηρεάσουμε το κυβερνητικό σχέδιο του Καλλικράτη έτσι ώστε να μην αποκλειστεί η κοινωνία και περιοριστεί η διαδικασία των εκλογών σε μια υπόθεση μεταξύ δύο μεγάλων κομμάτων. Και αυτό είναι πάρα πολύ επικίνδυνο για την ίδια τη δημοκρατία. Γι αυτό και με τον ΣΥΝ συμφωνήσαμε μια κοινή πρωτοβουλία έτσι ώστε να συζητηθεί πραγματικά ποιο θα είναι το αποτέλεσμα στη δημοκρατική οργάνωση της κοινωνίας από τον Καλλικράτη. Θα πρέπει πράγματι να ευνοήσει μορφές συμμετοχικής δημοκρατίας και όχι μια πιο αυταρχικής δημοκρατίας η μεταρρύθμιση που προτείνεται από την κυβέρνηση.



- Η συναίνεση, η σύμπτωση απόψεων που παρατηρήθηκε σήμερα προοιωνίζεται ενδεχομένως, μπορείτε να μας το πείτε από τώρα, και κάποια συνεργασία εν όψει των δημοτικών εκλογών;



Ν.ΧΡΥΣΟΓΕΛΟΣ: Απλώς να πω όπως και ο ΣΥΝ και εμείς αυτές οι αποφάσεις παίρνονται στο τοπικό επίπεδο. Δεν θα υπάρξει κεντρική συμφωνία με κανένα κόμμα. Νομίζω ότι αυτά είναι θέματα τα οποία πρέπει επιτέλους να αποφασίσουμε στην Ελλάδα ότι τα διαμορφώνουν οι τοπικές κοινωνίες. Προφανώς υπάρχει πολιτικός διάλογος, ιδιαίτερα στα θεσμικά θέματα πρέπει να υπάρξει διάλογος μεταξύ των κομμάτων, γι αυτό είπαμε ότι στο επίπεδο του Καλλικράτη πρέπει να πάρουμε κεντρικές πρωτοβουλίες, αλλά στα θέματα των συνεργασιών, ποια θα είναι η μορφή κάθε σχήματος, θα πρέπει αυτό να αποφασιστεί από τα αντίστοιχα σχήματα σε τοπικό επίπεδο.



ΑΛ.ΤΣΙΠΡΑΣ: Νομίζω ότι και σε αυτό υπάρχει μια ταύτιση απόψεων. Κι εμείς θα κινηθούμε το επόμενο διάστημα στην κατεύθυνση της διαμόρφωσης ενός προγραμματικού πλαισίου σε τοπικό επίπεδο, και κυρίως θα θελήσουμε να αξιοποιήσουμε την εμπειρία σημαντικότατων τοπικών κινημάτων, ενεργών πολιτών που σε πολλές περιπτώσεις αποτέλεσαν και την πραγματική αντιπολίτευση σε δημοτικές αρχές που με αυταρχισμό προσπάθησαν να επιβάλλουν μια νεοφιλελεύθερη και αντιπεριβαλλοντική πολιτική.

Και σ΄ αυτή την κατεύθυνση νομίζω ότι μπορούμε να δούμε το επόμενο διάστημα σε επίπεδο τοπικό πρωτοβουλίες, δραστηριότητες για να αναδειχθούν αυτές οι κινήσεις των ενεργών πολιτών αλλά και να διαμορφωθεί μια προγραμματική πλατφόρμα που θα δίνει εναλλακτική απάντηση στη σημερινή τοπική διακυβέρνηση των δύο κομμάτων εξουσίας.



19/1/2010 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Διαβάστε περισσότερα...

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ "ΣΥΡΙΖΑ" ΚΑΒΑΛΑΣ-ΝΕΑΣ ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ

Ιδρύθηκε “ΣΥΡΙΖΑ” στη Kαβάλα και στη Νέας Ερυθραία
14 άτομα εκπροσωπούν το “ΣΥΡΙΖΑ” στη Καβάλα (σε νομό 70.000 κατοίκων.) και άλλοι 14 στη Νέα ερυθραία.

Πραγματοποιήθηκε σήμερα Πέμπτη, 14.1.2010 και ώρα 19.30, στο Στέκι της Νέας Πόλης, η Γενική Συνέλευση του ΣΥΡΙΖΑ Καβάλας με θέμα την υλοποίηση των αποφάσεων της 3ης Π.Σ. για το Σύριζα των Μελών και το ενιαίο Μητρώο.Παρα-βρέθηκαν περίπου 45 άτομα.

Η συνέλευση είχε μεγάλη διάρκεια και το πνεύμα που επικράτησε ήταν συντροφικό. Το κλίμα χαρακτηρίστηκε από το δυναμικό περιεχόμενο των εισηγήσεων και των τοποθετήσεων που έγιναν σχεδόν από όλους τους παρόντες συντρόφους. Είχε στιγμές σχετικών εντάσεων, αλλά ακόμα και αυτές είχαν ουσιαστικό περιεχόμενο θεμιτής αντιπαράθεσης αναφορικά με τις οργανωτικές εξελίξεις που αφορούν στην αναγκαιότητα της θεσμοθέτησης ιδιότητας μελών, κάρτας και τρόπου εγγραφής μελών. Η μεγάλη, όμως, διάρκεια της συνεδρίασης υποχρέωσε κάποιους συντρόφους να αποχωρήσουν διακριτικά πριν ολοκληρωθούν οι διαδικασίες. Γράφτηκαν 14 μέλη από τους συντρόφους που παρέμειναν (ανέντακτοι και ΚΟΕ). Τα μέλη του ΣΥΝ που είχαν παραμείνει ως το τέλος της διαδικασίας δεν γράφτηκαν μέλη του ΣΥΡΙΖΑ.
"Διαβάστε περισσότερα".
Πραγματοποιήθηκε σήμερα Πέμπτη, 14.1.2010 και ώρα 19.30, στο Στέκι της Νέας Πόλης, η Γενική Συνέλευση του ΣΥΡΙΖΑ Καβάλας με θέμα την υλοποίηση των αποφάσεων της 3ης Π.Σ. για το Σύριζα των Μελών και το ενιαίο Μητρώο.Παρα-βρέθηκαν περίπου 45 άτομα.



Η συνεδρίαση ξεκίνησε ουσιαστικότατα με την επίσκεψη - παρουσία αγρότη που ενημέρωσε τη συνέλευση για τις άθλιες συνθήκες της κατάστασης που αντιμετωπίζουν σε μόνιμη πλέον - και δύσκολα ανατρεπόμενη – βάση, και για τη συστηματική και μεθοδευμένη συρρίκνωση της αγροτικής απασχόλησης και οικονομικής της δράσης. Προσδιόρισε τα αμετάθετα αιτήματα και τις σταθερές διεκδικήσεις του Πανελλήνιου Συντονιστικού του αγροτικού κινήματος και μίλησε για τις άμεσες κινητοποιήσεις που ήδη λειτουργούν.



Χαρακτηριστική - και προπάντων αισθητής αξιοπρέπειας - ήταν η ξεκάθαρη δήλωσή του ότι δεν ήρθε να ζητήσει απολύτως τίποτα από τον πολιτικό φορέα του ΣΥΡΙΖΑ, όπως εξάλλου και από κανέναν άλλο πολιτικό ή κομματικό οργανισμό! Ήρθε να αναδείξει την κρισιμότητα της κατάστασης που ζουν οι Έλληνες αγρότες, και να προβληματίσει τονίζοντας πόσο κοινά συνυφασμένη είναι η θετική έκβαση και των αγροτικών αγώνων για την ευημερία της κοινωνικής αλυσίδας των ανθρώπων της υπαίθρου και της πόλης. Μας αυτοδέσμευσε η σοβαρότητα της κατάστασης που περιέγραψε, αλλά και η αξιοπρεπής αγροτική περηφάνια του!



Η συνέλευση είχε μεγάλη διάρκεια και το πνεύμα που επικράτησε ήταν συντροφικό. Το κλίμα χαρακτηρίστηκε από το δυναμικό περιεχόμενο των εισηγήσεων και των τοποθετήσεων που έγιναν σχεδόν από όλους τους παρόντες συντρόφους. Είχε στιγμές σχετικών εντάσεων, αλλά ακόμα και αυτές είχαν ουσιαστικό περιεχόμενο θεμιτής αντιπαράθεσης αναφορικά με τις οργανωτικές εξελίξεις που αφορούν στην αναγκαιότητα της θεσμοθέτησης ιδιότητας μελών, κάρτας και τρόπου εγγραφής μελών. Η μεγάλη, όμως, διάρκεια της συνεδρίασης υποχρέωσε κάποιους συντρόφους να αποχωρήσουν διακριτικά πριν ολοκληρωθούν οι διαδικασίες. Γράφτηκαν 14 μέλη από τους συντρόφους που παρέμειναν (ανέντακτοι και ΚΟΕ). Τα μέλη του ΣΥΝ που είχαν παραμείνει ως το τέλος της διαδικασίας δεν γράφτηκαν μέλη του ΣΥΡΙΖΑ.



Η δυνατότητα ανάδειξης νέας γραμματείας μετατέθηκε σε αμέσως επόμενη έκτακτη συνέλευση στις 25. 1. 2010, λόγω ανεπάρκειας χρόνου για τόσο σημαντική διαδικασία.



Οι αποφάσεις της συνέλευσης επικύρωσαν αυτά που εισηγήθηκε και πρότεινε ομάδα μη ενταγμένων σε συνιστώσες συντρόφων, διότι εκτιμήθηκε ότι αυτές εξέφραζαν ζητούμενα κοινά με την πλειονότητα των παραβρισκόμενων στη συνέλευση συντρόφων, ενταγμένων και μη σε συνιστώσες.



Αποφασίσαμε και αμετάθετα διεκδικούμε τα παρακάτω:



Την άμεση συστηματοποίηση των αποφάσεων της 3ης Π.Σ σε θέματα επεξεργασίας των προσδιορισμών που αφορούν στη δημοκρατική πολιτική και οργανωτική διαμόρφωση του ΣΥΡΙΖΑ και σε τοπικό επίπεδο.



Τη δημιουργία Ενιαίου Μητρώου Μελών και τον εφοδιασμό Κάρτας Μέλους με ευθύνη της τοπικής επιτροπής.



Την αξίωση για ενεργή επιτέλους λειτουργία του Γραφείου Τύπου και του εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, την έκδοση περιοδικού και τη λειτουργία του site με επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς άλλες αναβολές ή παρακωλύσεις. Επίσης, τη μέγιστη δυνατή επίσπευση συγκρότησης της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.



Τη θεσμική και διαφανή οικονομική ανεξαρτησία του Κεντρικού Ταμείου του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να διασφαλίζεται η κεντρική και τοπική λειτουργία του.



Την άμεση εκλογή, την ανακλητότητα και την εναλλασσόμενη θητεία όλων των οργάνων του ΣΥΡΙΖΑ σε τοπικό και πανελλαδικό επίπεδο.



Τη δημοκρατική και εναλλασσόμενη εκπροσώπηση στα ΜΜΕ από θεσμικά πρόσωπα όλου του φάσματος του ΣΥΡΙΖΑ, πάνω σε όσα έχει αποφασίσει το Γραφείο Τύπου - με ουσιαστικές αρμοδιότητες και πολιτική ισχύ - για όσους εκπροσωπούν το ΣΥΡΙΖΑ, διότι μόνο το Γραφείο Τύπου θεσμικά καθορίζει και ελέγχει τους κανόνες εκπροσώπησης του ΣΥΡΙΖΑ προς τα έξω από εκπροσώπους του.



Τη χωρίς αναβολές συστηματοποίηση των οργανωτικών επεξεργασιών και σε τοπικό οπωσδήποτε επίπεδο, σύμφωνα με το πνεύμα της ευρύτερα δημοκρατικής οργανωτικής και πολιτικής δομής του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτό εκφράστηκε δυναμικά από ομάδες ή πρόσωπα συντρόφων και συντροφισσών στη διάρκεια της 3ης Π.Σ, καθώς και στο πνεύμα της Γ.Γ περί δημιουργίας ανοιχτής επιτροπής που θα επεξεργαστεί τα ανάλογα θέματα: «…αλλά και όποια (άλλα) μπορεί να προκύψουν κατά την εμβάθυνση των ζητημάτων» μέχρι να φτάσουμε στην 4η Π.Σ.



Τον προσδιορισμό διαφανών οικονομικών πόρων της ΤΕ ΣΥΡΙΖΑ Καβάλας σε εύθετο χρόνο και το συντομότερο δυνατό.



Την άμεση δημιουργία τοπικού γραφείου τύπου ΣΥΡΙΖΑ και τον ορισμό προϋποθέσεων λειτουργίας και δημόσιας εκπροσώπησης δια αυτού.



Την επίσημη και υπεύθυνη τήρηση πρακτικών των γενικών συνελεύσεων και των τακτών συναντήσεων και αποφάσεων της τοπικής γραμματείας.





Προτάσεις που επικυρώθηκαν:



1. Ως Μέλη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α αναγνωρίζονται και εγγράφονται όσοι ζητούν προσωπικά να ενταχθούν και να εγγραφούν στις οργανώσεις του. Τα μέλη αυτά, και μόνον αυτά, έχουν δικαίωμα αυτοπρόσωπης συμμετοχής σε ψηφοφορίες πάσης φύσης, όταν αυτές αποφασίζονται στις τοπικές γενικές συνελεύσεις. Όσοι και όσες συμμετέχουν σε συνελεύσεις, συνδιαμορφώνουν γνώμη και καταθέτουν προτάσεις δεν έχουν δικαίωμα συμμετοχής σε ψηφοφορίες αν δεν έχουν επιλέξει να γίνουν μέλη του ΣΥΡΙΖΑ με τα παραπάνω κριτήρια.


2. Σύνταξη ψηφίσματος που να ασκεί αυστηρή κριτική στη συμπεριφορά και δράση στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, και ειδικότερα του σ. βουλευτή Φ. Κουβέλη, ο οποίος παρότι είναι θεσμικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ με διακριτούς ρόλους, ασκεί πολιτικές και τακτικές προσωπικών επιλογών που συνιστούν ακραία αντιδημοκρατική συμπεριφορά εκτός των ορίων του ΣΥΡΙΖΑ. Ζητούμε την παραίτησή του από τη θεσμική ιδιότητα του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου που του εμπιστεύθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ.



3. Σύνταξη ψηφίσματος που να ασκεί αυστηρή κριτική στη Γενική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ για τη μέχρι τώρα απραξία, αδράνεια και παρασιώπηση ανάλογων συμπεριφορών, από όπου και όποιους προέρχονται, είτε αφορούν σε πρόσωπα θεσμικά, είτε σε πρόσωπα με διακριτές συριζικές ιδιότητες μέσω των δεσμεύσεων των συνιστωσών στις οποίες ανήκουν.

Επίσης, αποφασίστηκε στήριξη των αιτημάτων του αγροτικού κινήματος και οργάνωση κλιμακίου για συμπαράσταση και με φυσική παρουσία στους κόμβους αγώνων των αγροτών της περιφέρειας Καβάλας.
Από τη Γραμματεία ΤΕ ΣΥΡΙΖΑ Καβάλας Συνέλευση Τοπικής Επιτροπής Νέας Ερυθραίας 14/1/09



Έγινε Συνέλευση Τοπικής Επιτροπής Νέας Ερυθραίας στις 14/1/09.

Παρευρέθηκαν 14 άτομα (13 μέλη ΣΥΝ και 1 ανένταχτη).
Στην ιδρυτική της ΤΕ πριν την 1η Πανελλαδική Σύσκεψη ήταν περίπου 30 άτομα, αρκετοί από τους οποίους ανένταχτοι-ες. .

Τέθηκε το θέμα της δημιουργίας Μητρώου Μελών. Ο γραμματέας της τοπικής κίνησης του ΣΥΝ είπε ότι στο Μητρώο γράφονται μέλη των συνιστωσών και όσοι ανένταχτοι το επιθυμούν.

Στις διαμαρτυρίες ότι πουθενά στον κόσμο δεν εγγράφονται μέλη σε κάποια συλλογικότητα ομαδικά χωρίς να ερωτηθούν, απάντησε ότι αυτή είναι η απόφαση του κόμματός του και της Πανελλαδικής Σύσκεψης.

Στις ενστάσεις ότι η απόφαση της Πανελλαδικής μπορεί να διαβαστεί αλλιώς απάντησε ότι εφόσον το κόμμα του την διαβάζει έτσι, ισχύει αυτό που λέει το κόμμα.

Στα ερωτήματα τι θα γίνει με τα μέλη του ΣΥΝ που δεν θέλουν να είναι μέλη του ΣΥΡΙΖΑ απάντησε ότι θα γραφτούν πρώτα όλοι στο Μητρώο και μετά όταν έρθουν οι κάρτες, θα τους ρωτάνε εάν θέλουν ή όχι κάρτα. Κάρτα θα πάρουν όσοι θέλουν. Αν επιμένει κανείς να διαγραφτεί από το μητρώο, θα διαγράφεται.

Στο ερώτημα που θα γίνουν αυτές οι συζητήσεις, παίρνεις – δεν παίρνεις κάρτα, μένεις γραμμένος η διαγράφεσαι, απάντησε : φυσικά εντός του ΣΥΝ. Τα μέλη του ΣΥΝ, είναι υπόθεση του ΣΥΝ και δεν αφορούν κανέναν άλλον. Κάθε αντίθετη άποψη προέρχεται από αυτούς που «ήρθαν στο ΣΥΡΙΖΑ για να διαλύσουν το κόμμα του» !. «Ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραμείνει συμμαχία όσο καιρό θέλει ο ΣΥΝ».!

Κάποια μέλη ΣΥΝ είπαν ότι δεν πολυσυμφωνούσαν, θα ‘θελαν ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει κόμμα. Έλα όμως που είχε συνεδριάσει η Τοπική Πολιτική Κίνηση του ΣΥΝ και είχε αποφασίσει πως «έτσι προχωράμε». «Τι να κάνουμε λοιπόν, είπαν, μπορούμε να μην ακολουθήσουμε την απόφαση του κόμματος μας ;».

Στη συνέχεια ορίστηκε ένα 5μελές συντονιστικό για να προετοιμάσει μετά από καμπάνια συνέλευση επανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ, αρχές Φλεβάρη.

Αποφασίστηκε να ασχοληθούμε με το θέμα της επισφάλειας με μοίρασμα υλικού και πιθανόν εκδήλωση και να γίνει σε συνεργασία με ΤΕ γειτονικών δήμων εκδήλωση για τα θέματα της οικονομικής κρίσης.

Στο τέλος της συνεδρίασης καταγράφηκαν οι παρευρισκόμενοι/ ες στο μητρώο καταθέτοντας 10 € για εγγραφή. Ο γραμματέας του ΣΥΝ κραδαίνοντας την λίστα μελών ΣΥΝ απαίτησε από το μέλος του συντονιστικού που έγραφε τα ονόματα να περιλάβει τη λίστα των μελών του ΣΥΝ.

ΥΓ Αναρωτιέται μήπως κανείς γιατί οι 30 έγιναν 14 και γιατί δεν συμμετέχουν πια ανένταχτοι στην εν λόγω ΤΕ.
Διαβάστε περισσότερα...

Ο Κύρκος διαψεύδει τους «κύκλους»

Με μια γραπτή δήλωση που δημοσιοποίησε χθες, ο Λεωνίδας Κύρκος εμφανίστηκε να διαψεύδει όσα φέρονται να σχολίασαν «κύκλοι» που πρόσκεινται στον ίδιο, παρουσιάζοντας το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς να βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τον Αλέξη Τσίπρα.
«Δεν έχω καμία κόντρα με τον πρόεδρο του Συνασπισμού. Οι πολιτικές μου θέσεις είναι γνωστές. Ποτέ στη ζωή μου δεν εκφράστηκα μέσω κύκλων», ανέφερε στη γραπτή δήλωσή του ο Λεωνίδας Κύρκος. Επί της ουσίας ήθελε να διαψεύσει σχόλια που έκαναν πρόσωπα του στενού του κύκλου το απόγευμα της Παρασκευής και τον επικαλούνταν. Οι τελευταίοι αναρωτιούνταν «πώς είναι δυνατόν το 2010 η σύγχρονη Αριστερά, διά του στόματος ενός νέου σε ηλικία αρχηγού, να ποινικοποιεί, σε περίοδο μάλιστα οικονομικής κρίσης, τον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας και τους επιχειρηματίες που κλήθηκαν σε μια εκδήλωση με παρόντες τον πρωθυπουργό, τον πρόεδρο της Βουλής, υπουργούς και κορυφαίους πολιτειακούς παράγοντες προς τιμήν του κ. Κύρκου. Φαίνεται ότι ο ιστορικός ηγέτης της Ανανεωτικής Αριστεράς έχει περισσότερο φρέσκιες ιδέες από τον νέο σε ηλικία αρχηγό του ΣΥΝ».

Η «Ε» επικοινώνησε με τον Λεωνίδα Κύρκο, ο οποίος επιβεβαίωσε το περιεχόμενο της γραπτής δήλωσής του, αρνούμενος παράλληλα να υιοθετήσει το σχόλιο που έκαναν «κύκλοι» την περασμένη Παρασκευή. Είχε προηγηθεί κόντρα μεταξύ ανθρώπων που βρίσκονται κοντά στο ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, τόσο για το εάν έπρεπε ή όχι να προσκληθεί ο Αλέξης Τσίπρας στο δείπνο της προηγούμενης Δευτέρας. Αποτέλεσμα της «μάχης» ήταν το σχόλιο των «κύκλων» και η γραπτή δήλωση του Λεωνίδα Κύρκου, από την οποία απαλείφθηκε μία φράση, σύμφωνα με την οποία ο κ. Κύρκος δήλωσε:

«Προφανώς και δεν με εκφράζουν τα όσα από το κεφάλι τους λένε οι διάφοροι κύκλοι ή οι διάφοροι "συνεργάτες"».


"Διαβάστε περισσότερα".
Διαβάστε περισσότερα...

«Πρώτα ο ΣΥΝ, μετά ο ΣΥΡΙΖΑ»

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΘΩΜΑ ΤΣΑΤΣΗ
Υπενθυμίζει ότι ο πολιτικός σχηματισμός έχει δεσμευθεί για «αριστερή προγραμματική αντιπολίτευση» και στέλνει μήνυμα σ' όσα από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ «καλλιεργούν αντιΣΥΝασπισμικό κλίμα». «Κάνουν λάθος εάν νομίζουν ότι μπορεί να προκύψει μια καλύτερη πορεία για τον ΣΥΡΙΖΑ», εξηγεί τονίζοντας: «Το προσωπικό μου δόγμα είναι "πρώτα ο ΣΥΝ και μετά ο ΣΥΡΙΖΑ"».
"Διαβάστε περισσότερα".
Περιγράφοντας τα διαφορετικά κέντρα εξουσίας του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, μιλά για ανάγκη «καλύτερου συντονισμού και μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας». Και ρίχνει το βάρος των αποφάσεων στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, «που εκφράζει πιο αντιπροσωπευτικά, αυτούς που μας έστειλαν στη Βουλή».

Είναι θετικό ή αρνητικό το «ισοζύγιο» των πρώτων 100 ημερών της κυβέρνησης;

«Οταν ο Μίμης Ανδρουλάκης βαθμολογεί με "προσωρινό β" τις πρώτες 100 μέρες της κυβέρνησης, είναι λογικό εγώ να της βάλω κάτι λιγότερο. Υπάρχουν ασφαλώς μερικές θετικές εξαγγελίες π.χ. για το περιβάλλον, τους μετανάστες, για περισσότερη διαφάνεια. Αν κάτι όμως χαρακτηρίζει αυτές τις 100 ημέρες, είναι η βαθμιαία εγκατάλειψη βασικών προεκλογικών δεσμεύσεων του ΠΑΣΟΚ, ιδιαίτερα στην οικονομική και κοινωνική πολιτική. Επειτα από ένα τρίμηνο περιπλάνησης με πολλές παλινωδίες, η κυβέρνηση καταλήγει σε ένα μείγμα οικονομικής πολιτικής που μοιάζει περισσότερο με το πρόγραμμα της Ν.Δ. παρά με τις προεκλογικές δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ».

Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να δεσμεύτηκε. Ωστόσο κληρονόμησε ένα μεγάλο φορτίο. Θα μπορούσε να κάνει κάτι διαφορετικό;

«Χρειάζεται ασφαλώς δημοσιονομικό νοικοκύρεμα. Αλλά απαιτείται ταυτόχρονα να μπει η χώρα στον δρόμο της ανάπτυξης και της ενίσχυσης της απασχόλησης. Το ζητούμενο είναι ποιος πληρώνει το "μάρμαρο". Και, δυστυχώς, το μάρμαρο καλούνται να το πληρώσουν και πάλι όχι οι ισχυροί και εκείνοι που φοροδιαφεύγουν, αλλά οι ασθενέστεροι και οι συνεπείς φορολογούμενοι. Αυτό, εκτός από κραυγαλέα κοινωνικά άδικο, είναι και οικονομικά αναποτελεσματικό. Γιατί θα παγιδεύσει την οικονομία και τη χώρα στην ύφεση. Χρειάζεται, αντίθετα, να αυξηθούν τα έσοδα με ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα και να περικοπούν όχι οι κοινωνικές δαπάνες, αλλά οι πελατειακές, κομματικές σπατάλες και οι εξοπλιστικές δαπάνες. Υπάρχει μια μελέτη του διοικητή της Εθνικής Τράπεζας κ. Ράπανου, που λέει ότι από τα 100 ευρώ που ξοδεύει το Δημόσιο, μόνο 62 πιάνουν τόπο. Τα υπόλοιπα είναι ένα "λίπος" που τρέφει το κόμμα-κράτος και τα δίκτυα των υποστηρικτών του, είτε είναι κομματικοί διορισμοί είτε είναι κυκλώματα πανάκριβων δημόσιων έργων και προμηθειών, καθώς κι ένα πλέγμα άχρηστης γραφειοκρατίας».

Χρειάζεται λοιπόν ένα σοκ ή να επιλεγεί ένα πρόγραμμα σε βάθος χρόνου;

«Η χώρα χρειάζεται άμεσα μέτρα, ενταγμένα σε ένα τετραετές πρόγραμμα με τρεις στόχους. Να ξαναβάλουμε την οικονομία γρήγορα στον δρόμο της ανάπτυξης, με δραστική μείωση της ανεργίας. Να νοικοκυρέψουμε τα δημόσια οικονομικά μας, αυξάνοντας με δίκαιο τρόπο τα φορολογικά έσοδα και εξορθολογίζοντας τις δαπάνες. Να ενισχύσουμε το κοινωνικό κράτος.

Εμείς δεν περιγράφουμε μόνο ανάγκες, καταθέτουμε και προτάσεις. Γιατί δεν γίνεται π.χ. δεκτή η πρότασή μας για έκδοση λαϊκών ομολόγων με επιτόκιο χαμηλότερο από αυτό που πληρώνουμε στους ξένους δανειστές μας και υψηλότερο από αυτό που δίνουν στους καταθέτες οι εμπορικές τράπεζες; Γιατί η κυβέρνηση συνεχίζει να την απορρίπτει μετά πολλών επαίνων;».

Θα ήσασταν διατεθειμένοι να στηρίξετε ένα τέτοιου είδους πρόγραμμα;

«Εμείς έχουμε δεσμευθεί προεκλογικά ότι θα ασκήσουμε αριστερή προγραμματική αντιπολίτευση. Με γνώμονα το πρόγραμμά μας, εάν ένα νομοσχέδιο είναι σε θετική κατεύθυνση, δεν θα διστάσουμε να το στηρίξουμε και να το βελτιώσουμε. Αν κάποιο μέτρο είναι αρνητικό, θα το καταπολεμήσουμε. Μακάρι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να έφερνε πιο πολλά θετικά μέτρα».

Υπάρχουν η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ και η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΝ. Συντονίζονται σωστά και ποιο έχει μεγαλύτερο βάρος από αυτά τα τρία κέντρα εξουσίας;

«Δεν θα μασήσω τα λόγια μου. Υπάρχει ανάγκη για μεγαλύτερη συλλογικότητα, καλύτερο συντονισμό και μεγαλύτερη πολιτική αποτελεσματικότητα. Οφείλουμε να είμαστε συνεπείς με τον πολιτικό και προγραμματικό λόγο που εκπέμψαμε στις εκλογές και μας έδωσε το 4,6%. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είναι, κατά τεκμήριο, το συλλογικό όργανο που εκφράζει αντιπροσωπευτικότερα αυτούς που μας έστειλαν στη Βουλή. Πολιτικά προβλήματα και αντιθέσεις ασφαλώς υπάρχουν. Χρειάζεται όμως όλοι μας να λειτουργήσουμε με μεγαλύτερη διάθεση σύνθεσης και με αίσθηση των πραγματικών μεγεθών».

Τι εννοείτε;

«Ολοι γνωρίζουν ότι ο ΣΥΝ αντιπροσωπεύει το 85%-90% της πολιτικής επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση μηδενισμό του ρόλου των υπόλοιπων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ. Οσοι όμως πιστεύουν ότι με την καλλιέργεια αντιΣΥΝασπισμικού κλίματος μπορεί να προκύψει μια καλύτερη πορεία για τον ΣΥΡΙΖΑ, κάνουν σοβαρό λάθος. Το προσωπικό μου δόγμα είναι "πρώτα ο ΣΥΝ και μετά ο ΣΥΡΙΖΑ". Χρειαζόμαστε μια νέα πολιτική συμφωνία που, αντί να "στενεύει" τον ΣΥΡΙΖΑ, να τον διευρύνει στον χώρο της οικολογίας και των αριστερών σοσιαλιστών».

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι πρόεδρος του ΣΥΝ ή προεδρεύων; Εδώ και καιρό προσπαθεί να περάσει μια πρόταση για έκτακτο συνέδριο, την οποία οι τάσεις του κόμματος δεν κάνουν αποδεκτή.

«Κατέθεσα στην Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΝ στις 7 Ιανουαρίου μια γραπτή πρόταση πέντε σημείων -πολύ συγκεκριμένη και πολύ ρεαλιστική- για μια προωθητική σύνθεση των απόψεων. Ο πρόεδρος του κόμματος είπε ότι τουλάχιστον με τα δύο τρίτα αυτών των προτάσεων συμφωνεί. Ας περάσουμε λοιπόν από τα λόγια στις πράξεις. Εάν εξασφαλίσουμε την αναγκαία και εφικτή σύνθεση των απόψεων, τότε ο χρόνος διεξαγωγής του συνεδρίου είναι δευτερεύον θέμα. Εάν όμως πάμε σε ένα βιαστικό συνέδριο εσωστρέφειας, μηχανισμών και διαλόγου κωφών, το ισοζύγιο θα είναι αρνητικό. Το ζητούμενο για τον ΣΥΝ είναι να εμπλουτίσει τα χαρακτηριστικά που τον καθιστούν μια σύγχρονη, αυτόνομη Αριστερά. Με τα ρεύματα ιδεών να συμβάλλουν στον συλλογικό προβληματισμό και να μην υποκαθιστούν το κόμμα. Με την πλειοψηφία του κόμματος να λειτουργεί όχι ως ιδιοκτήτης, αλλά αξιοποιώντας το σύνολο των κομματικών δυνάμεων. Ο πρόεδρος του κόμματος καλείται να αναλάβει ενωτικές, προωθητικές πρωτοβουλίες. Αν τις αναλάβει, είμαι αποφασισμένος να τις συνδράμω. Το ζητούμενο δεν είναι να καταργήσουμε τις τάσεις, αλλά να γίνει ο ΣΥΝ πιο ενωμένο, πιο ισχυρό, πιο σύγχρονο και πιο παραγωγικό κόμμα».

Τελικά, αισθάνεστε δικαιωμένος που δεν πήγατε στο δείπνο που οργάνωσε ο Λεωνίδας Κύρκος;

«Εκανα αυτό που μου υπαγόρευε η συνείδησή μου. Είμαι υπερήφανος, γιατί ανήκω από τα 18 μου χρόνια στο ανανεωτικό ρεύμα της Αριστεράς. Είμαι το ίδιο υπερήφανος, γιατί έχω συμβάλει σε δύσκολους καιρούς για να δημιουργηθεί και να μείνει ενωμένο το κόμμα μου, ο Συνασπισμός. Αγαπώ τον Λεωνίδα και τον σέβομαι πολύ περισσότερο από ορισμένους που προσπαθούν να τον χρησιμοποιήσουν για να υπηρετήσουν τις δικές τους πολιτικές σκοπιμότητες. Και ο νοών νοείτω».
Διαβάστε περισσότερα...

Θέσεις της Αυτοδιοικητικής Σύσκεψης της ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ ΠΤΕΡΥΓΑΣ

Εν όψει της σύγκλισης του Θεματικού Συνεδρίου Αυτοδιοίκησης, που έχει αποφασιστεί η οργάνωσή του από το κόμμα μας, η ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΠΤΕΡΥΓΑ του ΣΥΝ συγκάλεσε την Κυριακή (10/01/10) στην Αθήνα, ευρεία Αυτοδιοικητική Σύσκεψη με την παρουσία δημάρχων, δημοτικών και νομαρχιακών συμβούλων, επικεφαλής δημοτικών κινήσεων για την επεξεργασία και διαμόρφωση των απόψεών της, οι οποίες επιδιώκει να συμβάλλουν στο συλλογικό προβληματισμό του ΣΥΝ και του ευρύτερου χώρου.

Οι θέσεις και οι κατευθύνσεις στις οποίες κατέληξε η σύσκεψη:
"Διαβάστε περισσότερα".
1. Η Ανανεωτική Αριστερά έχει με σταθερότητα υποστηρίξει και αγωνιστεί για την προώθηση στη χώρα μας μιας μεγάλης διοικητικής και αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης, που θα περιλαμβάνει ισχυρές αιρετές περιφέρειες και λιγότερους και ισχυρότερους δήμους.

Το πρόγραμμα οικονομικής στήριξης της μεταρρύθμισης, οι μεταφορές αρμοδιοτήτων και πόρων, οι χωροταξικές και γεωγραφικές ρυθμίσεις, και το επιχειρησιακό και οργανωτικό σχέδιο ενός τέτοιου εγχειρήματος αποτελούν σοβαρότατους παράγοντες που θα κρίνουν την έκβασή του και γι΄ αυτό αυτά τα θέματα πρέπει να απασχολήσουν ουσιαστικά το σύνολο των πολιτικών και αυτοδιοικητικών δυνάμεων αλλά και ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας.

2. Το εκλογικό σύστημα δεν αποτελεί ένα παρεμπίπτον στοιχείο. Η απλή αναλογική, για την αυτοδιοίκηση έχει πρωτεύουσα σημασία. Η απλή αναλογική διασφαλίζει την συμβολή, την διαχείριση και τον έλεγχο των τοπικών και περιφερειακών δημοσίων υποθέσεων από όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, διευκολύνει την συμμετοχή άξιων πολιτών, συχνά παροπλισμένων στα κοινά, και επιβάλλει την διαβούλευση και τον διάλογο στις αποφάσεις των οργάνων.

3. Με γνώμονα τις εκτιμήσεις και τις επιλογές των τοπικών κινήσεων στις οποίες συμμετέχει ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, πρέπει να επιδιώξουμε μια ευέλικτη και αποκεντρωμένη εκλογική τακτική, τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή μας στο θεσμό, μέσα από φερέγγυους συνδυασμούς και πρόσωπα για την διεκδίκηση λύσεων στα τοπικά προβλήματα. Να απορριφθεί ο απομονωτισμός και η απλή κομματική καταγραφή που εκφράζεται από τη λογική: «ΣΥΡΙΖΑϊκά σχήματα παντού» και να αναζητήσουμε σχήματα που θα διασφαλίζουν τις πιο πλατιές συνεργασίες προσώπων, κινήσεων και πολιτικών δυνάμεων στη βάση συμφωνιών σε προγραμματικό λόγο και προτάσεις ή αν τελικώς επιλέξουμε «αυτόνομες» εκλογικές καθόδους, να διασφαλίζουν τα παραπάνω στοιχεία.

4. Ιδιαίτερη περίπτωση πρέπει να αποτελέσει η εκλογική τακτική μας στην Θεσσαλονίκη λόγω του «φαινομένου Παπαγεωργόπουλου –Ψωμιάδη - Άνθιμου» που προσωποποιεί και κορυφώνει τον υπερσυντηρητισμό, τον εθνικισμό, τη μισαλλοδοξία, την πολύπλευρη έκπτωση των αξιών.

Εδώ ο ΣΥΝ οφείλει, υπερβαίνοντας τη μέχρι τώρα στάση κομματικής καταγραφής να ανταποκριθεί στο χρόνιο αίτημα για αλλαγή που εκφράζεται από πολίτες ευρέος κοινωνικοπολιτικού φάσματος.

Το κόμμα μας πρέπει να δώσει το παράδειγμα της παρακίνησης, του ανοίγματος διάπλατου χώρου και της διευκόλυνσης για τη δημιουργία ευρύτερης συσπείρωσης που θα διαμορφώνεται από τα κάτω με την πρωτοβουλία των Δημοτικών και Νομαρχιακών Κινήσεων και τη συμμετοχή κινήσεων πολιτών, ομάδων ειδικών ενδιαφερόντων, συλλόγων, συνδικάτων, νεανικών συσπειρώσεων, εθελοντικών οργανώσεων κ.λ.π . Επιδίωξη της διαδικασίας συσπείρωσης πρέπει να είναι η συγκρότηση ενός μετωπικού ψηφοδελτίου νίκης του ευρύτερου προοδευτικού τμήματος της κοινωνίας των ενεργών πολιτών, ανοικτού και στην υποστήριξη πολιτών ακόμη και από το χώρο της Νέας Δημοκρατίας.

Η Ανανεωτική Αριστερά στη Θεσσαλονίκη οφείλει ως σύγχρονη δύναμη να μπει στη συζήτηση και την αντιπαράθεση και να δώσει το κοινωνικό, οικολογικό, διεθνιστικό και δημοκρατικό της στίγμα για το περιεχόμενο και τα μέσα προώθησης αυτού του αιτήματος.

5. Ο ΣΥΝ οφείλει να επιδιώξει εν όψει των επερχόμενων αυτοδιοικητικών εκλογών μια ευρεία πολιτική συμμαχία συμπόρευσης με τους Οικολόγους-Πράσινους στη βάση του κοινού προγραμματικού λόγου και προτάσεων για την αυτοδιοίκηση. Η πολιτική αυτή πρωτοβουλία οφείλει να προωθηθεί άμεσα και με ανοικτό πνεύμα.

6. Το Θεματικό Συνέδριο Αυτοδιοίκησης πρέπει να προγραμματιστεί και να πραγματοποιηθεί εγκαίρως, εντός του πρώτου τριμήνου του 2010. Όπως και στα προηγούμενα αντίστοιχα συνέδρια, σε αυτό πρέπει να συμμετέχουν τα μέλη της ΚΠΕ, τα μέλη του Τμήματος Αυτοδιοίκησης, όλοι οι αυτοδιοικητικοί μας αιρετοί, οι υπεύθυνοι των αυτοδιοικητικών κινήσεων, οι γραμματείες των Νομαρχιακών μας Επιτροπών και οι ειδικοί επιστήμονες του χώρου μας.
Το σώμα αυτό αποτελεί, όπως και στο παρελθόν, το καταλληλότερο κομματικό επίπεδο συζήτησης και απόφασης των αυτοδιοικητικών μας κατευθύνσεων.

Στη σύσκεψη μεταξύ άλλων έλαβαν μέρος, οι δήμαρχοι, Γ. Αμπατζόγλου, Γ. Ιωακειμίδης, Στ. Κόντος, Δ. Φωκιανός, ο αντιδήμαρχος Αντ. Φειδοπιάστης, οι δημοτικοί σύμβουλοι και επικεφαλής δημοτικών κινήσεων, Τ. Καφατζάκη, Αντρ. Κουράκης, Δ. Μπίρμπας, Χρ. Πολυκαλά, Ν. Σουμπασάκη, Ι. Σταθόπουλος, Δ. Τσικαρδάνη, , και οι νομαρχιακοί σύμβουλοι Ι. Κριμπάς, Σπ. Λυκούδης, Αντ. Σχετάκης.


Διαβάστε περισσότερα...

Η μείωση των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 20/06/2009
Όταν το δημοσκοπικό ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ άγγιζε πέρυσι το 18%, ένας Χανιώτης πολιτικός μού έθεσε το ερώτημα: "Πιστεύετε ότι ξαφνικά όλοι που δήλωσαν ότι θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ έγιναν αριστεροί;". Πού οφείλεται λοιπόν αυτό το ποσοστό προς ένα μικρό κόμμα που αγωνιά μερικές εκλογικές αναμετρήσεις να πιάσει το 3% για να εκπροσωπηθεί στη Βουλή;
Θα συμφωνούσα περισσότερο με μια άποψη που είχε διατυπώσει ο δημοσιογράφος της "Ελευθεροτυπίας" Γιώργος Καρελιάς: "Ότι δυσαρεστήθηκαν πολλοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ από το είδος και την ποιότητα της εσωτερικής εκλογικής διαμάχης μεταξύ Γιώργου και Ευάγγελου και δήλωσαν στα γκάλοπ ότι θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ".

"Διαβάστε περισσότερα".
Για τα αίτια των χαμηλών ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ άσκησε κριτική και ο Νέστορας της ανανεωτικής αριστεράς, Λεωνίδας Κύρκος, λέγοντας: "Δεν έπρεπε ο Συνασπισμός να συνεργαστεί με τις μικρότερες ομάδες". Ο δημοσιογράφος Γιάννης Τριάντης γράφει στην "Ελευθεροτυπία" της 10.6.2009 για τα θηριώδη ποσοστά του ΛΑΟΣ στον Αγ. Παντελεήμονα, γειτονιά των μεταναστών. Και συνεχίζει:
"Πώς συμπεριφέρεται η αριστερά στα πεδία αυτά; Δυστυχώς, αυτοκτονικά. Και αντικοινωνικά. Μιλάει λες και δεν υπάρχει θέμα. Ενδιαφέρθηκε νωρίς για τα δικαιώματα των μεταναστών, πασχίζει συγκινητικά για την εξάλειψη του φρικώδους καθεστώτος που επικρατεί με τη νομιμοποίηση, αλλά περιφρονεί παντελώς υπαρκτά προβλήματα των Ελλήνων και ανάλογες ευαισθησίες. Αλλά από εκεί και πέρα κλείνει τα μάτια".
"Δεν υπάρχει απεριόριστος χώρος" έλεγε προ καιρού η αριστερή συγγραφέας Μάργκαρετ Άτγουντ μιλώντας για τη μετανάστευση. Την ίδια άποψη είχε διατυπώσει και η αφεντιά μου προ καιρού στον "Αγώνα" και με χαρακτήρισαν ορισμένοι συνοδοιπόρο του Καρατζαφέρη.
Ο καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης Βασίλης Καρδάσης γράφει στο τακτικό άρθρο του στην πίσω σελίδα της "Ελευθεροτυπίας" για την αλαζονεία του Συνασπισμού μετά το δημοσκοπικό ποσοστό 18%: "Αλαβάνος, Τσίπρας και άλλα στελέχη διαγκωνίσθηκαν να μετατρέψουν σε κομπασμό την παραδοσιακή συναίνεση που διέκρινε τον χώρο της ανανεωτικής αριστεράς. Η απαξίωση της πολιτικής παρουσίας των άλλων κομμάτων ('Καλώς τα παιδιά'), η απωθητική υποτίμηση άλλων πολιτικών χώρων ('Η συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ ισοδυναμεί με κάθοδο στον Άδη'), η υπερφίαλη αδιαφορία για την κυβερνητική προοπτική της χώρας ('Ευλογία η ακυβερνησία') μεταβλήθηκαν σε χιονοστιβάδα από τον περασμένο Δεκέμβριο...".
Και συνεχίζει: Ως εάν επρόκειτο να βάλουμε στο σακούλι τους απονήρευτους, ο Τσίπρας ζητούσε "ψήφο στα 16". Βασίλης Καρδάσης, 10.6.2009.
Ένα ακόμη λάθος πολιτικής στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ είναι η έκκληση προς το ΚΚΕ για τη δημιουργία "αριστερού πόλου". Ενός κόμματος που πρόσφατα στο συνέδριό του ύμνησε το σταλινικό ολοκληρωτικό μοντέλο που κατέρρευσε στη Σοβιετική Ένωση και την Ανατολική Ευρώπη.
Η συνεργασία του Συνασπισμού με τα αριστερά κόμματα σφραγίδες αλλοίωσε τη φυσιογνωμία του Συνασπισμού ως κόμματος της ανανεωτικής και δημοκρατικής, αλλά και φιλελεύθερης αριστεράς. Η ανανεωτική αριστερά ιστορικά έχει την καταγωγή της από το αριστερό ρεύμα του ευρωκομμουνισμού (Κ.Κ. Ιταλίας, Ενρίκο Μπερλινγκουέρ, Ιστορικός Συμβιβασμός).
Τελευταία προσπαθούν με τα λάθη και τις παραλείψεις τους οι σημερινές ηγεσίες να τη μετατρέψουν σε μια αριστερίστικη ομάδα διαμαρτυρίας, όπως αυτές της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Έστω και την ύστατη ώρα πρέπει ορισμένοι "επαναστατικοί κύκλοι" του Συνασπισμού να κάνουν την αυτοκριτική τους για τη μελλοντική μετεξέλιξη ενός πρωτοποριακού κόμματος που έφερε τον άνεμο της ανανέωσης της κομμουνιστικής αριστεράς 30 χρόνια πριν από την κατάργηση και κατάρρευση των χωρών του υπαρκτού "σοσιαλισμού".
ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Μέλος Συνασπισμού Χανίων
Διαβάστε περισσότερα...

ΑΥΤΟN ΤΟ ΣΥΡΙΖΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ;

Αυτός ειναι ο ΣΥΡΙΖΑ που ονειρεύονται. Μικρός "καθαρός"στα μέτρα τους.
Τα στοιχεία εινα απο το blog "συριζα οριζόντια"

ΣΥΡΙΖΑ ΜΙΚΡΑΣ-ΕΠΑΝΟΜΗΣ-ΘΕΡΜΑΙΚΟΥ
Την Πέμπτη 14/1/2010 συνεδρίασε η προσωρινή συντονιστική γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ Μίκρας και αποφάσισε την εγγραφή των πρώτων 17 μελών και την πραγματοποίηση Συνέλευσης Μελών ΣΥΡΙΖΑ την Κυριακή 31/1/2010 με ημερήσια διάταξη:
Ο προσδιορισμός της συνέλευσης ως "Συνέλευση Μελών ΣΥΡΙΖΑ" έγινε γιατί υπάρχει ενδιαφέρον από συντρόφους γειτονικών περιοχών (όπου ο ΣΥΡΙΖΑ υπολειτουργεί ή δεν υπάρχει) πχ Επανομή και Θερμαϊκός να μετέχουν στις διαδικασίες της Μίκρας.
Έγινε συνέλευση του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης:


ΚΛΑΔΙΚΟΣ ΣΥΡΙΖΑ Μενίδι, Μεταμόρφωση, Ν. Ιωνία, Λυκόβρυση, Ηράκλειο, Θρακομακεδόνες
α) συζητήθηκαν οι θέσεις και το τοπικό ψηφοδέλτιο για τις εκλογές της ΕΛΜΕ που αποτελείται από 30 άτομα και έχει τον τίτλο Ενότητα Αριστερών Καθηγητών
Στην προσπάθεια συγκρότησης κλαδικού ΣΥΡΙΖΑ στην εκπαίδευση, δημιουργώντας το πρώτο κύτταρο στις περιοχές : Μενίδι, Μεταμόρφωση, Ν. Ιωνία, Λυκόβρυση, Ηράκλειο, Θρακομακεδόνες


ΣΥΡΙΖΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ (1ου διαμερίσματος) Εξάρχεια, Κουκάκι, τα Ιλίσια, το Κολωνάκι
Άνοιξε το μητρώο των μελών και γράφτηκαν 48 μέλη κατά την διάρκεια της συνέλευσης. Συν 2 συνολο 50

ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ
Στις 14/1/2010 στο Πνευματικό Κέντρο Αγίας Βαρβάρας του Δήμου Παλαιού Φαλήρου, 27 σύντροφοι (Ανένταχτοι, μέλη από όλες τις τάσεις του ΣΥΝ και μέλη της ΑΚΟΑ) συμμετείχαν στην ΓΣ στα πλαίσια της υλοποίησης των αποφάσεων της 3ης ΠΣ του ΣΥΡΙΖΑ. Στην συνέλευση παραβρέθηκε και χαιρέτησε το μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ σ. Μπίστης ως εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ του όμορου δήμου της Νέας Σμύρνης.



ΧΟΛΑΡΓΟΣ
Χθες 12/01/10 πραγματοποιήθηκε η συνέλευση της Τ.Ε. Χολαργού στο Δημαρχείο Χολαργού
Η συνέλευση είχε 33-35 άτομα και πήραν το λόγο αρκετοί σύντροφοι/ες.
Γράφτηκαν στο ενιαίο μητρώο μελών 29 σύντροφοι/ες και η προσπάθεια συνεχίζεται.


ΧΑΛΑΝΔΡΙ
Γενική Συνέλευση του Σύριζα Χαλανδρίου με θέμα την υλοποίηση των αποφάσεων της 3ης Π.Σ. για το Σύριζα των Μελών και το ενιαίο Μητρώο. Παραβρέθηκαν γύρω στα 45 άτομα περίπου. Αξιοσημείωτη η παρουσία του σύντροφου Αλέκου Αλαβάνου ο οποίος παρέστη και ζήτησε και γράφτηκε στο ενιαίο μητρώο των μελών του Σύριζα Χαλανδρίου. Συνολικά, γράφτηκαν 38 μέλη Σύριζα Χαλανδρίου

ΣΥΡΙΖΑ ΧΙΟΥ
Γενική Συνέλευση του Σύριζα Η συνέλευση είχε 17 άτομα. Εκλέχτηκε συντονιστικό μεταξύ των 11 δια βοής. Διαβάστε περισσότερα...

Φώτης Κουβέλης:Το πρόγραμμα σταθερότητας καλεί σε θυσίες, καλεί να επωμιστούν βάρη οι οικονομικά ασθενέστεροι αυτού του τόπου.

Ο Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ΦΩΤΗΣ ΚΟΥΒΕΛΗΣ μιλώντας στο Ρ/Σ FLASH, (δημ. κ. Κύρτσος, Σταματόπουλος), μεταξύ άλλων είπε:
"Διαβάστε περισσότερα".
« Όσοι έχουν πλουτίσει, όσοι έχουν διαμορφώσει εισοδήματα, τα οποία όλον αυτό τον καιρό παρέμειναν στο φορολογικό απυρόβλητο, αυτοί κατ΄ εξοχήν πρέπει να είναι εκείνοι οι οποίοι θα καταβάλουν για την αντιμετώπιση της κρίσης. Η απουσία των ελεγκτικών μηχανισμών και η αποδομημένη δημόσια διοίκηση κι ένα φορολογικό σύστημα το οποίο τώρα, σε κατάσταση κρίσης, επιχειρείται να δομηθεί, είναι αρνητικά στοιχεία για τη σύλληψη μιας φορολογητέας ύλης που χρόνια ολόκληρα διαφεύγει.

Το πρόγραμμα σταθερότητας καλεί σε θυσίες, καλεί να επωμιστούν βάρη οι οικονομικά ασθενέστεροι αυτού του τόπου. Το κοινωνικό κράτος εμφανίζεται εξαιρετικά αποδυναμωμένο και τούτο έχει άμεση αντανάκλαση αρνητικού χαρακτήρα ιδιαίτερα και πάλι στους οικονομικά ασθενέστερους».

Απαντώντας σε σχετικό ερώτημα για την Αριστερά, επεσήμανε;

«Σε φαινόμενα οικονομικής κρίσης διαπιστώνεται διαχρονικά ότι έχουμε συντηρητικού χαρακτήρα κοινωνικές συσπειρώσεις. Η δυναμική της Αριστεράς έχει σχέση και με τον πολιτικό χαρακτήρα της. Διαμορφώνεται η υποχρέωση η σύγχρονη Αριστερά, με συγκεκριμένη πολιτική, να συσπειρώσει ευρύτερα κοινωνικά στρώματα. Η Αριστερά, η σύγχρονη Αριστερά, πρέπει να ξεδιπλώσει προτάσεις και βεβαίως διεκδικήσεις και με εναλλακτική προγραμματική θέση να διαμορφώσει τη δυναμική μιας Αριστεράς που θα μπορεί να υποδέχεται, να συσπειρώνει πολίτες και να τους εκφράζει». Διαβάστε περισσότερα...

Απόφαση γραμματείας Συριζα 11/01/2010

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΣΥΡΙΖΑ
Εργασιακά και μετανάστες στην πρώτη γραμμή
Συλλαλητήριο ενάντια στο Σύμφωνο Σταθερότητας αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς στις 20 Ιανουαρίου.
Χθες το βράδυ συνεδρίασε η Γραμματεία του σχήματος και ασχολήθηκε με τα «καυτά» ζητήματα της επικαιρότητας και την επίθεση που δέχεται ο κόσμος της εργασίας. Παράλληλα αποφασίστηκε η επικαιροποίηση και η διεύρυνση των θεμάτων της καμπάνιας για τους ελαστικά απασχολούμενους και τους ανέργους, η οποία θα κορυφωθεί στις εκδηλώσεις της Πρωτομαγιάς. Τις επόμενες ημέρες θα γίνει κοινή συνεδρίαση με την Κοινοβουλευτική Ομάδα για την κυβερνητική πολιτική και τα αντιδραστικά νομοσχέδια που προωθεί, ενώ ιδιαίτερο βάρος θα δώσουν οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ στην παρέμβασή τους στους συνδικαλιστικούς χώρους και το εργατικό κίνημα. Για τον λόγο αυτό προγραμματίζεται σύσκεψη των συνδικαλιστών του σχήματος το αμέσως επόμενο διάστημα. Το μεταναστευτικό ζήτημα απασχόλησε επίσης τα μέλη της Γραμματείας και ανατέθηκε στην Επιτροπή Δικαιωμάτων να συντάξει σχετικό κείμενο που θα συζητηθεί στην επόμενη συνεδρίασή τους.
Ταυτόχρονα σημειώθηκαν τα σημαντικά βήματα που έγιναν για την έκδοση του περιοδικού, το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει στα μέσα Φεβρουαρίου.
Τέλος αποφασίστηκε κάθε συνιστώσα να επιλέξει τον τρόπο εγγραφής των μελών της στο ενιαίο μητρώο μελών. Διαβάστε περισσότερα...

Ανακοίνωση Ανανεωτικής Πτέρυγας: Ευρεία αυτοδιοικητική σύσκεψη εν όψει Θεματικού Συνεδρίου Αυτοδιοίκησης

Εν όψει της σύγκλησης του Θεματικού Συνεδρίου Αυτοδιοίκησης, που έχει αποφασιστεί η οργάνωσή του από το κόμμα μας, η ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ ΠΤΕΡΥΓΑ του ΣΥΝ συγκάλεσε την Κυριακή (10/01/10) στην Αθήνα, ευρεία Αυτοδιοικητική Σύσκεψη με την παρουσία δημάρχων, δημοτικών και νομαρχιακών συμβούλων, επικεφαλής δημοτικών κινήσεων για την επεξεργασία και διαμόρφωση των απόψεών της, οι οποίες επιδιώκει να συμβάλλουν στο συλλογικό προβληματισμό του ΣΥΝ και του ευρύτερου χώρου..


Οι θέσεις και οι κατευθύνσεις στις οποίες κατέληξε η σύσκεψη:

1. Η Ανανεωτική Αριστερά έχει με σταθερότητα υποστηρίξει και αγωνιστεί για την προώθηση στη χώρα μας μιας μεγάλης διοικητικής και αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης, που θα περιλαμβάνει ισχυρές αιρετές περιφέρειες και λιγότερους και ισχυρότερους δήμους.

Το πρόγραμμα οικονομικής στήριξης της μεταρρύθμισης, οι μεταφορές αρμοδιοτήτων και πόρων, οι χωροταξικές και γεωγραφικές ρυθμίσεις, και το επιχειρησιακό και οργανωτικό σχέδιο ενός τέτοιου εγχειρήματος αποτελούν σοβαρότατους παράγοντες που θα κρίνουν την έκβασή του και γι΄ αυτό αυτά τα θέματα πρέπει να απασχολήσουν ουσιαστικά το σύνολο των πολιτικών και αυτοδιοικητικών δυνάμεων αλλά και ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας.

2. Το εκλογικό σύστημα δεν αποτελεί ένα παρεμπίπτον στοιχείο. Η απλή αναλογική, για την αυτοδιοίκηση έχει πρωτεύουσα σημασία. Η απλή αναλογική διασφαλίζει την συμβολή, την διαχείριση και τον έλεγχο των τοπικών και περιφερειακών δημοσίων υποθέσεων από όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, διευκολύνει την συμμετοχή άξιων πολιτών, συχνά παροπλισμένων στα κοινά, και επιβάλλει την διαβούλευση και τον διάλογο στις αποφάσεις των οργάνων.

3. Με γνώμονα τις εκτιμήσεις και τις επιλογές των τοπικών κινήσεων στις οποίες συμμετέχει ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, πρέπει να επιδιώξουμε μια ευέλικτη και αποκεντρωμένη εκλογική τακτική, τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή μας στο θεσμό, μέσα από φερέγγυους συνδυασμούς και πρόσωπα για την διεκδίκηση λύσεων στα τοπικά προβλήματα. Να απορριφθεί ο απομονωτισμός και η απλή κομματική καταγραφή που εκφράζεται από τη λογική:ή «ΣΥΡΙΖΑϊκά σχήματα παντού» και να αναζητήσουμε σχήματα που θα διασφαλίζουν τις πιο πλατιές συνεργασίες προσώπων, κινήσεων και πολιτικών δυνάμεων στη βάση συμφωνιών σε προγραμματικό λόγο και προτάσεις ή αν τελικώς επιλέξουμε «αυτόνομες» εκλογικές καθόδους, να διασφαλίζουν τα παραπάνω στοιχεία.

4. Ιδιαίτερη περίπτωση πρέπει να αποτελέσει η εκλογική τακτική μας στην Θεσσαλονίκη λόγω του «φαινομένου Παπαγεωργόπουλου –Ψωμιάδη - Άνθιμου» που προσωποποιεί και κορυφώνει τον υπερσυ Διαβάστε περισσότερα...

Έτος αποφάσεων για τον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ

Αυγή 10/01/2010
Ο ΣΥΝ και η πολιτική συμμαχία του ΣΥ-
ΡΙΖΑ υποδέχονται το 2010 με ανοιχτά θέμα-
τα. Τα προβλήματα που προέκυψαν λίγο πριν
τις ευρωεκλογές του περασμένου Ιουνίου,
και εντάθηκαν κατά την διάρκεια του καλο-
καιριού, μπορεί προσωρινά να καλύφθηκαν
από το εκλογικό αποτέλεσμα των βουλευτικών
εκλογών, όμως παραμένουν άλυτα και αργά ή
γρήγορα πρέπει να αντιμετωπισθούν.
Αν τις δημοσκοπήσεις αυτού του χρονικού
διαστήματος τις εξετάσουμε επιφανειακά και
σταθούμε μόνο στην πρόθεση ψήφου και
στην πολιτική εκλογική εκτίμηση, όπως πα-
ρουσιάζονται στην 2η γραφική παράσταση
και στον 1ο πίνακα, θα μπορούσαμε να πού-
με ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί χωρίς απώλειες ό,τι
αποκόμισε στις βουλευτικές εκλογές του
Οκτωβρίου. Η μελέτη όμως και άλλων ποιο-
τικών μετρήσιμων δεικτών, όπως η διαχεί-
ριση πολιτικών θεμάτων και η πολιτική ει-
κόνα που εκπέμπει ο ΣΥΡΙΖΑ στους πολίτες,
μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το ποσοστό
της πρόθεσης ψήφου είναι περισσότερο εύ-
θραυστο σε σχέση με ό,τι καταγράφονταν την
προηγούμενη χρονική περίοδο. Συγκεκριμέ-
να:
Στα θέματα της οικονομίας, της αντιμετώ-
πισης της διαφθοράς, της ανεργίας και του
ασφαλιστικού, οι πολιτικές προτάσεις του ΣΥ-
ΡΙΖΑ είναι θετικά αποδεκτές από το 2,6% του
εκλογικού σώματος σε σχέση με το 4,2% του
προηγούμενου εξαμήνου.
 Στα κοινωνικά θέματα, στα θέματα της παι-
δείας, της υγείας και της μετανάστευσης, τα
ποσοστά για τις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ μειώ-
νονται στο 2,7% από το 4,1%.
Στο θέμα της πολιτικής εικόνας, έτσι όπως
αυτή προσλαμβάνεται από τους πολίτες και η
οποία διαμορφώνεται σε σχέση με τις ιδέες
που εκφράζει, την προοπτική που χαράζει
για το μέλλον και τον βαθμό εμπιστοσύνης
που εκπέμπει στους πολίτες, το ποσοστό από
το 10,2% το προηγούμενο εξάμηνο σήμερα
βρίσκεται στο 6,9%.
 Σε σχέση με την πολιτική εικόνα των ηγε-
τικών του στελεχών και την πολιτική ενότη-
τα που παρουσιάζει, τα θετικά ποσοστά βρί-
σκονται στο 5,6% από το 8,0%.
Οι πολίτες και οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ εί-
ναι προβληματισμένοι και ανήσυχοι για την
πολιτική εικόνα του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ το
τελευταίο εξάμηνο.
Η κοινωνία προσδοκά
Η επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στη διακυβέρ-
νηση της χώρας, το νέο μετεκλογικό πολιτικό
τοπίο, ο ρόλος της σύγχρονης και ριζοσπα-
στικής αριστεράς, η οργανωτική ανάπτυξη
του ΣΥΝ και ο χαρακτήρας της πολιτικής συμ-
μαχίας του ΣΥΡΙΖΑ, είναι θέματα σοβαρά και
χρειάζεται άμεσα να τα προσεγγίσουμε με
οργανωμένη και δημοκρατική συζήτηση.
Ο ρόλος της σύγχρονης, ανανεωτικής, ρι-
ζοσπαστικής αριστεράς σ’ αυτή την περί-
σταση είναι κρίσιμος και χρήσιμος. Πρέπει
να πείσουμε και να εμπνεύσουμε τους πο-
λίτες που απομακρύνονται συνεχώς από τις
πολιτικές και εκλογικές διαδικασίες. Βρι-
σκόμαστε μπροστά σε μια μεταβατική πε-
ρίοδο που κυοφορούνται αναζητήσεις, ανα-
κατατάξεις και αναζητούνται νέες συνθέ-
σεις. Σ’ αυτή τη συγκυρία η αριστερά πρέπει
με θάρρος να βάλει τη δική της σφραγίδα,
γιατί οι πολίτες πάνω από όλα ελπίζουν και
προσδοκούν ότι μπορεί να υπάρξει έξοδος
με όραμα, σε όφελος της κοινωνίας.
Οι καιροί ου μενετοί. Ας σπεύσουμε.
Διαβάστε περισσότερα...

Πρόταση 5 σημείων του Δ. Παπαδημούλη στην ΠΓ του ΣΥΝ(7/1/2010)

1. Να σταματήσει αμέσως η πορεία διάχυσης και διάλυσης του ΣΥΝ μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ. Να επανεξεταστούν όσα μέτρα (πχ ενιαίο υποχρεωτικό μητρώο μελών) τροφοδοτούν αυτή την αρνητική δυναμική.


2. Άμεσες διαδικασίες ανασύνταξης και ενίσχυσης του ΣΥΝ ως στρατηγικής επιλογής «μακράς πνοής». Επαναβεβαίωση των ιδρυτικών φυσιογνωμικών του χαρακτηριστικών (δημοκρατικός δρόμος προς τον σοσιαλισμό, ευρωπαϊκός προσανατολισμός, οικολογική εγρήγορση, εσωκομματική δημοκρατία). Ενίσχυση της αυτόνομης πολιτικής παρουσίας και δράσης του ΣΥΝ.

3. Επανασχεδιασμός και νέα πολιτική συμφωνία για την πολιτική συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ, με παράλληλο άνοιγμα στον οικολογικό και τον αριστερό σοσιαλιστικό χώρο.

4. Διεκδίκηση ισχυρής αιρετής περιφέρειας και ισχυρών, σε πόρους και αρμοδιότητες, δήμων. Αποκεντρωμένη ευέλικτη εκλογική τακτική στην Αυτοδιοίκηση, χωρίς κεντρικές κομματικές συμφωνίες, με στόχο την ισχυροποίηση της παρουσίας μας στο θεσμό. Ειδικό άνοιγμα για κοινή παρουσία με τους Οικολόγους Πράσινους.

5. Εμβάθυνση της πολιτικής μας για «αριστερή προγραμματική αντιπολίτευση». Αξιοποίηση, βελτίωση και εξειδίκευση του Προγράμματος που εγκρίθηκε το Φεβρουάριο από το Διαρκές Συνέδριο του ΣΥΝ.

Για την επίτευξη των παραπάνω, ο Πρόεδρος του ΣΥΝ να λειτουργήσει συνθετικά, πέρα από κάθετους τασικούς διαχωρισμούς και ομηρίες, προωθώντας διαδικασίες σύνθεσης απόψεων και ευρύτερου δημοκρατικού διαλόγου, με ουσιαστική συμμετοχή των μελών και φίλων του κόμματος.

Η συνεννόηση και η εξασφάλιση ευρύτατης Συνασπιστικής συναίνεσης είναι απολύτως εφικτή.

Αν υπάρξει η σχετική βούληση, τότε ο ακριβής χρόνος διεξαγωγής του Συνεδρίου είναι δευτερεύον ζήτημα.

Αν αντίθετα επιλεγεί ο δρόμος της εσωστρέφειας και των κάθετων αντιπαραθέσεων, τότε το ισοζύγιο από ένα βεβιασμένο συνέδριο θα είναι αρνητικό για τον ΣΥΝ.
Διαβάστε περισσότερα...

Φ. Κουβέλης: πιθανή η αποχώρηση ΣΥΝ από τον ΣΥΡΙΖΑ

Πηγή:ANT1 Δημιουργία:8/1/2010 10:10 πμ Τελευταία ενημέρωση:8/1/2010 1:12 μμ


Ο Φώτης Κουβέλης, μιλώντας σήμερα στον ΑΝΤ1, άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο αποχώρησης του ΣΥΝ από τον ΣΥΡΙΖΑ, μετά και από την χθεσινή συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος.

Όπως ανέφερε ο κ. Κουβέλης, η πορεία της χθεσινής συζήτησης στην ΠΓ του κόμματος μαρτυρά για ακόμη μια φορά την δυσκολία της συνύπαρξης. «Δίνουμε τη μάχη να μην φτάσουμε στο σημείο της αποχώρησης», τόνισε για να προσθέσει «ωστόσο θα δούμε».

Ο Φώτης Κουβέλης εξέφρασε επίσης την αντίθεση του στις θέσεις του προέδρου του ΣΥΝ Αλέξη Τσίπρα όσον αφορά στην άρνηση στήριξης του Κάρολου Παπούλια στην προεδρία, όσο και για την άρνηση ευρύτερων συμμαχιών στις δημοτικές εκλογές.

Δεν μπορεί να εξάρεις το έργο του Κάρολου Παπούλια από την μια και από την άλλη να μην στηρίζεις την υποψηφιότητα, είπε χαρακτηριστικά ο κ. Κουβέλης, ενώ για τις δημοτικές εκλογές ανέφερε πως ο ΣΥΝ οφείλει να μην περιχαρακώνεται αλλά να ζητά ευρύτερες συμμαχίες. Διαβάστε περισσότερα...

Να αναβαθμίσουμε τον Συνασπισμό

"Θα τα καταφέρετε, σύντροφοι;". Με αυτή τη φράση ρωτάμε ολόκληρη την ηγεσία του Συνασπισμού, δηλαδή τον πρόεδρο, την Πολιτική Γραμματεία και την Κεντρική Επιτροπή, με άλλα λόγια όλους και όλες που έχουν εκλεγεί στο τελευταίο μας τακτικό συνέδριο: "Θα τα καταφέρετε, σύντροφοι, να ξεχαστεί ακόμη και το όνομα του κόμματός μας;".

Σύντροφοι, το βλέπετε, πιστεύουμε, πολύ καθαρά, ότι εδώ και αρκετόν καιρό οι προσπάθειές σας δεν εστιάζονται στο πώς θα αναπτυχθεί ο ΣΥΝ, αλλά πώς θα κατορθώσει να προσαρμοστεί στα μέτρα και στις απαιτήσεις των συμμάχων μας, δηλαδή πώς θα "κοντύνει" όσο γίνεται περισσότερο.

Αλήθεια, δεν νομίζετε πως αποτελούμε μια περίεργη πρωτοτυπία στο ελληνικό πολιτικό σύστημα; Εδώ όλα τα πολιτικά κόμματα φροντίζουν καθημερινά ν' αναπτυχθούν όσο γίνεται περισσότερο, ενώ εμείς ψάχνουμε τρόπο να βρεθούμε στην ίδια ευθεία με τις δώδεκα "συνιστώσες", μερικές από τις οποίες δεν γνωρίζουμε καλά-καλά ούτε από πού κρατάει η σκούφια τους;

Ο Συνασπισμός, σύντροφοι και συντρόφισσες, είναι ένα συγκροτημένο κόμμα, με χιλιάδες μέλη, με εκατοντάδες οργανώσεις σε όλη την Ελλάδα, με πάρα πολλά γραφεία στην Αθήνα, στον Πειραιά, στη Θεσσαλονίκη, αλλά και σ' όλες σχεδόν τις πρωτεύουσες των νομών. Χώρια τα κεντρικά μας της πλατείας Κουμουνδούρου. Και όλοι φυσικά γνωρίζουν τις διαδικασίες με τις οποίες λειτουργεί. Και η ηγεσία μας βγαίνει από τακτικό συνέδριο.

Από την άλλη μεριά, όλοι έχουμε σχεδόν μεσάνυχτα για τις συνιστώσες (κόμματα, πολιτικά μορφώματα ή ομάδες) με τις οποίες αποφασίσατε μόνιμη συγκατοίκηση. Ή μήπως ξέρετε και δεν μας λέτε; Δηλαδή, πόσα μέλη διατηρεί η καθεμιά; Ποιες είναι και με ποιες διαδικασίες έχουν εκλεγεί οι ηγεσίες τους; Έχουν πρόγραμμα και καταστατικό; Πού έχουν τα γραφεία τους;

Και για να προχωρήσουμε στα σοβαρότερα:

Πόσες και ποιες από τις συνιστώσες συμφωνούν μαζί μας για έναν σοσιαλισμό με Δημοκρατία και ελευθερία, που μόνο με ειρηνικά μέσα, δηλαδή με εκλογές και με την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, θα τον πραγματοποιήσουμε; Κι ακόμη, πόσοι συμφωνούν στον ευρωπαϊκό μας προσανατολισμό για μια Ευρώπη της Δημοκρατίας και της ειρήνης, που όλοι μαζί, μέσα από το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και με τις άλλες δημοκρατικές δυνάμεις θα παλέψουμε να γίνει Ευρώπη των λαών; Και όσοι συμφωνούν με τα παραπάνω, ποιος ο λόγος να μην ενταχθούν στον ΣΥΝ; Αν πάλι διαφωνούν, ας τραβήξουν τον δικό τους δρόμο. Το ίδιο θα λέγαμε και για τους ανένταχτους. Το κόμμα μας είναι ανοιχτό για όλους.

Δεν θα θέλαμε να πιστέψουμε πως κάποια στελέχη μας χρειάζονται όλες αυτές τις συνιστώσες, όχι για να φέρουν κόσμο -είναι γνωστό πως με τέτοιες τακτικές φεύγουν πολύ περισσότεροι απ' όσους έρχονται- αλλά για να βάλουν στη γωνία ό,τι έχει σχέση με την ανανέωση και τον δημοκρατικό δρόμο. Αλλά, αν υπάρχει τέτοιο σχέδιο, τους βεβαιώνουμε πως ματαιοπονούν. Η ανανέωση της αριστεράς είναι η πεμπτουσία του κόμματός μας. Ξεκινάει από μακριά, πολύ πριν από τη διάσπαση του 1968, δηλαδή από την προδικτατορική ΕΔΑ. Περνάει στο ΚΚΕ Εσωτερικού, στην ΕΑΡ και τώρα στον Συνασπισμό. Και σίγουρα θα συνεχίσει τη διαδρομή της ό,τι κι αν γίνει.

Συντρόφισσες και σύντροφοι της ηγεσίας μας, εμείς εκτιμούμε πως το "δημιούργημα" του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο δεν βοηθάει στην ανάπτυξη του κόμματός μας, αλλά με την τακτική του να τον καταστήσει ισότιμη συνιστώσα θα τον υποβαθμίσει ανεπανόρθωτο. Σ' αυτό βοηθάει όσο μπορεί και ο τέως πρόεδρός μας, που, όπως φαίνεται, εύχεται ακόμη και τη διάλυσή μας.

Ας μην τους κάνουμε το χατήρι. Ας παλέψουμε όλοι μαζί ν' αναβαθμίσουμε τον Συνασπισμό της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας, το κόμμα μας. Περιθώρια για την ανάπτυξή του υπάρχουν και τώρα, αλλά θα υπάρξουν πολύ περισσότερα στο άμεσο μέλλον. Ο δικομματισμός, και με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, σίγουρα δεν θα καταφέρει να λύσει τα σοβαρά προβλήματα που μας ταλανίζουν κι ο κόσμος θα στρέψει το βλέμμα του και πάλι σ 'εμάς. Ας μην τον απογοητεύσουμε για άλλη μια φορά.

Ρούλα Παλαιολογοπούλου

Δημήτρης Παλαιολογόπουλος

ΥΓ.: Στην Πολιτική Κίνηση του ΣΥΝ Παγκρατίου τοποθετήσαμε τις τελευταίες ημέρες καινούργια ταμπέλα, καθώς και μια δεύτερη φωτεινή για τη νύχτα. Ελπίζουμε πως δεν θα θελήσει κανείς να τους βάλει και βαρίδια... Διαβάστε περισσότερα...

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΕΤΡΟ

Μίμης Μουτσάτσος: Kαλό κατευόδιο, Μίστερ Τζων
Τρ 5/1/2010
Είναι δύσκολο να αρθρώσεις λόγο όταν χάνεις ένα δικό σου άνθρωπο, πόσο μάλλον όταν με κάποιον για δεκαπέντε χρόνια συνεχώς κάθε πρωί έπινες μαζί του τον πρωινό καφέ.Αναφέρομαι στον αδόκητο θάνατο του Πέτρου Δημόπουλου ή Τζών Κασαβέτη όπου μια ελαφρά σχετικά επέμβαση έγινε αιτία να πέσει η αυλαία της ζωής του.Άνθρωπος «γέννημα θρέμμα» του κινηματογράφου (είναι γνωστό ότι ο πατέρας του Μιχάλης Δημόπουλος έφερε οργανωμένα τον κινηματογράφο στη Χίο, από τη Σμύρνη, όπου οι Δημόπουλοι είχαν τρεις κινηματογράφους), υπήρξε ο κορυφαίος «σινεματζής» της παλιάς φουρνιάς. Πέρα από μηχανικός προβολής, ήταν και άριστος τεχνίτης στις μηχανές, όπως και στα τζουκ – μποξ. Επίσης λόγω της τεράστιας υπομονής του μπορούσε και επισκεύαζε κάθε παλιό μηχάνημα, είναι γνωστή η εργασία που πρόσφερε στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο 1ο Γυμνάσιο. Όλη του τη ζωή είχε σχέση με τον κινηματογράφο, ψυχαγωγούσε γενιές και γενιές, από τον Αστέρα, το REX, από εκεί στον κινητό κινηματογράφο, μέχρι στη Μυτιλήνη έκανε προβολές. Ήταν ο άνθρωπος που ισορροπούσε μεταξύ ζωής και οθόνης, πραγματικά νόμιζες ότι βγήκε από αυτήν, πάντα άψογος, το σβησμένο τσιγάρο πάντα πλάγια αλά Τζέιμς – Ντιν. Πάντα με χιούμορ αξεπέραστο, συνεχώς με ατάκες των παλιών κωμικών του ελληνικού σινεμά (που τόσο αγαπούσε) καθώς επίσης αμέτρητες κωμικοτραγικές σκηνές από την περιπέτεια του κινητού κινηματογράφου και των συνεργατών του.Ο Πέτρος, εκτός των άλλων, ήταν ένας ευπατρίδης, ήταν στην κυριολεξία ένας τζέντλεμαν, ποτέ δεν έθιγε, ποτέ δεν έλεγε κακιά κουβέντα για κανέναν, έτσι ήταν πάντα και στα δύσκολα, και στα πέτρινα χρόνια, ποτέ δεν πρόδωσε φίλους, πάντοτε συμφιλίωνε, ποτέ δεν οδηγούσε στα άκρα.Για τον «Τζων Κασαβέτη» θα δοθεί ευκαιρία να επανέλθουμε, με μια γενικότερη ματιά στην τοπική ιστορία του κινηματογράφου, εξάλλου είναι τόσα πολλά αυτά που διεμείφθηκαν κατά τη διάρκεια της φιλίας μας (απ’ την εποχή που δημιουργήσαμε μαζί με άλλους το θερινό σινεμά, 1995).Το πρόβλημα είναι τώρα, πώς γεμίζει το κενό, κυρίως για την οικογένειά του που τόσο αγαπούσε, για μένα ήταν ο αξεπέραστος φίλος, ο «εξομολογητής», όσα νεύρα και να είχες, με τον Τζων χαλάρωνες, ηρεμούσες.Ίσως έφυγε ήσυχος γιατί άφησε εξαιρετικά παιδιά και εξαιρετικά εγγόνια, ώστε να παρηγορούν και την αγαπημένη του κα Πόπη. Πραγματικά η χιώτικη κοινωνία μένει φτωχότερη, από πολλές απόψεις λόγω της απουσίας του ήπιου αυτού ανθρώπου.Εγώ έχω τόσα πολλά να πω που κλείνω εδώ υποχρεωτικά...Καλό κατευόδιο, Μίστερ Τζων...
Tου ΜΙΜΗ ΜΟΥΤΣΑΤΣΟΥ, ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΑΛΗΘΕΙΑ, 31/12/2009 Διαβάστε περισσότερα...

Γιάννης Δραγασάκης: Υπάρχει εναλλακτική οικονομική πολιτική

Άσχετα αν συμφωνείς ή διαφωνείς μαζί του.

Ο Δραγασάκης άνοιξε το δρόμο για ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ.

Και όποιος δε καταλαβαίνει δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ

Προσπαθώντας να υπογραμμίσω τα κύρια σημεία της συνέντευξης με τον Γιάννη Δραγασάκη για να γράψω τον πρόλογό της υπογράμμισα σχεδόν όλο το κείμενο. Η περιεκτικότητα ήταν εξαιρετικά συμπυκνωμένη και οι απαντήσεις η μια σημαντικότερη από την άλλη.

Υπάρχει στις σημερινές συνθήκες εναλλακτική οικονομική πολιτική; Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Υπάρχει. Αναδιανομή εισοδημάτων, αναθεώρηση και αξιοποίηση του ΕΣΠΑ, ενεργοποίηση αδρανών δυνάμεων και πόρων και το έλλειμμα μπορεί να πέσει άμεσα στο 5%-6% και ταυτόχρονα να χρηματοδοτηθούν πολιτικές απασχόλησης. Άλλωστε η διάχυτη φοροδιαφυγή εκτιμάται στα 30 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως! Οι προσπάθειες της κυβέρνησης είναι αδιέξοδες διότι προσπαθεί να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα. Ο Γιάννης Δραγασάκης επισημαίνει πως η χώρα έχει εισέλθει σε μια άτυπη επαναδιαπραγμάτευση των όρων συμμετοχής της στην Ε.Ε. Θεωρεί εξαιρετικά δύσκολο να αντέξει το ασφαλιστικό σύστημα αν η χρηματοδότησή του δεν αυξηθεί και έχει να προτείνει συγκεκριμένη λύση.

Και το μέλλον της αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ; Η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ -λέει- ανέδειξε κυρίως στο ηγετικό του επίπεδο προβλήματα και δυσκολίες που άλλες τις περιμέναμε και άλλες μας αιφνιδίασαν. Η άτακτη αναδίπλωση όμως δεν είναι λύση. Είναι μια οπισθοχώρηση, αφού οι ανάγκες που μας οδήγησαν σε αυτό το εγχείρημα δεν εξαλείφθηκαν, αλλά μεγάλωσαν.

Δεν αποτελεί επίσης διέξοδο μια αριστερά της ήσσονος προσπάθειας, που θέλει να επιβιώνει στη σκιά μιας γερασμένης σοσιαλδημοκρατίας ή στις αυταπάτες της αναμονής κάποιας απροσδιόριστης “κοινωνικής έκρηξης”. Η προσέγγιση του στόχου για την αριστερά πρέπει να επανασχεδιαστεί με βάση τις εμπειρίες και τα νέα δεδομένα.

* Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα αντιμετωπίζει οξύτατη και παρατεταμένη οικονομική κρίση που εκφράζεται στη δημοσιονομική της κατάσταση. Μπορεί να υπάρξει μείγμα οικονομικής πολιτικής ικανό να περιορίζει το έλλειμμα χωρίς να στραγγαλίζει όσες δυνατότητες ανάπτυξης έχουν απομείνει;

Βεβαίως και μπορεί. Με την αναδιανομή των εισοδημάτων, την αναθεώρηση και αξιοποίηση του ΕΣΠΑ, την ενεργοποίηση αδρανών δυνάμεων και πόρων, το έλλειμμα μπορεί να πέσει άμεσα στα επίπεδα του 5% - 6%, και ταυτόχρονα να χρηματοδοτηθούν πολιτικές απασχόλησης σε τομείς του κοινωνικού κράτους, των υποδομών, της αναβάθμισης του περιβάλλοντος, της εξοικονόμησης ενέργειας, της στήριξης παραγωγικών δραστηριοτήτων και νέων εξειδικεύσεων στη βιομηχανία, τη γεωργία, τις υπηρεσίες κ.λπ.

Βεβαίως, για να είναι η μείωση του ελλείμματος διατηρήσιμη, θα πρέπει η σταθεροποίηση της οικονομίας να συνοδεύεται από γενικότερες αλλαγές στο παραγωγικό πρότυπο και το μοντέλο διανομής και ανάπτυξης.

Ενδεικτικά αναφέρω ότι ο παρακρατούμενος ΦΠΑ, αυτός δηλαδή που πληρώνεται από τους καταναλωτές χωρίς να αποδίδεται από τις επιχειρήσεις, υπολογίζεται στα 4 δισ. ευρώ ετησίως. Η διάχυτη φοροδιαφυγή εκτιμάται στα 30 δισ. ευρώ ετησίως. Η σπατάλη και η διασπάθιση δημόσιων πόρων σε χρήσεις με ελάχιστη ή και αρνητική κοινωνική αποτελεσματικότητα, έχουν πάρει τεράστιες διαστάσεις.

Η κυβέρνηση, λοιπόν, αντί να περικόπτει τους μισθούς, πρέπει να «περικόψει» τις ανισότητες, τις αδικίες, τη φοροκλοπή, τη φοροδιαφυγή, τα ρουσφέτια, τη σπατάλη, τη διασπάθιση της δημόσιας περιουσίας, τον πλουτισμό εις βάρος των δημόσιων αγαθών και του δημόσιου συμφέροντος.

* Η κυβέρνηση συμπληρώνει τις 100 πρώτες μέρες στην εξουσία. Δίνει την εντύπωση πως δεν έχει αντιληφθεί το μέγεθος και τη συνθετότητα της κρίσης κυρίως ότι δεν έχει ιδέες για το πώς να την αντιμετωπίσει.

Νομίζω ότι η εντύπωση αυτή αντανακλά την αδιέξοδη προσπάθεια της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα. Το συμβόλαιο, το οποίο δείχνει πρόθυμη να υπογράψει με τις «αγορές», δεν είναι απλώς διαφορετικό από τις όποιες προγραμματικές δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ. Είναι αντίθετο με τις ανάγκες της κοινωνίας και των εργαζόμενων τάξεων. Η περικοπή των μισθών, η αύξηση του ΦΠΑ και οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν οδηγήσει τη Λετονία σε πλήρη οικονομική κατάρρευση, ενώ η αντίστοιχη πολιτική απειλεί και την Ιρλανδία με μεγαλύτερη ύφεση και με χρεοκοπία των τραπεζών.

Όμως, ο κλοιός των πιέσεων υπέρ μιας τέτοιας πολιτικής δεν μπορεί να σπάσει με εξορκισμούς ή με παραπομπές στη «λαϊκή ετυμηγορία», αλλά με σαφείς εναλλακτικές πολιτικές, ρήξεις και ανατροπές με το σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα και με κοινούς ενωτικούς κοινωνικούς αγώνες.

* Πρόσφατα δηλώσατε πως περισσότερο από το οικονομικό κομμάτι των απαιτήσεων των ξένων προς την ελληνική κυβέρνηση σας ανησυχούν οι κρυφές πολιτικές απαιτήσεις. Τι ακριβώς υποπτεύεστε;

Στην ουσία έχουμε μπει σε μια φάση άτυπης επαναδιαπραγμάτευσης των όρων συμμετοχής μας στην Ε.Ε.

Η κ. Μέρκελ έθεσε ήδη το ερώτημα ως προς τα όρια της λαϊκής κυριαρχίας και το δικαίωμα των εθνικών κοινοβουλίων και πρώτα - πρώτα του ελληνικού, να ψηφίζουν νόμους ή μέτρα που έρχονται σε αντίθεση με το Σύμφωνο Σταθερότητας. Επίσης διατυπώνονται προτάσεις που λένε ότι οι χώρες σε παρέκκλιση πρέπει να τιμωρούνται όχι μόνο με οικονομικές ποινές, αλλά και με στέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων ως μελών των οργάνων της Ε.Ε.

Τέλος, ο γ.γ. του ΝΑΤΟ υποστήριξε πρόσφατα ότι οι ελληνοτουρκικές διαφορές υπονομεύουν την επιχειρησιακή ικανότητα του ΝΑΤΟ και ζητά να ασκηθούν πιέσεις για την επίλυσή τους, εννοείται προς τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ και όχι των δύο λαών.

Ο κλοιός λοιπόν θα γίνεται όλο και πιο ασφυκτικός αν δεν υπάρξει μια στρατηγική αντιμετώπισης αυτών των πιέσεων, μέσα από συμμαχίες με χώρες που θα αντιμετωπίζουν ανάλογες καταστάσεις, με σαφείς στόχους, με αξιοποίηση και του λαϊκού παράγοντα και βεβαίως με ένα πρόγραμμα που να απαντά στα υπαρκτά προβλήματα, τα οποία αποτελούν την αφετηρία ή το άλλοθι των πιέσεων.

* Αναφερθήκατε πρόσφατα στο ασφαλιστικό σύστημα τονίζοντας πως, χωρίς την έγκαιρη δημιουργία αποθεματικού, το σύστημα δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί σε αυτή και σε άλλες μελλοντικές υποχρεώσεις του. Ποια είναι τα βήματα που πρέπει να γίνουν;

Κατά τη γνώμη μου η ανάγκη αποθεματικού είναι μεγάλη και επείγουσα. Από το 2019, ίσως και νωρίτερα, ο αριθμός των ατόμων που θα βγαίνουν στη σύνταξη θα αυξηθεί απότομα.

Κατά την προσωπική μου άποψη το πρόβλημα αυτό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί πλέον στο πλαίσιο της τριμερούς χρηματοδότησης (εργοδότες, εργαζόμενοι, κράτος). Χρειάζεται μια νέα πηγή μη φορολογικών εσόδων, αφού η όποια αύξηση φορολογίας και η όποια εξοικονόμηση πόρων θα απαιτηθούν για την κάλυψη των λειτουργικών ελλειμμάτων του συστήματος.

* Προτείνετε δηλαδή η χρηματοδότηση του συστήματος να γίνει τετραμερής από τριμερής; Ποια θα μπορούσε να είναι αυτή η τέταρτη πηγή;

Κατά τη γνώμη μου μια λύση θα ήταν κάθε επιχείρηση που λειτουργεί ή ιδρύεται στην Ελλάδα να εκχωρεί αυτόματα ένα μικρό μέρος του μετοχικού της κεφαλαίου, π.χ. το 5%, στο αποθεματικό ταμείο της κοινωνικής ασφάλισης με τη μορφή ενός τίτλου μη διαπραγματεύσιμου και μη μεταβιβάσιμου. Έτσι το αποθεματικό ταμείο θα είχε ετησίως έναν πόρο από τα μερίσματα, τον οποίο θα επένδυε κατά προτίμηση σε κρατικά ομόλογα.

Επίσης οι τίτλοι αυτοί θα είχαν μια αξία που θα αυξανόταν διαρκώς και αυτό θα βελτίωνε τη λεγόμενη καθαρή οικονομική θέση του δημοσίου, θα βελτίωνε δηλαδή την πιστοληπτική ικανότητα και άρα θα λειτουργούσε υπέρ της μείωσης ή της συγκράτησης των επιτοκίων. Η λύση επομένως αυτή απαντά ταυτόχρονα, τουλάχιστον έως ένα βαθμό, και στο ζήτημα των μελλοντικών υποχρεώσεων της κοινωνικής ασφάλισης και σ’ εκείνο του Δημόσιου χρέους και της πιστοληπτικής ικανότητας.

Βεβαίως, το θέμα αυτό όπως και άλλες ιδέες πρέπει να συζητηθούν.

* Το εγχώριο τραπεζικό σύστημα από μέρος της λύσης των προβλημάτων έχει μετατραπεί σε μέρος, και μάλιστα σοβαρό, του ίδιου του προβλήματος. Πόσο σημαντικός είναι τελικά ο ρυθμιστικός ρόλος μιας μεγάλης υπό κρατικό έλεγχο τράπεζας στη ρύθμιση της τρέχουσας τραπεζικής συμπεριφοράς;

Η κρίση ανέδειξε την ανάγκη κοινωνικοποίησης βασικών λειτουργιών του τραπεζικού συστήματος. Άλλωστε η κοινωνικοποίηση αυτή συντελείται ήδη στην πράξη, μπροστά στα μάτια μας: Η εγγύηση των καταθέσεων αναλαμβάνεται από το κράτος και όχι από τους μετόχους των τραπεζών. Τα προβληματικά δάνεια, οι ζημιές, τα χρέη των τραπεζών ουσιαστικά κοινωνικοποιούνται, επιβαρύνουν το κοινωνικό σύνολο και όχι τους μετόχους. Το μόνο που μένει ιδιωτικό στις τράπεζες είναι τα κριτήρια λειτουργίας τους και τα κέρδη. Γι’ αυτό και το ζητούμενο δεν είναι η καταστροφή των τραπεζών, όπως ζητούν ορισμένοι αναρχικοί, αλλά η κοινωνικοποίησή τους.

Στην περίπτωση της χώρας μας ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση θα ήταν η διαμόρφωση ενός δημόσιου πυλώνα με επίκεντρο την Εθνική Τράπεζα. Βέβαια, για να έρθω στον πυρήνα του ερωτήματός σας, ο κρατικός έλεγχος από μόνος του δεν αρκεί, αφού αυτός δεν καθιστά αυτόματα την τράπεζα υπηρέτη της κοινωνίας, κοινωφελή οργανισμό. Όμως, αποτελεί μια προϋπόθεση γι’ αυτό, αν παράλληλα τα κριτήρια χρηματοδότησης εναρμονιστούν με τις ανάγκες της κοινωνίας και οι τράπεζες θωρακιστούν με θεσμούς κοινωνικής αξιολόγησης και ελέγχου για την αποτροπή κομματικών, πελατειακών και άλλων ιδιοτελών παρεμβάσεων.

* Η Ευρωπαϊκή Ένωση στάθηκε κατώτερη των περιστάσεων στη διαχείριση της κρίσης που αντιμετώπισαν όλα λίγο έως πολύ τα μέλη της. Τι θα μπορούσε να κάνει που δεν τόλμησε;

Παρόλο που οι αιτίες της κρίσης έχουν τις ρίζες τους στην κερδοσκοπική λογική και τις δομές του καπιταλισμού, πολλές από τις επιπτώσεις θα ήταν διαφορετικές αν η Ευρωπαϊκή Ένωση λειτουργούσε πράγματι ως δημοκρατική Ένωση μιας κοινωνικής Ευρώπης.

Η έκδοση π.χ. κοινών ευρωομολόγων και η δημιουργία κοινών μηχανισμών δανεισμού και πρόσβασης στην παγκόσμια ρευστότητα - με τις όποιες δικλίδες ασφαλείας - δεν θα βοηθούσε μόνο τις πιο αδύναμες οικονομίες της ευρωζώνης, αλλά θα ενίσχυε το ευρώ ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα και θα μείωνε το κόστος δανεισμού για όλους. Και όμως η δυνατότητα αυτή έχει ακυρωθεί από το δόγμα «κάθε χώρα μόνη της», δηλαδή «ο σώζων εαυτόν σωθήτω».

Τώρα, στη θέση της υποτίμησης των εθνικών νομισμάτων, που ήταν ένα από τα μέσα πολιτικής σε περιόδους κρίσης, προωθούν την ιδέα της λεγόμενης «εσωτερικής υποτίμησης», δηλαδή της υποτίμησης των εθνικών μισθών και της περικοπής των κοινωνικών δαπανών, γεγονός που θα αυξήσει ακόμη περισσότερο τις αποκλίσεις και τις αποσυνθετικές τάσεις στο εσωτερικό της Ε.Ε.

Η Ε.Ε., επομένως, είτε θα μεταρρυθμιστεί είτε θα αντιμετωπίσει τον κίνδυνο μεγαλύτερης εσωτερικής αποδιάρθρωσης. Και το πρώτο πράγμα που πρέπει να αλλάξει είναι το λεγόμενο Σύμφωνο Σταθερότητας.

* Οι δύο εκλογικές αναμετρήσεις το 2009, εκτός από τη γενικότερη πολιτική κρίση, ανέδειξαν και την κρίση στην αριστερά και ειδικότερα στον ΣΥΡΙΖΑ. Ποια βήματα απαιτούνται ώστε η σύγχρονη αριστερά να απευθυνθεί φερέγγυα στην κοινωνία και να εκφράσει πολύ περισσότερους πολίτες και ευρύτερα κοινωνικά στρώματα από όσους και όσα εκφράζει σήμερα;

Η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ ανέδειξε, κυρίως στο ηγετικό του επίπεδο, προβλήματα και δυσκολίες, που άλλες τις περιμέναμε και άλλες μας αιφνιδίασαν. Η άτακτη αναδίπλωση όμως δεν είναι λύση. Είναι μια οπισθοχώρηση, αφού οι αρχικές ανάγκες που μας οδήγησαν σ’ αυτό το εγχείρημα δεν εξαλείφθηκαν, αλλά μεγάλωσαν. Δεν αποτελεί επίσης διέξοδο μια αριστερά της ήσσονος θεωρητικής, ιδεολογικής ή προγραμματικής προσπάθειας, που θέλει να επιβιώνει στη σκιά μιας γερασμένης σοσιαλδημοκρατίας ή στις αυταπάτες της αναμονής κάποιας απροσδιόριστης «κοινωνικής έκρηξης».

Ο αφετηριακός μας στόχος για μια Αριστερά προγραμματική και κινηματική, που θα υπερβαίνει ταυτόχρονα και τα σοσιαλδημοκρατικά και τα αυταρχικά αριστερά πρότυπα, παραμένει επίκαιρος. Η προσέγγιση όμως του στόχου αυτού πρέπει να επανασχεδιαστεί με βάση τις εμπειρίες αλλά και τα νέα δεδομένα που η τρέχουσα δομική καπιταλιστική κρίση δημιουργεί. Διαβάστε περισσότερα...

Ο ΣΥΝ ο ΣΥΡΙΖΑ και η αριστερά

Του Αντώνη Νταγλιούδη*
Μέλος του Π.Κ. Αιγινίου του ΣΥΝ και δημοτικός σύμβουλος

Ο Συνασπισμός αυτοπροσδιορίζεται ως κόμμα της σύγχρονης, ανανεωτικής, ριζοσπαστικής, μεταρρυθμιστικής, Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Ο κάθε όρος έχει τη σημασία του. Σύγχρονη και ανανεωτική αφού προσαρμόζεται και επικαιροποιείται στις κοινωνικές εξελίξεις, ριζοσπαστική και μεταρρυθμιστική αφού έχει στόχο τη μετεξέλιξη της κοινωνίας μας σε σοσιαλιστική με μεταρρυθμίσεις και ευρωπαϊκή, αφού θεωρεί ως ευρύτερη πατρίδα και χώρο δράσης την Ευρώπη. Αυτά τα χαρακτηριστικά με έπεισαν να ενταχθώ λοιπόν ιδρυτικά στο κόμμα αυτό επιλέγοντας τη συλλογική αντί της ατομικής δράσης.

Τα τρία κακά

Νομίζω λοιπόν ότι το κόμμα αυτό επηρεάζει τις εξελίξεις και μπορεί να συμμετέχει στην αλλαγή του κόσμου μας με κέντρο τον κοινωνικό άνθρωπο και τις ανάγκες του, αντί του σημερινού που έχει αναφορά στον ατομικισμό και τη διαρκή αύξηση των κερδών των ολίγων. Αυτή η δυνατότητα κατά την άποψή μου υπάρχει αφού διαφοροποιείται σε τρία χαρακτηριστικά από τη μη σύγχρονη αριστερά (που δεν ξέρω αν είναι και αριστερά τελικά).

Πρώτα απ' όλα δεν είναι φοβικός με την κοινωνία. Αυτήν θέλουμε να αλλάξουμε, άρα σ’ αυτήν μέσα θα ζούμε και θα δρούμε. Χωρίς μόνιμη γκρίνια και το διαρκώς σκυθρωπό πρόσωπο, με χαμόγελο και αισιοδοξία, με αυτοπεποίθηση και διαρκή προβολή των προτάσεων σε όλα τα επίπεδα, επιδιώκει να ισχυροποιείται, να πείθει να συμβάλει σε ωφέλιμες κοινωνικές εξελίξεις.

Το δεύτερο είναι το ότι δεν είναι αυτάρκης. Δεν ικανοποιείται με το σήμερά του, δεν θεωρεί ότι από μόνος του μπορεί να πετύχει πολλά, δεν μιλάει για νίκες όταν γίνεται μια πετυχημένη διαδήλωση ή όταν κατακτά έναν ενδιάμεσο στόχο.

Τέλος το τρίτο είναι το ότι δεν πάσχει από πολιτικό αυτισμό. Δεν θεωρεί κέντρο του κόσμου τον εαυτό του, δεν απορρίπτει τους πάντες, δεν ασχολείται διαρκώς με τα εσωτερικά του.

Η αποφυγή λοιπόν αυτών των χαρακτηριστικών οδήγησε και στην ανάγκη δημιουργία ανοικτής συμμαχίας με άλλες δυνάμεις που υπάρχει γενική συμφωνία σε βασικούς τομείς και στόχους, αλλά διαφέρουμε σε στρατηγικές και μεθοδολογία δράσης. Συγκροτήθηκε λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ για καλύτερο συντονισμό σε συμφωνημένα πλαίσια και διαβούλευση για όπου δεν συμφωνούμε.

Ο... εμφύλιος

Ήρθαν λοιπόν οι εκλογές του 2007 και αποπειράθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ να αποφασίσει κινήσεις, δραστηριότητες και καθημερινή πρακτική. Διαπιστώθηκε λοιπόν ότι δεν μπορεί να γίνει αυτό αφού υπάρχουν ουσιώδεις διαφορές. Και αυτές οι διαφορές οδήγησαν στο φαινόμενο να απεχθάνονται οι μισές συνιστώσες τις άλλες μισές και τον Κοροβέση να χάνει τη μπάλα. Είναι λογικό αυτό. Άλλο είναι να προτείνεις μεταρρυθμίσεις κι άλλο να επιθυμείς όξυνση της κρίσης. Άλλο να θεωρείς την κινηματική δράση μέσον και άλλο αυτοσκοπό.

Άλλο είναι να κάνεις εμετό βλέποντας τους μη δικούς μας, κι άλλο το να συγχρωτίζεσαι πίνοντας κρασί μαζί τους επιχειρώντας να τους πείσεις. Άλλο το να αυτοαποκαλείσαι «μοναδικός και αλάθητος» κι άλλο να ανησυχείς, να συζητάς να εξελίσσεσαι. Άλλο το να επιδοκιμάζεις έστω και επιμέρους κατακτήσεις, κι άλλο να τις θεωρείς «κόκαλο για να μας ξεγελάσουν». Κακά τα ψέματα λοιπόν. Η βασική αιτία των προβλημάτων αυτών είναι η διαφοροποίηση της σύγχρονης ανανεωτικής αριστεράς με τη μονολιθική, εγωκεντρική, αυτιστική, ξεπερασμένη εκδοχή της.

Προς νέο κόμμα;

Αντί λοιπόν το 2007 να οδηγήσει σε σκέψεις για το πραγματικό νόημα και τα όρια του ΣΥΡΙΖΑ, σήμερα έχουμε μια άποψη να γίνει κόμμα. Στο όνομα μιας ακατανόητης θέσης για «ενότητα της αριστεράς», επιχειρείται να στρογγυλευτούν όλα και να απλοποιηθούν στο στυλ «όλοι θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο» χωρίς συζήτηση επί της πορείας. Πού οδηγεί λοιπόν η κάρτα μέλους, τα μητρώα μελών και οι συνελεύσεις; Να αποφασίζει ο ΣΥΝ και αντί να κοινωνικοποιείται, να απαιτείται γραφειοκρατική διαδικασία διαβουλεύσεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ.

Ξανά ψηφοφορίες, ξανά κουβέντα και εν τω μεταξύ μας πήρε το ποτάμι. Κατανοώ τις προτάσεις να μετεξελιχτεί ίσως ο ΣΥΝ, να αλλάξει όνομα, αρχές, μέθοδο ή ότι άλλο νομίζει κάποιος. Όμως αυτό να γίνει με συζήτηση εντός κόμματος. Αυτό γίνεται με Συνέδριο, όχι με απόφαση μιας Γραμματείας ΣΥΝ και μιας Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ. Αν υπάρχει πρόταση για αλλαγή της φυσιογνωμίας και του προγράμματός μας να γίνει εξηγώντας το τι και το γιατί να αλλάξει. Να υπάρξει δηλαδή συζήτηση αρχών κι όχι συνθηματολογική ανταλλαγή ιδεολογημάτων δήθεν στελεχών κορυφής.

Αυτό που καταλαβαίνω λοιπόν είναι ότι η αντίληψη για βίαιη κομματικοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ και άρα διάλυση του ΣΥΝ (γιατί μη μου πείτε ότι υπάρχει πρόταση για συμμετοχή σε δύο κόμματα;) οφείλεται στην άποψη ότι η αριστερά πρέπει να κάνει αυτοσκοπό την απόδειξη της «καθαρότητάς». Αυτό όμως οδηγεί στην αδιαφορία για μεταρρυθμίσεις, απομάκρυνση από την κοινωνία, απομόνωση, αναποτελεσματικότητα. Είναι τα χαρακτηριστικά που νομίζω ότι έχει αποφύγει ο ΣΥΝ: την φοβικότητα, την αυτάρκεια και τον αυτισμό.

Μένω εδώ

Και για να γίνω απολύτως ξεκάθαρος: Παραμένω στον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ που γνωρίζω με τις αρχές και τη φυσιογνωμία που ξέρω. Όσοι θέλουν να αλλάξουν ριζικά τα ιδρυτικά του στοιχεία ας το επιχειρήσουν με τις καταστατικές διαδικασίες. Όσοι θέλουν ας εγγραφούν σε ένα ή …εικοσιένα άλλα κόμματα. Προσωπικά ούτε κάρτα του ΣΥΡΙΖΑ θα πάρω, ούτε σε μητρώο θα εγγραφώ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θεωρώ τους συναγωνιστές των συνιστωσών ή τους ανεξάρτητους της συμμαχίας μας, συνοδοιπόρους όπου συμφωνούμε.

Και ας τελειώνει σύντομα αυτή η συζήτηση. Η κοινωνία, όπου όλοι συναντιόμαστε και κρινόμαστε έχει την ανάγκη μας και μας περιμένει. Διαβάστε περισσότερα...

Ν.Ε ΧΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ: ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΧΙΟΥ


Ανακοίνωση.


Λίγους μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ ο απερχόμενος νομάρχης Χίου κ. Λαμπρινούδης, απειλεί με αγωγές τον Μίμη Μουτσάτσο, με βάσει τον πασοκικό νόμο του Βενιζέλου..
Παλιά πρακτική των στελεχών του ΠΑΣΟΚ, που ενοχλούνται από την πολιτική κριτική της Αριστεράς ,και απειλούν ,αδυνατώντας να καταλάβουν ότι η δημοκρατία και η πολιτική κριτική δεν είναι διαπραγματεύσιμα και ανταλλάξιμα με σιωπές, τουλάχιστον από τον χώρο μας..
Καταδικάζομε απερίφραστα τις ενέργειες του νομάρχη.
Ο καθένας με τις πράξεις του γράφει την δική του προσωπική ιστορία..
Χίος 24-12-2009

Η Νομαρχιακή Επιτροπή Διαβάστε περισσότερα...

Eυτυχώς που υπάρχουν οι Βρυξέλλες

Γεράσιμος Γεωργάτος, Αυγή, 22/12/2009
Εξαιτίας της τρέχουσας συζήτησης και των προβλημάτων με τα δημόσια οικονομικά, οι Βρυξέλλες πρωταγωνιστούν στο πολιτικό λεξιλόγιο του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι, παρά τις οργανωτικού κυρίως χαρακτήρα αντιπαραθέσεις, ορισμένες δηλώσεις ηγετικών στελεχών εμφανίζουν εντυπωσιακή πολιτική συναντίληψη. Ενδεικτικά: «…η κυβέρνηση λειτουργεί ως ιμάντας μεταβίβασης των εντολών της Ε.Ε…» (Γραφείο Τύπου του ΣΥΝ), «…η πραγματική κυβέρνηση βρίσκεται στις Βρυξέλες…» (Ηγετικό μέλος -προς το παρόν- του ΣΥΡΙΖΑ), «…είστε κυβέρνηση των Βρυξελλών…» (Πρόεδρος του ΣΥΝ), με κοινό επιπλέον τόπο των δηλώσεων πολλών και άλλων «τον ασφυκτικό κορσέ του Συμφώνου Σταθερότητας» (Σ.Σ). Και ενώ στη χώρα μας οι δεξιές και σοσιαλιστικές κυβερνήσεις με αξιοζήλευτη επαναστατική ανυπακοή, αρνούμενες να μετατρέψουν τη χώρα σε «πειραματόζωο των Βρυξελλών», κατάργησαν το Σ.Σ στην πράξη, διπλασιάζοντας το χρέος (2x60=120% του ΑΕΠ), τετραπλασιάζοντας το έλλειμμα (4x3=12%), αποδεικνύοντας αστήρικτη ακόμα και την κριτική του ΚΚΕ περί κομμάτων του ευρωμονόδρομου, οι ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ επιμένουν να προβάλλουν ένα αίτημα που τουλάχιστον στη χώρα μας, αλλά και αλλού, έχει ικανοποιηθεί. Έτσι δείχνουν οι αριθμοί. Εκτός αν εννοούν ότι η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, η βελτίωση των αποδοχών των εργαζομένων, ορατών τε και αοράτων, και η καταπολέμηση της ανεργίας απαιτούν περαιτέρω διεύρυνση και πολλαπλασιασμό των ελλειμμάτων και του χρέους με ταυτόχρονη αποχώρηση από τη ζώνη του ευρώ, καθώς έχουν έλθει στην επιφάνεια, κάπως καθυστερημένα είναι η αλήθεια, ενοχικά σύνδρομα για την υπερψήφιση της Συνθήκης του Μάαστριχτ (1992). Η υπόλοιπη κοινωνία πάντως ευχαριστεί το Θεό που η χώρα μας βρίσκεται στη ζώνη του ευρώ, επειδή αντιλαμβάνεται ότι διαφορετικά η δραχμή ως εθνικό νόμισμα θα είχε υποτιμηθεί ποιος ξέρει πόσες φορές και θα ήμασταν ήδη στις αγκάλες του Δ.Ν.Τ. Αυτή τη στιγμή η Ευρώπη χρειαζόταν περισσότερο Μάαστριχτ, γιατί δυστυχώς ούτε τότε ούτε τώρα με τη συνθήκη της Λισαβόνας προβλέπεται η οικονομική τουλάχιστον διακυβέρνηση της Ένωσης, ο πολιτικός έλεγχος της Ε.Κ.Τ και η δυνατότητά της να εκδίδει ευρωπαϊκά ομόλογα, όπως πολύ σωστά ζήτησε και ο πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου, Γκυ Φερχόφστατ.

Αντί για άστοχη κριτική μέσω Βρυξελλών θα μπορούσε να προβληθεί τουλάχιστον για τη χώρα η αντίληψη περί αναπτυξιακών ελλειμμάτων με ταυτόχρονη προώθηση της αλλαγής του υφιστάμενου οικονομικού μοντέλου, με προτεραιότητα στην πράσινη οικονομική επέκταση. Όμως αυτά ακούγονται πολύ κεϋνσιανά και μεταρρυθμιστικά και δεν συνάδουν με τις παραδόσεις του αντισυστημισμού, του αντικαπιταλισμού και με μια πολιτική αντίληψη που «ατσαλώθηκε» στον αντιιμπεριαλισμό και ζει ακόμα στον απόηχο του «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο», μεταλαμπαδεύοντάς την και στις νεότερες γενιές. Εξάλλου η Αριστερά, επειδή όπως ορισμένοι διατείνονται, πρέπει να είναι κοινωνικά μεροληπτική και να μην απευθύνεται στο γενικό εθνικό ακροατήριο, εννοώντας μάλλον ότι πρέπει να απευθύνεται μόνο στης γης τους κολασμένους, δεν ενδιαφέρεται για την παραγωγή του πλούτου παρά μόνο για την αναδιανομή του. Είναι το μόνο που εκφέρει σταθερά στο δημόσιο λόγο της, σε όλη την περίοδο μετά τις εκλογές, παρά τις προβλέψεις για αρνητική ανάπτυξη και την κατάσταση στην αγορά και τις επιχειρήσεις από τις οποίες όμως απαιτεί, όπως και από το ελλειμματικό δημόσιο, τη δημιουργία χιλιάδων μόνιμων και σταθερών θέσεων εργασίας. Πρόκειται προφανώς για πράγματα που θεωρεί ότι δεν της πέφτει λόγος. Έτσι και η κοινωνία μεροληπτεί με τη σειρά της απέναντι στην Αριστερά τη στιγμή της κάλπης. Όσο για την «πράσινη ανάπτυξη», με αυτήν ξεμπέρδεψε νωρίς περιφρονώντας την ως μη λαμβάνουσα χώρα σε περιβάλλον «κόκκινης οικονομίας» και αυτό σε μια Ελλάδα όπου και μόνο η υιοθέτηση του συνόλου της ευρωπαϊκής περιβαλλοντικής νομοθεσίας θα αποτελούσε τεράστια πρόοδο. Και ως κερασάκι στην τούρτα, προστέθηκε εσχάτως η αμφισβήτηση της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας και της σχετικής καταγγελίας των Βρυξελλών, από κοινού αλλά και με επιμέρους ανακοινώσεις, από τις συνιστώσες ΔΗΚΚΙ και ΚΟΕ και από βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Η συνεχής όμως καταγγελία των Βρυξελλών συσκοτίζει το γεγονός ότι η δικτατορία των αγορών και των οίκων αξιολόγησης είναι αδύνατο να αντιμετωπιστεί χωρίς την προώθηση της θεσμικής ολοκλήρωσης της Ένωσης, ως της μόνης ορατής δυνατότητας πολιτικού ελέγχου της οικονομίας. Κυρίως όμως αποτελεί ετεροχρέωση και συσκοτίζει πρωτίστως την επιτακτική ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι εγχώριες και χρόνιες οικονομικές και θεσμικές αδυναμίες. Επ` αυτού, το γεγονός ότι η κυβέρνηση αθετεί κατάφορα προεκλογικές δεσμεύσεις δεν δικαιολογεί τους καταγγελτικούς μαξιμαλισμούς που έχουν σχεδόν εξαφανίσει τα ίχνη της αριστερής προγραμματικής αντιπολίτευσης, προκειμένου αυτή να γίνει μόνο αριστερή ή μόνο κινηματική και αγωνιστική υπό το κράτος του γενικευμένου ενδοαριστερού επαναστατικού ανταγωνισμού και επομένως ελάχιστα πειστική, ιδίως για τους τυχόν απογοητευόμενους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ. Όμως αν και η Αριστερά αδιαφορεί για την επί της ουσίας αντιμετώπιση των χρόνιων διαρθρωτικών οικονομικών προβλημάτων και τον άκρως αναγκαίο, ως επιβοηθητικό και για την οικονομία, θεσμικό εκσυγχρονισμό της χώρας, τότε ευτυχώς που υπάρχουν οι Βρυξέλλες. Διαβάστε περισσότερα...

Γίναμε παιχνίδι στα χέρια των παιδιών

Χίος, 21/12/2009
Σύντροφοι,
ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Δε πάει άλλο.
Εμείς επιλέξαμε κόμμα της ανανεωτικής αριστεράς και οι οργανώσεις του ΣΥΝ θυμίζουν ΚΚΕ ή γκρούπες αναρχοαυτόνομων. ΑΝΑΣΑ, ΠΑΣΑ, ΡΟΖΑ, ΔΕΑ, ΚΟΕ, ΚΟΚΚΙΝΟ, ΚΟΚΚΙΝΟΠΡΑΣΙΝΟ, ΚΕΔΑ, ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ… Βγείτε στο κόσμο. Βγείτε στους ψηφοφόρους μας και ρωτήστε για όλους αυτούς. Οι απαντήσεις θα είναι. Δεν τους γνωρίζουμε. Μερικοί θα γελάσουν και άλλοι θα σας βρίσουν. Θετικά θα σας απαντήσουν ελάχιστοι.

Ακούω και διαβάζω συνέχεια ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το ενωτικό εγχείρημα της αριστεράς. Αναρωτιέμαι μήπως θα μπορούσατε να μου βρείτε μια λέξη που να συμβολίζει καλύτερα τη διάσπαση, το καβγά, την εσωστρέφεια, τη μιζέρια, και τον αριστερισμό; Εγώ θα έλεγα ΣΥΡΙΖΑ!

Φτάσαμε να συζητάμε ένα χρόνο τώρα, αν το σπάσιμο βιτρίνας ή το κάψιμο ενός μαγαζιού είναι βανδαλισμός ή πολιτική πράξη. Αρχίσαμε να ξανασυζητάμε για το Μάαστριχ και την Ευρώπη. Αρχίσαμε να βλέπουμε με καλό μάτι το δημοκρατικό συγκεντρωτισμό και μας βρωμάνε οι τάσεις. Σε λίγο, ποιος ξέρει, μπορεί να συζητάμε για την ένοπλη επανάσταση ή για το πατερούλη τον Ιωσήφ. Ο λαϊκισμός και τα παχιά λόγια διαπερνούν το ΣΥΝ οριζόντια και κάθετα. Οι μπάχαλοι (καινούρια λέξη στην ορολογία της αριστεράς ευδοκιμεί κυρίως στο ΣΥΡΙΖΑ) γίνονται σεβαστοί από τη νεολαία μας .

Η διάλυση των οργανώσεων και η απομάκρυνση του κόσμου από το ΣΥΝ είναι καθημερινό φαινόμενο. Αυτό το δρόμο ακολούθησαν σιωπηλά πάρα πολλοί σύντροφοι της Ανανεωτικής Αριστεράς στο νησί. Οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι η πορεία του Συνασπισμού δεν είναι αναστρέψιμη και ότι η Ανανεωτική Αριστερά χρειάζεται καινούργιο σχήμα που να την εκφράζει. Μπορεί να είμαστε μειοψηφία στις οργανώσεις του ΣΥΝ αλλά είμαστε πλειοψηφία στους ψηφοφόρους της αριστεράς, φτάνει να μπορέσουμε να παράγουμε πολιτική για το σήμερα και όχι κραυγές και τσιτάτα.

Ο χρόνος κυλάει σε βάρος μας. Σε λίγο θα είναι αργά. Αν δε γίνει κάτι σύντομα, νομίζω ότι θα χαθούνε όλοι αυτοί οι σύντροφοι, καθώς και οι ιδέες της Ανανεωτικής Αριστεράς θα ξεθωριάσουν και θα σβήσουν.

Στέλιος Χαρίτος
Υ/Γ 1
Η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει
τη δική σου μελαγχολία
και έρχεται η στιγμή για ν' αποφασίσεις
με ποιους θα πας
και ποιους θ' αφήσεις.
Υ/Γ 2
Εγώ αποφάσισα Διαβάστε περισσότερα...

ΟΙ ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΤΟ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ. (Οι σχέσεις Συνασπισμού- ΣΥΡΙΖΑ)

Με αφορμή τις τελευταίες αποφάσεις της συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ εμείς που υπογράφομε το παρακάτω κείμενο είμαστε μέλη της Νομαρχιακής Eπιτροπής του Συνασπισμού Άρτας και διαφωνούμε με τις αποφάσεις της παραπάνω συνδιάσκεψης:

1) Δεν δεχόμαστε να μετατραπεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα και δεν πρόκειται να πάρουμε κάρτες μέλους του ΣΥΡΙΖΑ ούτε πρόκειται να δεχτούμε να εγγραφούμε σε ενιαίο μητρώο μελών στην τοπική οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν δεχόμαστε τα προσωπικά δεδομένα που υπάρχουν στο κόμμα μας τον ΣΥΝ να εκχωρηθούν σε άλλον πολιτικό φορέα.

2) Θα εργαστούμε είτε για τον ανακαθορισμό της μορφής του ΣΥΡΙΖΑ ως συμμαχικού σχήματος (κάτι που σημαίνει νέα πολιτική συμφωνία και συνέχιση του εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ με όσους συμφωνήσουν) είτε για την απεμπλοκή του Συνασπισμού από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Επειδή προωθείται συστηματικά τον τελευταίο καιρό, και ιδιαίτερα μετά την συνδιάσκεψη ,ο ΣΥΡΙΖΑ να μετατραπεί σε κόμμα η να αποκτήσει δομές κόμματος οφείλομε να διαφυλάξουμε το κόμμα μας τον ΣΥΝ. Διότι για παράδειγμα η καθιέρωση οργάνων και σωμάτων ανά περιφέρεια, ανά νομαρχιακή περιοχή, τι είναι; Δεν είναι μια μορφή κόμματος; Στο τέλος θα βρεθούμε μπροστά σε κρίσιμα και εξαιρετικά σύνθετα ζητήματα όπως είναι για παράδειγμα οι αυτοδιοικητικές εκλογές. Σ’αυτή την περίπτωση ποιος θα αποφασίζει; Θα αποφασίζουν οι τοπικές οργανώσεις η θα λαμβάνονται οι σχετικές αποφάσεις με την ομοφωνία που έχομε αποφασίσει και ιδρυτικά στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ;

Ερήμην των μελών του ΣΥΝ σχεδιάζεται η λειτουργία παράλληλων δομών και οργάνων με τα υπάρχοντα στον ΣΥΝ, δημιουργώντας μία κατάσταση οργανωτικά χαοτική και πολιτικά νεφελώδη

Πως ακριβώς θα λειτουργούν. Παράλληλα δύο Τοπικές η Νομαρχιακές Επιτροπές ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ με αποφασιστικό χαρακτήρα; Τι θα συμβαίνει αν οι αποφάσεις τους είναι αλληλοσυγκρουόμενες; Πως εγγυόμαστε την εφαρμογή των αποφάσεων των οργάνων του ΣΥΝ;

Εμείς θα αγωνιστούμε να γίνουν πράξη οι βασικές αρχές του ΣΥΝ. να πάμε στον Σοσιαλισμό με Δημοκρατία και Ελευθερία και με προσανατολισμό την σύγχρονη αριστερά με τον αριστερό της ευρωπαϊσμό .

Θα αγωνιστούμε μέσα στον ΣΥΝ για να έχει ο κόσμος της ανανεωτικής αριστεράς τη δυνατότητα της έκφρασης, της συμμετοχής και της αποτελεσματικής συνδιαμόρφωσης της πολιτικής του ΣΥΝ.

Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ πρέπει να επιμείνει στην αριστερή προγραμματική αντιπολίτευση που σημαίνει την αντιπολίτευση που θα ασκούμε να είναι στη βάση των δικών μας προγραμματικών θέσεων και δεσμεύσεων. Αλλά η άρνηση όμως της συμμετοχής στον διάλογο

για το ασφαλιστικό και η λευκή ψήφος για το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση και υπονομεύουν τον στρατηγικό μας στόχο την αριστερή αντιπολίτευση.

Στόχος μας πρέπει να είναι η διαμόρφωση διαύλων επικοινωνίας με τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, που θα προκύψουν εξαιτίας της δεξιόστροφης πολιτικής που θα ακολουθήσει το ΠΑΣΟΚ κυρίως σε οικονομικά θέματα.

Επίσης πρέπει να επικοινωνήσουμε και με τους οικολόγους πράσινους και να δημιουργηθούν οι αντίστοιχες επιτροπές του Συνασπισμού και των οικολόγων πράσινων. μέχρι σήμερα δεν έχομε κάνει τίποτε μένομε στις εξαγγελίες και δεν προχωράμε σε καθημερινή πολιτική πρακτική.

Η ηγεσία μας δεν φαίνεται διατεθειμένη να ξεκαθαρίσει το θέμα του ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι μια πολιτική συμμαχία, και δεν πρόκειται να γίνει ενιαίο κόμμα .Γι’ αυτό και ο ΣΥΝ οφείλει να οργανωθεί και να προβάλλει την πολιτική του στην κοινωνία. .Διαφορετικά να γίνει έκτατο συνέδριο η δημοψήφισμα των μελών με το ερώτημα θέλουμε τον ΣΥΝ η να κάνουμε τον ΣΥΡΙΖΑ ενιαίο κόμμα;

Πράγματα απλά εάν δεν υπάρχει συμφωνία των μελών της ΚΠΕ για έκτατο συνέδριο, και για το παραπάνω ερωτηματολόγιο τότε να συγκεντρωθούν οι ανάλογες υπογραφές των μελών που προβλέπει το καταστατικό για τη σύγκλιση του συνεδρίου Πρέπει να τελειώνομε με τη εσωστρέφεια αυτή και το κόμμα να ξεμπλοκάρει, να πάμε στον λαό κοντά στα προβλήματά του και να πρωτοστατήσουμε για την επίλυσή τους .

Επιβάλλεται αυτό ιδιαίτερα σήμερα με την επανεμφάνιση του Α.Αλαβάνου που μπορεί να ηγηθεί των πιο ακραίων δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ με σκοπό να διαλύσουν τον Συνασπισμό

δεν είναι τυχαίο που στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση τόσο ο Αλαβάνος όσο και πολλοί από τις συνιστώσες λούφαξαν, προσπαθώντας να μην μπούμε στη Βουλή. Αλλά ο λαός μας επιβράβευσε κατά κύριο λόγο την πολιτική του Συνασπισμού η οποία εκφράστηκε με τον καλύτερο τρόπο από τον πρόεδρό του Αλέξη Τσίπρα

Η μεγάλη εσωστρέφεια που τελευταία μας διακατέχει κρίνοντας πρώτα από την πόλη μας και γενικότερα από τις οργανώσεις της Ηπείρου είναι απελπιστική η όλη εικόνα δείχνει ότι είμαστε υπό διάλυση, ήρθε η ώρα να νοικοκυρέψουμε το σπίτι μας, διαφορετικά θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας..

Εμείς συστρατευθήκαμε στην αριστερά και στο συγκεκριμένο κόμμα τον Συνασπισμό, γιατί πιστεύομε στο πρόγραμμά του και τους στόχους που βάζει για την καλυτέρευση των όρων διαβίωσης του λαού μας .Είμαστε αποφασισμένοι να μην επιτρέψουμε την διολίσθηση και την διάχυση του ΣΥΝ στον ΣΥΡΙΖΑ και τον μετασχηματισμό αυτού σε ενιαίο κόμμα.

Τα μέλη της Νομαρχιακής επιτροπής του Συνασπισμού Άρτας.

1.Αντώνης Γκούντας
2.Μιχάλης Κατής
3.Σπύρος Μασατρογιάννης Διαβάστε περισσότερα...

Η Ελλάδα αδύναμος κρίκος, ή Άρες Μάρες Αφορολόγητες;

Στέλιος Παππάς, Αυγή, 16/12/2009
Η θεωρία του «αδύναμου κρίκου» αναφερόταν στην αλυσίδα που συνέδεε τα διάφορα ιμπεριαλιστικά κέντρα στην εποχή της αποικιοκρατίας. Ως αδύναμος κρίκος θεωρήθηκε τότε η Ρωσία, καθώς προερχόταν μέσα από τη δίνη του Α’ Παγκοσμίου πολέμου και καθώς ήταν παγιδευμένη σε τεράστια προβλήματα διαφθοράς κοινωνικών ανισοτήτων, κοινωνικής και κρατικής αποδιάρθρωσης.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο και ειδικότερα μετά τις Συμφωνίες του Μπρέιτον Γουντ, της Γιάλτας και λίγο αργότερα της Ρώμης (Ίδρυση της ΕΟΚ), η ανθρωπότητα μπήκε σε τροχιά νέων αναδιατάξεων.

Οι αναδιατάξεις της παγκόσμιας αγοράς υπερβαίνουν καταμερισμό που υπήρχε εκατό χρόνια πριν και περισσότερο μοιάζουν με αυτό που τόσο ο Λένιν όσο και ο Κάουτσκυ είχαν προβλέψει και το είχαν αποκαλέσει Υπεριμπεριαλισμό.

Σήμερα το φαινόμενο έχει πολιτογραφηθεί ως παγκοσμιοποίηση, ως μια διαδικασία για την διαμόρφωση μιας παγκόσμιας εξουσίας υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ.

Αυτή η διαδικασία βρίσκεται σήμερα σε κρίση.

Το κατακτημένο επίπεδο επιστημονικής και τεχνολογικής ανάπτυξης δεν μπορεί βέβαια να καταργηθεί (δεν μπορούμε να καταστρέψουμε τους υπολογιστές, ούτε το άλμα του ανθρώπου στο διάστημα). Μπορούμε όμως να αμφισβητήσουμε δομικά χαρακτηριστικά του σημερινού καπιταλισμού όπως είναι ο νεοφιλεύθερισμός, αλλά και την πολιτική, στρατιωτική, οικονομική και ιδεολογική ηγεμονία των ΗΠΑ.

Σήμερα αναζητείται στρατηγική για μια νέα παγκόσμια ισορροπία. Προς αυτή την κατεύθυνση δεν νομίζω ότι μπορούμε να μιλάμε για «αδύναμο κρίκο» όπως πριν από εκατό χρόνια.

Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση

Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση από το Παρίσι το 1951 με την ΕΚΑΧ (Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα). Η απόφαση βασίστηκε σε οικονομικούς λόγους, αλλά και σε πολιτικούς. Ο πολιτικός στόχος, σύμφωνα με τους ιδρυτές, ήταν «η ενίσχυση της γαλλογερμανικής συνεργασίας, η απομάκρυνση του φόβου του πολέμου και η δημιουργία των προϋποθέσεων για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση».

Στα 58 χρόνια από τότε οι χώρες που εντάχθηκαν στην διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης έφτασαν τις 27. Όταν λοιπόν συζητάμε τον στρατηγικό μας προσανατολισμό στη χώρα μας και στην Ευρώπη, θα πρέπει να σκεφτόμαστε ότι:

«Υπάρχει μια διαδικασία οικονομικής και πολιτικής ολοκλήρωσης στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο». Αυτή δεν είναι μόνο οι διακρατικές συνθήκες, Παρίσι 1951, Ρώμη 1957, Μάαστριχτ 1992, Άμστερνταμ 1997, Νίκαια 2001 και Λισσαβώνα 2009 ανάμεσα στις κυρίαρχες δυνάμεις, αλλά σημαδεύεται με ιστορικές εντάσεις συγκρούσεις και με κατακτήσεις. Ο Μάης του ’68, η δημιουργία και η κατάρρευση του τείχους του Βερολίνου, η κατάρρευση δικτατορικών καθεστώτων στην Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ελλάδα. Η κατάρρευση του Ανατολικού μπλοκ και η ένταξη αυτών των χωρών στην Ε.Ε. Η δημιουργία κοινωνικού κράτους και οι δημοκρατικές και κοινωνικές κατακτήσεις. Ο πόλεμος στα Βαλκάνια, το ΟΧΙ των Γάλλων και των Ολλανδών στο Ευρωσύνταγμα, το ΟΧΙ των Ιρλανδών στην Συνθήκη της Λισσαβώνας, οι εξεγέρσεις στα προάστια του Παρισιού, η εξέγερση του περασμένου Δεκέμβρη στην Ελλάδα, οι πρόσφατες καταλήψεις πανεπιστημίων στην Αυστρία.

Οι Συνθήκες που υπογράφτηκαν αντιπροσωπεύουν το συσχετισμό δυνάμεων σε κάθε ιστορική στιγμή. Η αριστερά καθυστερημένα συνειδητοποίησε ότι όλες αυτές οι διεργασίες αποτελούν συστατικά μιας ενιαίας διαδικασίας, με κέρδη και ζημιές, που λέγεται διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Υπάρχουν μάλιστα δυνάμεις της αριστεράς που δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη.

Καμιά από τις μεγάλες κοινωνικές συγκρούσεις, όσο κι αν επηρέασαν τα πολιτικά δεδομένα σε μια ιστορική στιγμή, δεν άλλαξε τον προσανατολισμό σε αυτή την πορεία. Παράδειγμα το ΟΧΙ των Γάλλων. Απέτρεψε το Ευρωσύνταγμα, όμως αυτό επανήλθε σε μια μινιμαρισμένη εκδοχή στη Συνθήκη της Λισσαβώνας. Στις εθνικές τους εκλογές, το 55% του ΟΧΙ μετατράπηκε σε κυβέρνηση Σαρκοζί και αξιωματική αντιπολίτευση Σιγκολέν Ρουαγιάλ. Ο λόγος είναι απλούστατος. Το ΟΧΙ ήταν μια αντίσταση, ένας αμυντικός αγώνας που δεν διαμόρφωνε όμως εναλλακτική πρόταση.

Αλλά και στην Ελλάδα αποτρέψαμε μεν την κατάργηση του άρθρου 16, δεν αποτρέψαμε όμως την λειτουργία νομίμως ή ατύπως στα ιδιωτικά «πανεπιστήμια». Υπάρχει λοιπόν ένα ιστορικό δίδαγμα. Οι μάχες αντίστασης πρέπει να δίνονται γιατί συμβάλλουν στην υπεράσπιση αξιών και κατακτήσεων, αλλά δεν είναι ικανή συνθήκη για μια διαφορετική πορεία προόδου. Μόνο αν ενταχθούν σε ένα εναλλακτικό στρατηγικό σχέδιο μπορούν να ανοίξουν το δρόμο για την διαμόρφωση νέων συσχετισμών για νέα προοπτική.

Ελλάδα σήμερα

Είναι λοιπόν η Ελλάδα ο αδύνατος κρίκος που μπορεί, αν σπάσει, να αλλάξει αυτήν την πορεία ολοκλήρωσης της Ευρώπης;

Στις χώρες της Ευρώπης υπήρξαν σοβαρές και έντονες συγκρούσεις, οι οποίες την επηρέασαν, όμως δεν άλλαξαν τον προσανατολισμό της.

Λέγεται από κάποιους να καταργήσουμε ως χώρα την συνθήκη του Μάαστριχτ. Καλά ακούγεται. Όμως από το Μάαστριχτ μέχρι σήμερα έχουν περάσει 17 χρόνια. Υπάρχει ένα κοινό νόμισμα και άλλες τρεις Συνθήκες: Άμστερνταμ, Νίκαια και η Λισσαβώνα. Ειδικά δε η τελευταία, έχει ενσωματώσει όλες τις προηγούμενες και καθιερώνει ένα νέο επίπεδο πολιτικής ολοκλήρωσης.

Είμαστε στην μετά Λισσαβώνα εποχή. Δεν επιτρέπεται η αριστερά να αντιληφθεί την πραγματικότητα μετά 30 χρόνια. Όχι μόνο είμαστε στην μετά Λισσαβώνα εποχή, αλλά συντελούνται γύρω μας μεγάλες ανακατατάξεις που επηρεάζουν την Ευρώπη, τη χώρα μας, αλλά και την ευρύτερη γεωπολιτική ισορροπία.

Αναφέρομαι στις αλλαγές στην ενεργειακή στρατηγική της Ευρώπης και στην αυξημένη παρουσία των Ρώσων με τους South Stream και North Stream, στην εισβολή των Κινέζων στα λιμάνια μας, στη δημιουργία του BRIC (Συνεργασία Βραζιλίας, Ρωσίας, Ινδίας, Κίνας) και στην αναζήτηση νέου νομίσματος ως παγκόσμιου αποθεματικού, στις κλιματικές αλλαγές.

Υπάρχουν δύο στρατηγικές επιλογές: ή αρνούμαστε τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης ή επιχειρούμε με ένα πανευρωπαϊκό σχέδιο να την αλλάξουμε.

Το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς θεωρεί ότι δεν είναι αρκετό να υπερασπιζόμαστε μόνο τις κατακτήσεις των περασμένων περιόδων, δεν είναι αρκετό ένα σχέδιο σε μόνο μία ευρωπαϊκή χώρα.

Χρειαζόμαστε έναν κοινό στρατηγικό προσανατολισμό, κοινές πολιτικές και κοινούς αγώνες για να στρέψουμε την Ευρώπη μακριά από τα νεοφιλελεύθερα δόγματα, να την καταστήσουμε παράγοντα ειρήνης και συνεργασίας στο κόσμο, χώρο δημοκρατίας δικαιωμάτων κοινωνικής δικαιοσύνης και υπεράσπισης του πλανήτη από την καταστροφή του.

Δύσκολο, θα μου πείτε. Βεβαίως, αν ήταν εύκολο, θα το είχαν καταφέρει οι παππούδες της σημερινής νεολαίας με το μεγάλο αντιφασιστικό κίνημα που σημάδεψε την ιστορία της Ευρώπης.

Δεν πρέπει να καλλιεργούμε στη νέα γενιά αυταπάτες. Ο αγώνας μας δεν είναι εφήμερος. Έρχεται από μακριά και σημαδεύει στο μέλλον. Είναι ένα γοητευτικό και ανιδιοτελές ταξίδι προσωπικής και συλλογικής αυτοσυνείδησης.

Ιδιαίτερα τα ηγετικά στελέχη έχουν την υποχρέωση και την ευθύνη να συμβάλλουν στην συγκρότηση της συλλογικής κριτικής σκέψης και της αυτοσυνείδησης για τον χαρακτήρα του αγώνα μας. Αυτό όμως δεν γίνεται με επιθεωρησιακού τύπου ατάκες.

Αλήθεια, η επίκληση του «αδύνατου κρίκου» σε ποια στρατηγική εντάσσεται, σε ποια λογική, σε ποιο διεθνές ή ευρωπαϊκό ή έστω εθνικό σχέδιο. Σε κανένα. Είναι μια ακόμα ατάκα ατάκτως ερριμένη, δηλαδή άρες, μάρες, αφορολόγητες. Διαβάστε περισσότερα...

Τακης Παπαθεοδωροπουλος, 16/12/09

Προϋποθεσεις για μια νεα δυναμικη του ρευματος ιδεων της ανανεωτικης αριστερας

Αγαπητοι συντροφοι

Εξαιρετικη η ιδεα να ανοιξει ο διαλογος αυτος. Και σπευδω να συμμετασχω με την καταθεση μερικων σκεψεων, περιληπτικων και κωδικοποιημενων. Σκεψεις που προς το παρον θα περιοριστουν στις προυποθεσεις για μια νεα δυναμικη του ρευματος ιδεων που αποκαλειται ανανεωτικη αριστερα. Και αυτό όχι γιατι ο τροπος, η μορφη, το οχημα μεσα από το οποιο θα γινει αυτό είναι ησσονος σημασιας αλλα γιατι οι προυποθεσεις αυτές ισχυουν ανεξαρτητα ποια επιλογη (παραμονη στο ΣΥΝ ως ταση, αυτονομηση ως συνιστωσα του ΣΥΡΙΖΑ η νέο πολιτικο μορφωμα) επιλεγει η επιβληθει τελικα.

1. Η Ανανεωτικη Αριστερα θα πρεπει να ξαναδει την διαδρομη της με νηφαλιοτητα αλλα και αυτοκριτικη διαθεση. Δεν φταινε μονο οι αλλοι για την σημερινη κατασταση. Εχουμε και εμεις τεραστιες ευθυνες με λαθη, ανεπαρκειες και παραλειψεις και οφειλουμε να τις αναλαβουμε για να μην τις επαναλαβουμε.

2. Η Ανανεωτικη Αριστερα εχει –όπως και ολος ο ΣΥΝ- ξεμεινει από ιδεολογικα και πολιτικα εργαλεια. Ειδικα εμεις πρεπει να συνειδητοποιησουμε ότι η κοινωνια, η αριστερα εχει αναγκη από φρεσκιες ιδεες που να βγαινουν από τις σημερινες αναγκες ενός κοσμου που αλλαζει δραματικα. Οφειλει να μιλησει για τα μεγαλα αλλα και αντιδημοφιλη προβληματα (καταναλωτισμος, αναγκη παγκοσμιας ρυθμισης της παγκοσμιοποιησης κλπ) για τα οποια κανεις σχεδον δεν μιλαει. Προτεινω σε αυτά τα πλαισια να υπαρξει ξεχωριστος δημοσιος ανοικτος διαλογος για την συνταξη ενός «μανιφεστου» για την μεταρρυθμιστικη Αριστερα στην Ελλαδα του 21ου Αιωνα.

3. Σε αυτά τα πλαισια νομιζω ότι θα πρεπει να συζητησουμε και την αλλαγη του προσδιορισμου ανανεωτικη που εχει βασικα πια ιστορικο φορτιο με τους προσδιορισμους Ευρωπαικη, μεταρρυθμιστικη και οικολογικη αριστερα που ανταποκρινονται πληρεστερα στην φυσιογνωμια μας. Κατι που μας απομακρυνει από συμπλεγματα προελευσεων, διασπασεων που κανεναν πλην ελαχιστων δεν ενδιαφερουν σημερα.

4. Η Ανανεωτικη Πτερυγα οφειλει να οριοθετηθει και να στεγανοποιηθει με τροπο σαφη και αποτελεσματικο από το ΠΑΣΟΚ. Φτανει πια με αυτή τη γαγγραινα που μας κατατρωει δεκαετιες.

5. Η Ανανεωτικη Αριστερα δεν μπορει να χαριζει (γιατι το εχει κανει ας μην κοροιδευομαστε μεταξυ μας) τον κοινωνικο ριζοσπαστισμο σε κανεναν. Αρνουμαστε τον ρολο της υποτιθεμενης αντισυστημικης Αριστερας αλλα δεν μας πρεπει και δεν θελουμε το ρολο της «γραβατωμενης Αριστερας των ΜΜΕ». Ας φροντισουμε λοιπον να μην το εκπεμπουμε…

6. Η Ανανεωτικη Αριστερα δεν χαριζει ουτε τα κινηματα. Τα πραγματικα φυσικα όχι οσα φαντασιωνονται μερικοι ως τετοια. Η κοινωνια εχει αναγκη νεες μορφες αυτό - οργανωσης και πρεπει να πρωτοστατησουμε σε αυτές.

7. H Ανανεωτικη Αριστερα χρειαζεται αμεσα ανανεωση η ιδια στο επιπεδο του στελεχικου της δυναμικου και της ηγετικης της εκφρασης.

8. Η Ανανεωτικη αριστερα πρεπει να ξαναπιασει το νημα που την συνεδεε στο παρελθον με τις ζωντανες δυναμεις της τεχνης, της διανοησης, της επιστημης. Ας μην μεινει επικληση, ας το δουμε συγκεκριμμενα.

9. Η Ανανεωτικη Αριστερα οφειλει να στοχαστει πανω στην εμπειρια του ΣΥΝ ως κομματικου σχηματισμου πολιτικης ενοτητας με τασεις. Σωστα αντιμετωπισαμε ως τωρα τις αποπειρες οσων αφου καταλαμβαναν πρωτα με την υποστηριξη τασεων και μαλιστα συμπαγων τα ανωτερα αξιωματα του κομματος στην συνεχεια στρεφονταν εναντιον των τασεων με στοχο την οικοδομηση προσωποπαγων μηχανισμων. Όμως αυτό δεν μας απαλλασει από την υποχρεωση να κανουμε απολογισμο των αρνητικων συνεπειων του συγκεκριμενου μοντελου που πραγματι μετατρεπει την αναγκη ελευθερης εκφρασης των ιδεολογικων ρευματων σε σκληρους μηχανισμους. Οφειλουμε στο επομενο μας βημα να προτεινουμε ένα συγχρονο πολιτικο υποκειμενο με μορφη δικτυου και με πραγματικα δημοκρατικες διαδικασιες.

10. Η Ανανεωτικη Αριστερα πρεπει να απευθυνθει αμεσα σε όλα τα μελη του Συνασπισμου ανεξαιρετως χωρις προκαταληψεις, με σεβασμο στην αποψη τους και μακρια από την λογικη των τασικων αντιπαραθεσεων. Αξιζει νομιζω να εξετασουμε την προοπτικη μιας προτασης που θα απευθυνεται στα μελη του ΣΥΝ και θα τους καλει να αποφασισουν τα ιδια για τα επιδικα θεματα μεσω ενός δημοψηφισματος για το μελλον των σχεσεων ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ αντι ενός εκτακτου συνεδριου που στο ονομα της δημοκρατιας οδηγει τα μελη στην τυφλη στοιχιση.

11. Η Ανανεωτικη Αριστερα οφειλει επισης ότι κανει να το κανει συντομα. Χθες ηταν πολύ νωρις ισως αλλα σιγουρα αυριο θα είναι πολύ αργα. Και επισης σιγουρο είναι ότι δεν μπορεις παρα μονο «στιγμιαια» να πατας σε δυο βαρκες.

Τακης Παπαθεοδωροπουλος
Γραμματεας ΝΕ Αχαιας του ΣΥΝ Διαβάστε περισσότερα...

Ένα θέμα που το ξεκίνησε ο φίλος Α.Μιχαιλίδης βρίσκει ανταπόκριση και εκτός Χίου

Από το πολύ καλό blog «Ροΐδη Εμμονές»



Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Kύριε Ροΐδη,
Επιτρέψτε μου να αναφερθώ στον μακαρίτη επίσκοπο Χίου Ιωακείμ, έναν προοδευτικό Δημοκράτη πατριώτη, με τις ανθρώπινες βεβαίως αδυναμίες και με τα λάθη του, που έπεσε άδικα θύμα του μετεμφυλιοπολεμικού κράτους της Δεξιάς και του Κέντρου και της πιο χυδαίας παλιανθρωπιάς των δεσποτάδων.

Ως πρωτοσύγκελος της Ρόδου καταδικάστηκε σε 6μηνη φυλάκιση από τις τουρκικές αρχές και ως επίσκοπος Αρδαμερίου σταλμένος εκεί στα πλαίσια της άδικης πολιτικής του πατριάρχη Ιωακείμ κατά των Βούλγαρων και Κουτσόβλαχων ορθόδοξων, καταδικάστηκε σε θάνατο. Τιμήθηκε με μετάλλια για τη συμμετοχή του στην περίοδο 1912-13. Ως δημοκρατικός πήρε μέρος στο κίνημα της Θεσσαλονίκης πράγμα που τον ανάγκασε να καταφύγει στην Πόλη πλάϊ στον βενιζελικό πατριάρχη Μελέτιο. Προήχθη σε μητροπολίτη Κορυτσάς αλλά δεν έγινε δεκτός από τους Αλβανούς ορθοδόξους που εύλογα ήθελαν δική τους Εκκλησία. Ως Μέγας πρωτοσύγκελος υπερασπίστηκε τα πατριαρχικά κτίρια από την έφοδο του πατριάρχη Ευθύμιου Ι, (παπα Ευτύμ) επικεφαλής του κεμαλικού τουρκικού ορθόδοξου πατριαρχείου. Με τη βοήθεια του Βενιζέλου καταλήγει μητροπολίτης Βολισσού και μετά Χίου, όπου τον βρίσκει η Κατοχή. Το πλούσιο βιογραφικό του αποκαλύπτει μια κλασσική περίπτωση πατριώτη Ιεράρχη της εποχής του, που με την Παιδεία και την ανατροφή που είχε πάρει ήταν και η μόνη αναμενόμενη.


Οι δεσποτάδες της γενιάς του που αναδείχθηκαν από τον πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄, είχαν σαν πρώτο στόχο τη συνέχεια της διαχρονικής γραμμής της υπεράσπισης των συμφερόντων του πατριαρχείου της Νέας Ρώμης από τις διαδοχικές μέχρι σήμερα αποσχιστικές τάσεις, λόγω των εθνικών αφυπνίσεων, των Σέρβων, Μαυροβούνιων, Ελλήνων, Βούλγαρων, Ρουμάνων, Αράβων, Αλβανών, Τούρκων και Σλαβομακεδόνων ορθοδόξων. Λόγω της διαμορφωμένης μέσα στους αιώνες ιμπεριαλιστικής εξουσιαστικής παράδοσης αυτού που τόσο υπερφίαλα και ανιστόρητα ονομάστηκε «Οικουμενικό» πατριαρχείο, ήταν σχεδόν αδύνατο να βρεθεί επίσκοπος που θα σεβόταν το αυτονόητο δικαίωμα της αυτοδιοίκησης των ορθόδοξων λαών, ακόμη και του ελληνικού, που ούτε αυτός δεν ανέχτηκε την πνευματική εποπτεία του τοποτηρητή του Σουλτάνου του Οθωμανού πατριάρχη. Τα λέω αυτά για να δικαιολογήσω τον μακαρίτη που υπήρξε μεν όργανο του πατριαρχείου, αλλά δεν καταγγέλθηκε ποτέ για αγριότητες όπως άλλοι Μακεδονομάχοι μητροπολίτες σαν το φοβερό Καραβαγγέλη στη Μακεδονία και αργότερα στον Πόντο. Ήταν σαφώς ένα καλής πάστας επαρχιωτόπουλο, ένας άνθρωπος με συγκεκριμένου προσανατολισμού παιδεία, όχι σπουδασμένος στη Δύση, που βέβαια δεν είχε το ανάστημα να ξεφύγει από τα εξουσιαστικά στερεότυπα του πατριαρχικού κλίματος. Τέτοιες άλλωστε καλοπροαίρετες αγκυλώσεις βρίσκουμε και στους άλλους ΕΑΜίτες μητροπολίτες. Σημασία έχει πως ο Ιωακείμ ωρίμασε σταδιακά ξεπερνώντας τις ρίζες του και παίρνοντας λόγω της αγαθής του φύσης σταδιακά δημοκρατικές και κοινωνικά αριστερές θέσεις.

Ο αφιλοχρήματος Ιωακείμ πέθανε πάμπτωχος φιλοξενούμενος από συγγενείς του. Η σύγκριση με τον θρασύτατο επικριτή του τον συλλέκτη χρυσών μανικετόκουμπων και ακριβών αυτοκινήτων Χριστόδουλο που άφησε στην χορταριασμένη με τα Άνθη του Κακού βίλα του Π.Ψυχικού κληρονομιά στην αμφιλεγόμενη αυλή του τις συλλογές απαγορευμένων «θησαυρών επί της γης» μάρτυρες αδιάψευστους του υλιστικού του φρονήματος, είναι συντριπτική. Τον πραγματικό του χαρακτήρα ως ανθρώπου που πονούσε το λαό και ως πατριώτη αλλά και θρησκευτικού πατέρα τον έδειξε ο Ιωακείμ ως επίσκοπος Χίου με την κοινωνική και την πατριωτική του δράση αποκορύφωμα τη οποίας ήταν η προσχώρηση του στο ΕΑΜ. Aλλά και πριν την Κατοχή είχε δώσει δείγματα γραφής αποκαλύπτοντας έναν κληρικό που πονάει τον λαό και δρα για το κοινό όφελος, όταν έσπασε ένα ταμπού και εκποίησε αφιερώματα και σκεύη των ναών χάριν των σχολείων της Χίου, όταν έδωσε συντονισμένη μάχη για την καταπολέμηση των ενδημικών τραχωμάτων, όταν εργάστηκε για δημιουργία Νοσοκομείου, όταν έχτιζε υδραγωγείο, όταν έκανε αποστραγγιστικό έργο, όταν έφτιαχνε σχολεία κι όταν υποστήριζε εργαζόμενους μέσα στη μεταξική δικτατορία. Οι ριζοσπαστικές θέσεις του για την κατάργηση της αγαμίας των Αρχιερέων, για τη σύμπτηξη των πολυάριθμων μητροπόλεων, για την αναβάθμιση του επισκόπου που δεν θα περιοδεύει «με Άγια Λείψανα» και «χρυσά και κροτούντα άμφια», για την εκποίηση της περιουσίας των Μονών και την μετατροπή τους σε άσυλα αναξιοπαθούντων, για την υποχρεωτική μόρφωση των ιερέων, για την έκδοση προγαμιαίου πιστοποιητικού υγείας των μελλόνυμφων, αναδεικνύουν ένα πρωτοπόρο κοινωνικό αγωνιστή. Η Ιερά Σύνοδος των δωσιλόγων, των εκμεταλλευτών του λαού, των πιο διεφθαρμένων Αρχιερέων, που τον έβλεπε σαν «κάρφος οφθαλμών» τον εκδικήθηκε για την προσφορά του καταδικάζοντάς τον με συνοπτικές διαδικασίες ερήμην αρχικά σε καθαίρεση και ύστερα από ανακοπή σε εκθρόνιση εκβιάζοντάς τον να παραιτηθεί του δικαιώματος έφεσης για να μην αποσχηματιστεί, όπως είχε συμβεί με άλλους δυο ΕΑΜίτες τους Κοζάνης Ιωακείμ και Ηλείας Αντώνιο (φωτ.) που έχασαν την αρχιερωσύνη τους προσωρινά για να τους επιστραφεί αργότερα και για να αποκατασταθούν στους τίτλους τους μετά θάνατον.

Η «Εθνική Οργάνωσις Χίου», (τι αντιλαϊκό και προδοτικό σήμα αυτό το επίθετο!), έχοντας ως σκοπό της να «στιγματεύσει ενώπιον όλου του πεπολιτισμένου κόσμου τον επαχθή κομμουνισμόν και τους ανόσιους οπαδούς του» αποτελούμενη από τον εσμό των τοπικών Εθνικοφρόνων ήταν ο μοχλός της εναντίον του δίωξης. Ευήκοος δέκτης των μηχανορραφιών της υπήρξε ο ακροδεξιός μητροπολίτης Ιωαννίνων Σπυρίδων, μετέπειτα αρχιεπίσκοπος και μάρτυρας υπεράσπισης του Τσολάκογλου στη δίκη των δωσίλογων, κατηγορούμενος και ο ίδιος αρχικά και απαλλαγμένος μετά με βούλευμα. Ο συμπολεμιστής του Άρη Βελουχιώτη ηγούμενος Γερμανός Δημάκος («Ανυπόμονος») καταγράφει στα απομνημονεύματά του δήλωση που έκανε ο Σπυρίδων για τους απόφοιτους του Ιεροδιδασκαλείου Βελλάς που όλοι τους πήραν μέρος στην Εθνική Αντίσταση: «Δεν έκανα καλύτερα χοιροτροφείον…να προμηθεύω τους χωρικούς γουρουνάκια; Παρά πήγα κι έφτιαξα σχολείο…». Ο γραμματέας του μητροπολίτη Κονίτσης είπε στον Γερμανό: «Εδώ…μια φορά κυβερνούσε ο Αλή Πασάς….τον διαδέχθηκε ο Δεσπότης Ιωαννίνων….απλώς αφεντικό αλλάξαμε! Για να ζήσεις στην Ήπειρο έπρεπε να φιλήσεις την παντόφλα του Σπυρίδωνος…». Η «Λαϊκή Φωνή» Θεσσαλονίκης, όργανο του ΚΚΕ, είχε καταγγείλει τον Σπυρίδωνα ως «δοσίλογο και προδότη », παραπέμποντας στο σκεπτικό της απόφασης του Δικαστηρίου Δοσιλόγων Αθήνας και προσθέτοντας «Μπάκος, Τσολάκογλου και Μητροπολίτης….υπέγραψαν την προδοτική ανακωχή με τον Γερμανό στρατηγό Γιοντλ….που άνοιξε τις πόρτες της Ελλάδας στα νώτα του στρατού μας που πολέμησε στην Αλβανία». (Καραγιάννη Γιώργου “Εκκλησία και Κράτος. 1833-1977. Ιστορική επισκόπηση των σχέσεων τους. Εκδόσεις “το Ποντίκι”, 1997). Αλλά και ο Κων.Τσάτσος στη «Λογοδοσία» του περιγράφει κυνικά την εκλογή του Σπυρίδωνα ως αρχιεπισκόπου με διαδικασία στημένη στο παρασκήνιο. Γιατί η Εκκλησία των δωσίλογων, των ιερόσυλων, των παιδεραστών δεν καθαίρεσε ποτέ κανέναν δεσπότη της όσο αισχρός κι αν ήταν εκτός από τρεις ΕΑΜίτες επισκόπους (προσωρινά) και τον Αττικής Παντελεήμονα (βάζω στοίχημα, προσωρινά) κατά διαταγή του Αρείου Πάγου. Τον Αττικής Παντελεήμονα που ήταν πνευματικό τέκνο του διαδόχου του Ιωακείμ Χίου, χάριν του οποίου ο Ιωακείμ διώχθηκε κακήν κακώς με παρωδία δίκης.

Ο αποκρυφιστής δεσπότης Χίου Παντελεήμων Φωστίνης, (συγγραφέας του πονήματος «Ο Αντίχριστος ελλοχεύει»-φωτ.) στις αρχές του εμφυλίου συμμετέχει στις συγκεντρώσεις της Δεξιάς κραυγάζοντας: “Οργανωθείτε!”. Παρουσιάζεται ως αντιστασιακός σε «εθνικά πλαίσια» πάντοτε, αφού φυγάδευε από την Εύβοια όπου έδρευε, Άγγλους στρατιωτικούς στη Μέση Ανατολή. Κατέφυγε επί Κατοχής στην Αίγυπτο όπου συγκρούστηκε με δεσποτάδες του πατριαρχείου Αλεξανδρείας για γυναικουλίστικα ζητήματα (που τα περιγράφει ο ίδιος) όπως το δικαίωμά του να φέρει εγκόλπιο ενώπιον του πατριάρχη. Ήταν ένας από τους αισχρότερους μητροπολίτες, ιδρυτής του κακόφημου ομώνυμου Τάγματος το οποίο ανέδειξε τέκνα του σκανδαλοποιούς δεσποτάδες, κατά κανόνα Παντελεήμονες κι αυτούς. Πέρα από τον Αττικής, εξέθρεψε τον ομώνυμο Κορινθίας με τη διάσημη οικονόμο του κα Λούλα (1 χρόνος πρωτόδικη φυλάκιση για οικονομικές ατασθαλίες), τον ομώνυμο Λήμνου (έφυγε «νύχτα» από την έδρα του κυνηγημένος από το λαό μαζί με τον προστατευόμενό του Γιοσάκη), τον Δράμας Φίλιππο (εκθρονίστηκε γιατί πάντρεψε την ερωμένη του με παπά), τον Αθηνών Ιάκωβο (έναν καλλιεργημένο άνθρωπο που όμως αναγκάστηκε σε παραίτηση κατηγορούμενος ως ομοφυλόφιλος), τον Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα Α΄, (δημοκρατικός που διώχτηκε από τη Χούντα ως ομοφυλόφιλος) και τον αρχιμανδρίτη Βενέδικτο Καρίβαλη που καθαιρέθηκε γιατί συνελήφθη από την Αστυνομία να ψαρεύει νεαρούς. Το Τάγμα του Φωστίνη σύμφωνα με τον επίσης εθνικόφρονα Αυγούστίνο της Φλώρινας ήταν «εστία μολύνσεως» της οποίας τα έργα «απειλούν να προκαλέσουν ναυτίαν και εις αυτούς τους βουβάλους του βορβορώδους Αλιάκμονος» (περιοδικό «Σπίθα»-Γ.Δ.Καρανικόλα «Ανορθόδοξοι Έρωτες Ορθοδόξων Αρχιερέων»). Ο Φωστίνης «βρέθηκε και στο επίκεντρο καταγγελιών (κυρίως για ηθικής φύσεως σκάνδαλα) για το μοναχικό ‘Τάγμα….’ που είχε ιδρύσει» και το οποίο «φιλοξενούσε νεαρά άτομα που προορίζονταν για κληρικοί» («Ποντίκι», 4.8.’05). «…Το συγκεκριμένο τάγμα θεωρήθηκε άντρο ακολασίας» («Έθνος», 28.1.’06). Ο αντικομμουνιστής και αρχιεθνικόφρων Παντελεήμων συγγραφέας του γελοίου «Ο κομμουνισμός. Ούτος εστίν ο πλάνος και ο αντίχριστος»- Απ. Διακονία, Αθ. 1950) εποφθαλμιούσε την έδρα της Χίου ενώ ήταν ήδη δεσπότης Καρυστίας και η Σύνοδος τον μετέθεσε αντικανονικά αμέσως μετά την έκπτωση του Ιωακείμ χωρίς να τηρήσει έστω κάποια χρονικά προσχήματα. Ένα ακόμη στοιχείο για την παλιανθρωπιά του Φωστίνη είναι η σύγκρουσή του με τον κεντρώο βουλευτή Εύβοιας Στρ.Θ. Παπαστρατή όταν κατέθεσε νομοσχέδια, για την κατάργηση του φόρου της Δεκάτης στο λάδι και την απαλλοτρίωση των Μοναστηριακών κτημάτων.

Ο Φωστίνης ήταν Ομολογητής της Ορθοδοξίας τιμώμενος μέχρι σήμερα για τα αίσχη του:
« ο Μητροπολίτης Χίου Παντελεήμων,πήγε κάποτε να λειτουργήσει στο φθισιατρείο της “Σωτηρίας”.Εκεί του έφεραν οι νοσοκόμοι μια μεγάλη πιατέλα με πολλά κουταλάκια.
….Δεν χρειάζονται αυτά,απάντησε με πίστη. ΄Εχω την Αγία Λαβίδα.
… κοινώνησε κανονικά τους ασθενείς και ύστερα πλησίασε την Ωρ.Πύλη για να καταλύσει. Το έκανε αυτό για να τον βλέπουν όλοι, και να μάθουν οι γιατροί ότι η Θεία Κοινωνία είναι φωτιά που καίει τα πάντα».

Το κλίμα των διώξεων κατά του Ιωακείμ συμπαρέσυρε και τον αριστερό ιερέα παπά Νικόλα Ξενάκη που αρνήθηκε να υπογράψει δήλωση μετανοίας. Πατέρας πέντε παιδιών, ανθυπολοχαγός στην Μ.Ανατολή και δάσκαλος, διωγμένος από τον Φωστίνη εκτελέστηκε για “συμμοριτισμό” στις 6 Σεπτεμβρίου του 1948 στο Γουδί. Είχε προηγηθεί η καθαίρεσή του από το Συνοδικό Δικαστήριο και η βίαιη κακοποίηση του βαριά τραυματισμένου παπά από τους δεσμοφύλακες που εφαρμόζοντας την συνοδική απόφαση, όρμησαν πάνω του με βρισιές και ξυρίζοντάς τον “του κόβουν και σάρκες μαζί” (“Ποντίκι”, 11-2-’99).



Η συμμετοχή του Ιωακείμ σε συγκέντρωση της ΕΠΟΝ τον Γενάρη του ’46 και η χοροστασία του στην πάνδημη κηδεία δυο αγωνιστών που δολοφονήθηκαν από την Αστυνομία, δείχνει πως ο γενναίος Ιεράρχης δεν πτοήθηκε από την προετοιμασία της συνωμοσίας στο Πραιτώριο. Για την καταδίκη του Ιωακείμ επιστρατεύτηκε όλος ο δεξιός υπόκοσμος της Χίου, μεταξύ τους και διεφθαρμένοι κληρικοί όπως ο κάποτε κόλακας του επισκόπου αρχιμανδρίτης Ιωακείμ Ισιδωρίδης-υπόδικος για καθαίρεση- και ο ηγούμενος Γαβριήλ Τσαμπαρλής, καταδικασμένος στο Εφετείο για οικονομικές καταχρήσεις.. Ανακριτής ήταν ο Θηβών Πολύκαρπος αφού 3 άλλοι επίσκοποι αρνήθηκαν να αναλάβουν τη βρωμοδουλειά. Ο Ιεροεξεταστής παραπλανούσε τους μάρτυρες υπεράσπισης συστηματικά, ιδιαίτερα τους συγγενείς των εκτελεσμένων από τους Ναζίδες, διώχνοντάς τους με την διαβεβαίωση πως είχε σιγουρευτεί πια για την αθωότητα του Ιωακείμ. Πρόεδρος του δικαστηρίου που συγκροτήθηκε από δωσίλογους στην πλειοψηφία τους δεσποτάδες ήταν δεσπότης Ύδρας που έπρεπε να είχε εξαιρεθεί αφού ο Ιωακείμ είχε διεξάγει ανακρίσεις εναντίον του για το Ανάθεμα του Βενιζέλου. Η ολιγοήμερη αναβολή που ζήτησε ο Ιωακείμ προσκομίζοντας ένορκες ιατρικές βεβαιώσεις απορρίφθηκε. Ο Φωστίνης βιαζόταν να καταλάβει το θρόνο του. Ο εκ των δικαστών μητροπολίτης Σισανίου δεν συμμετείχε στη διαδικασία και υπέγραψε ψευδώς πως παρέστη. Προσχηματικά ο Ιωακείμ καταδικάστηκε με αναπόδεικτες και αόριστες κατηγορίες για ηθικά σκάνδαλα και για χαρτοπαιξία. Ο ίδιος απάντησε εμπεριστατωμένα εγγράφως σε όλες τις κατηγορίες και αποκάλυψε τις βαθιές διαστροφές αυτών που τον κατηγόρησαν ως ανήθικο. O βιογράφος του Α.Φ.Μιχαηλίδης, παραδέχεται εντίμως πως «τα ανθρώπινα πάθη του» ήταν «υπαρκτά σε ένα βαθμό» και επιστρατεύτηκαν για να δώσουν και «ηθικά χαρακτηρηστικά» στη δίωξή του. Ο ίδιος ο δεσπότης στην απολογία του αναφέρεται σε «πτωχήν και έντιμον και σώφρονα κόρην», που υπηρέτησε 9 χρόνια στην Μητρόπολη και μετά καλοπαντρεύτηκε, την οποία οι κατήγοροί του δυσφήμησαν. Προσωπικά υποθέτω πως η κόρη αυτή η οποία κατά παράβασιν των Ι.Κανόνων ήταν στην υπηρεσία του δεσπότη, θα τροφοδότησε εύλογα κουτσομπολιά και όλοι μας αντιλαμβανόμαστε τα αυτονόητα. Αλλά ο Ιωακείμ είχε αντρίκια και ανοιχτά ταχθεί κατά της αγαμίας του κλήρου και κανείς δεν θα μπορούσε να τον πει υποκριτή όπως το σύνολο σχεδόν των συναδέλφων του. Τίποτα το μεμπτό δεν θα υπήρχε σε αυτή τη σχέση πλην ίσως από το ότι η γυναίκα αυτή εκτέθηκε στα ανθρωποφαγικά σχολια της κοινωνίας αφού ο επίσκοπος δεν είχε το ομολογουμένως τεράστιο θάρρος που χρειάζεται για να τα βροντήξει και να ζήσει με την καλή του, που βέβαια δεν ξέρουμε αν την αγαπούσε και πόσο και πως θα μπορούσαν να ζήσουν αφού ο αρχιερέας δεν είχε φροντίσει να φτιάξει γερό κομπόδεμα. Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω. Όσο για την χαρτοπαιξία του Ιωακείμ, αυτή ήταν ένα απλό ανθρώπινο ανώδυνο χόμπυ, με συμπαίχτες τοπικούς επιστήμονες και σε καμία περίπτωση δεν έγινε δημόσια σε λέσχες ή με κάποιο χρηματικό τίμημα (Βλ. Δρ.Α.Φ.Μιχαηλίδης «Ο μητροπολίτης Χίου Ι.Στρουμπής»-Χίος 2009). Το άχυρο στο μάτι του Ιωακείμ, ενόχλησε τον Χριστόδουλο που κατά την ευαγγελική ρήση είχε ολόκληρα δοκάρια καρφωμένα στα μάτια του. Οι Χριστόδουλος και Ιερώνυμος που δεν καθαίρεσαν τον καταδικασμένο για παιδεραστία σε 20 χρόνια φυλακή πρωτοπρεσβύτερο Π.Παπουτσάκη, αρνούνται την αποκτάσταση του Ιωακείμ! Η αποθέωση της υποκρισίας. Ο Χριστόδουλος το 2001 σε μια θεατρινίστικη κίνηση αποκατάστησε τη μνήμη των ΕΑΜιτών επισκόπων Ηλείας και Κοζάνης αλλά όχι και τον Χίου, προφασιζόμενος τη χαρτοπαιξία του. Ο δεσπότης του Βώλου, το πνευματικό τέκνο του Καλλίνικου, ο πνευματικός πατέρας των κ.κ. Κουλουσούσα, Θεοκλήτου Βρεσθένης, Βαβύλη, Επιφανείου, ο προστάτης των Αττικής Παντελεήμονα και Γιοσάκη, ο τρόφιμος της παρακρατικής «Χρυσοπηγής» κλπ κλπ κλπ τόλμησε να επικρίνει τον Ιωακείμ της Χίου. Με απίστευτη ιταμότητα ο ψευταράκος που δήλωνε πως διάβαζε και δεν ήξερε τίποτα για χουντικά βασανιστήρια, ο συνεργάτης της προδοτικής Δικτατορίας φέρθηκε σαν να έκανε χάρη στους δυο τιμημένους ΕΑΜίτες Αρχιερείς: «”Τώρα καλούμαστε να συγχωρήσουμε. Δεν θα λησμονήσουμε...” (Θ.Τσ. “Ελευθεροτυπία”, 7-11-2000).

Ποια ήταν η αιτία αυτής της αδικίας σε βάρος ενός συμμαθητή του πατριάρχη Αθηναγόρα; Η φωνή του Ιωακείμ από τον τάφο του, ένα κείμενο καταπέλτης κατά των διεφθαρμένων δεσποτάδων στο οποίο κάποιοι αρχιεπίσκοποι θα αναγνώρισαν τον εαυτό τους: “...αυλοκόλακες και ερπετά προ …των εκμεταλευτών του λαού, έμποροι……χρησιμοποιούντες την αγίαν…θρησκείαν ως μέσον……ναρκώσεως των λαϊκών μαζών…ασεβείς και άθεοι, μη πιστεύοντες εις ουδέν ανώτερον αλλά μόνον εις το χρήμα και εις την σάρκαν……υποκριταί και θεομπαίχται……δοσίλογοι και εκμεταλλευταί……με παθολογικάς ανηθίκους παρεκτροπάς…αδίστακτοι Φαρισαίοι δια να κρατούν τον λαό μέσα εις το σκότος της θρησκοληψίας και άσπονδοι εχθροί κάθε κοινωνικής προόδου και εξελίξεως“. Διαβάστε περισσότερα...

Ανδρέας Νεφελούδης, 14/12/09

Σταθμός η απόφαση της ανανεωτικής πτέρυγας για την συγκρότηση του χώρου της ανανεωτικής και δημοκρατικής αριστεράς

Οι αποφάσεις του συντονιστικού οργάνου της ανανεωτικής πτέρυγας του ΣΥΝ της περασμένης Κυριακής, αποτελούν σταθμό, κατά την γνώμη μου, για το μέλλον και την πορεία του χώρου της δημοκρατικής και ανανεωτικής αριστεράς.

Ποιες αποφάσεις και γιατί πράγματι είναι πολύ σημαντικές;

1. Η απόφαση για την συμμετοχή στην γραμματεία της πτέρυγας εκπροσώπων της «Πρωτοβουλίας για την ανασυγκρότηση της ανανεωτικής αριστεράς» που είναι παλαιά στελέχη του ΚΚΕ ΕΣ και του ΡΗΓΑ, ανένταχτοι για πολλά χρόνια από την μια και εκπροσώπων της «ΑΡΣΗΣ» από την άλλη, προσδίδουν στο ανανεωτικό εγχείρημα μια άλλη προοπτική. Ο χώρος πλέον αυτός απευθύνεται στον ευρύτερο κοινωνικό Συνασπισμό και τον καλεί να συστρατευτεί για την κοινή πορεία. Το επόμενο βήμα πρέπει να είναι η συμπόρευση, από τώρα, με τους οικολόγους πράσινους (με όσους έστω από αυτούς που ενδιαφέρονται για μια κοινή πορεία στην διαδικασία της ανασυγκρότησης)

2. Η παραπάνω σημαντικότατη εξέλιξη θέτει τους όρους και τις προϋποθέσεις για το μέλλον σε άλλη βάση. Στην βάση δηλαδή, είτε της επαναδιαπραγμάτευσης της ιδρυτικής συμφωνίας του ΣΥΝ με τους συντρόφους του αριστερού ρεύματος και την επαναδημιουργίας ενός ΣΥΝ πραγματικά ανανεωτικού, ριζοσπαστικού και δημοκρατικού, είτε της συγκρότησης του κομματικού φορέα που λείπει από την πολιτική γεωγραφία του τόπου, του φορέα της ανανεωτικής, ευρωπαϊκής, μεταρρυθμιστικής, ριζοσπαστικής και δημοκρατικής αριστεράς. Θεωρώ περιττό να σταθώ στο αυτονόητο, δηλαδή στο να αποδείξω το παραπάνω κενό. Η πολιτική παρουσία του ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ τον τελευταίο χρόνο το πιστοποιεί απόλυτα, περίτρανο παράδειγμα ήταν η απουσία του αριστερού ευρωπαϊσμού από τις ευρωεκλογές του περασμένου Ιούνη

3. Η απόφαση για μη συμμετοχή σε ότι συγκροτεί ως ενιαίο κόμμα τον ΣΥΡΙΖΑ και παραβιάζει κατάφωρα τις αποφάσεις του περασμένου συνεδρίου του ΣΥΝ, θέτει εκ των πραγμάτων τους τίτλους του τέλους για την ενιαία έκφραση του ΣΥΝ μέσω του ΣΥΡΙΖΑ στο συνολικό πολιτικό πλαίσιο της χώρας. Η ανανεωτική πτέρυγα πια και ο ευρύτερος κοινωνικός ΣΥΝ δεν εκπροσωπούνται από το γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, από πολιτικές που δεν εκπορεύονται πλέον από τα μόνο δημοκρατικά εκλεγμένα όργανα του χώρου, αυτά του ΣΥΝ. Από εδώ και στο εξής ο ΣΥΝ θα βαδίζει με δύο ταχύτητες, με μέλη αποκλειστικά του ΣΥΝ και με μέλη που θα διαθέτουν μια ποικιλία καρτών και ταυτοτήτων διαφόρων πολιτικών σχηματισμών.

4. Η ίδια η ανακοίνωση της πτέρυγας για τα τρέχοντα πολιτικά ζητήματα, μπορεί πράγματι να άργησε, αλλά παρουσιάζει το άλλο, το διαφορετικό στην πολιτική και την φιλοσοφία της τάσης μας σε σχέση με τις γενικότερες πολιτικές εξελίξεις. Επιτέλους ακούστηκε για πρώτη φορά, από καιρό, η φωνή του αριστερού ευρωπαϊσμού για θέσει ένα τέλος σε όλες αυτές τις αντιευρωπαϊκές φωνές σε σχέση με την κρίση και τον ρόλο του ευρώ, δηλαδή του συμφώνου σταθερότητας λέγοντας το αυτονόητο, δηλαδή ότι χωρίς το ευρώ η Ελλάδα σήμερα δεν θα ήξερε κανείς σε πιο χάλι θα βρισκόταν. Ακούστηκε η φωνή της αριστερής λογικής, αυτής που αγανακτεί με την απουσία της πολιτικής από την συμπεριφορά του ΣΥΝ. Διότι μόνο ως απουσία της πολιτικής από την οπτική του ΣΥΝ μπορεί να εκληφθεί η απουσία του από τον διάλογο για το ασφαλιστικό. Θεωρώ και πάλι περιττό να τονίσω το αυτονόητο, δεν συζητάμε μόνο με όσους συμφωνούμε και για ότι συμφωνούμε, θέλουμε να πεισθούμε και να πείσουμε, γι αυτό σε αντιδιαστολή με το νεοσταλινικό μόρφωμα εμείς μιλάμε για δημοκρατία την στιγμή που αυτοί προτάσσουν την βία και την τρομοκρατία των αποκλεισμών. Ακούστηκε τέλος η φωνή της αριστερής, ανανεωτικής και δημιουργικής παρέμβασης στο κρισιμότερο ίσως ζήτημα που επηρεάζει την πολιτική σκηνή της χώρας, την οικονομική κρίση. Υπάρχει, μας αφορά και πρέπει, για να είμαστε σοβαροί, να προτείνουμε λύσεις και προτάσεις αντιμετώπισης. Πρέπει να ακούσουμε άλλες σκέψεις, να πιέσουμε σε δημοκρατικές και φιλολαϊκές λύσεις, να δούμε ότι διαμορφώνεται σιγά –σιγά ένα νέο μπλοκ δυνάμεων στην Ε.Ε. που αμφισβητεί τις πολιτικές που πάνω από την πολιτική είναι η αγορά, και που ενδεχομένως σε αυτές τις πολιτικές προστρέχει και η χώρα μας, όπως τουλάχιστον εκφράστηκε ο Πρωθυπουργός την Παρασκευή. Χρέος της συνεπούς και σοβαρής αριστεράς είναι να πιέσει ώστε αυτή η εξαγγελία να γίνει πράξη, αυτό σημαίνει πολιτική μάχης και όχι απουσίας, αυτό σημαίνει πολιτική με αποτέλεσμα και όχι διαγκωνισμός με τον σταλινισμό.

Κλείνοντας και αυτή την παρέμβαση θα ήθελα να τονίσω μερικά πράγματα που αποδεικνύουν το ιστορικά αναγκαίο των παραπάνω αποφάσεων, όπως και το ιστορικά αναγκαίο της ανασυγκρότησης του χώρου της ανανεωτικής και δημοκρατικής αριστεράς.

Από την δομή και έκταση της κρίσης εκτός των άλλων αναδεικνύεται περίτρανα η αδυναμία όλων των υπαρκτών και κυρίαρχων αριστερών (σε εισαγωγικά ή μη) πλευρών να επηρεάσουν τις εξελίξεις. Η κρίση έχει βαθύ και δομικό χαρακτήρα, είναι συνάμα και κοινωνική και πολιτισμική και κρίση αξιών, δεν έχει γίνει όμως, δεν κατάφερε η κυρίαρχη αριστερά να την κάνει και πολιτική κρίση, γι αυτό και έχει αποτύχει ως εκφορά πολιτικού λόγου και πολιτικής πρακτικής. Πρέπει να αλλάξει.!!!

Τέλος, πιστεύω απόλυτα ότι πρέπει να τεθούν από την αρχή τα βασικά ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά του «δημοκρατικού δρόμου» και να μην αποτελούν πρόσχημα και υλικό για ψάρεμα στα θολά νερά όπως είναι τώρα από τον ΣΥΝ ΣΥΡΙΖΑ, αλλά να αναδειχθούν σε επίπεδο καθημερινής παρουσίας τα βασικά συστατικά του, η δημοκρατία, η μεταρρύθμιση παντού, ο εκσυγχρονισμός, ο δημοκρατικός μετασχηματισμός της κοινωνίας, ο αριστερός ευρωπαϊσμός, η ανάπτυξη των θεσμών, η αντίθεση στην βία, η πολυφωνία, η συμμετοχή, και να συνδυαστούν με νέα θεωρικά και πολιτικά ρεύματα με πρώτο εκείνο της οικολογίας, της πράσινης ανάπτυξης στην κατεύθυνση της διαμόρφωσης νέων παραγωγικών προτύπων και αντιμετώπισης των κρίσιμων κοινωνικών φαινομένων, της εργασίας και της απασχόλησης.

Όλα τα παραπάνω δεν μπορεί να τα παρουσιάσει ως πολιτικές του ο ΣΥΝ ο οποίος έχει θέσει ως στρατηγικό του στόχου την δημιουργία του ΣΥΡΙΖΑ των αριστεριστών ως νέο ενιαίο κόμμα. Άρα οι καιροί δεν περιμένουν και εμείς δεν έχουμε άλλη υπομονή. Διαβάστε περισσότερα...

ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΧΩΡΙΣΟΥΝ

Το αντέγραψα απο το blog ΟΠΕΡΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ

Η είδηση όπως μου ήρθε από τον Γιάννη Μακριδάκη:


Σήμερα στη Χίο ήρθανε δύο Τούρκοι ψαράδες και φέρανε τα δίχτυα ενός Χιώτη ψαρά. Τα δίχτυα είχε κατασχέσει πρό τριμήνου η Τουρκική ακτοφυλακή επειδή βρίσκονταν απλωμένα στα Τουρκικά χωρικά ύδατα.
Οι Τούρκοι ψαράδες του Τσεσμέ συνεννοήθηκαν να μην "χτυπήσουν" την δημοπρασία. Έτσι αγόρασαν απο το Τουρκικό δημόσιο, τα 2.500 μέτρα διχτυού στην τιμή των...500 ευρώ και τα έφεραν πίσω στον ιδιοκτήτη τους.
Αυτά για να ξέρετε και κάτι διαφορετικό απο ότι μας ταϊζουν καθημερινά!


Σας χαιρετώ απο τη Χίο
Γιάννης Μακρυδάκης. Διαβάστε περισσότερα...

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ ΠΤΕΡΥΓΑΣ

Πολιτικές για τη δημοσιονομική κρίση της χώρας

Η αντιμετώπιση της σοβαρής δημοσιονομικής κρίσης της χώρας δεν μπορεί να επιτευχθεί με τη συνέχιση των πελατειακών σχέσεων και εξυπηρετήσεων, των φοροαπαλλαγών του κεφαλαίου, την ανοχή στη φοροδιαφυγή, και την υπόθαλψη του παρασιτικού πλουτισμού από τα χρήματα του δημοσίου. Ούτε με τη μείωση της αμοιβής της εργασίας, που θα είναι κοινωνικά άδικη και απαράδεκτη και οικονομικά αναποτελεσματική.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ οφείλει να μην ακολουθήσει το δρόμο της επίριψης των ευθυνών και του κόστους της ανάκαμψης στους μισθωτούς, τους συνταξιούχους, το δρόμο δηλαδή που ακολούθησε, προδιέγραψε και πιέζει η ΝΔ και τον οποίο υποδεικνύουν οι πιέσεις των αγορών και της Κομισιόν.

Όλοι γνωρίζουν ότι η κατάσταση θα ήταν καταστροφική αν η χώρα μας δεν μετείχε στη ζώνη του Ευρώ. Όμως αυτό σήμερα δεν αρκεί.

Επιτέλους έφθασε η ώρα να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της κρίσης και όσοι διαθέτουν και σκανδαλωδώς κρύβουν υψηλά εισοδήματα. Οι ιδιοκτήτες μεγάλης ακίνητης περιουσίας – και η Εκκλησία – οφείλουν να δώσουν μερίδιο από τις μεγάλες υπεραξίες των τελευταίων χρόνων. Τα κέρδη από κεφάλαια πρέπει να χάσουν τα προνόμια τους και να υπαχθούν σε ενιαίους κανόνες και κλιμάκια φορολόγησης με τα εισοδήματα από εργασία. Οι δαπάνες του δημοσίου να ελεγχθούν δημοσίως και με διαφάνεια ώστε να εξυπηρετούν πραγματικά το δημόσιο συμφέρον και όχι κομματικά ή ιδιωτικά συμφέροντα και πελατειακά δίκτυα.

Ο κοινωνικός και πολιτικός διάλογος, για τον οποίο δεσμεύτηκε κατ΄ επανάληψη η κυβέρνηση, είναι αναγκαίος και πρέπει να γίνει. Πρέπει να είναι ουσιαστικός, αποτελεσματικός, και όχι προσχηματικός, θέτοντας επί τάπητος αυτές τις ώριμες ριζικές αλλαγές και προφανώς να αφορά και τη διαμόρφωση του προϋπολογισμού. Αλλιώς θα εκφυλιστεί σε φύλλο συκής προαποφασισμένων επιλογών διατήρησης του σημερινού αποτυχημένου και επικίνδυνου πλέον μοντέλου δημοσιονομικής διαχείρισης.

Για τις σχέσεις ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ – ΣΥΡΙΖΑ

Δεν θα δεχθούμε μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα, δεν θα πάρουμε κάρτες μέλους του ΣΥΡΙΖΑ και δεν θα δεχθούμε να εγγραφούμε σε ενιαίο μητρώο μελών στις τοπικές οργανώσεις.

Θα εργαστούμε είτε για τον ανακαθορισμό της μορφής του ΣΥΡΙΖΑ ως συμμαχικού σχήματος (κάτι που σημαίνει νέα πολιτική συμφωνία και συνέχιση του εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ με όσους συμφωνήσουν) είτε για την απεμπλοκή του Συνασπισμού από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Χαράξαμε με σαφήνεια τις δικές μας «κόκκινες γραμμές», που θα έπρεπε βέβαια να είναι και οι κόκκινες γραμμές του κόμματος.

Με δεδομένη την αλλαγή των συνθηκών ύστερα από τις αποφάσεις της πρόσφατης συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ, με δεδομένη την άρνησή μας να υιοθετήσουμε τις αποφάσεις για κάρτα-μέλους και για σταδιακό μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα, θα αποτελούσε αντίφαση η συμμετοχή μας στη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Πρωτοβουλία της Αν. Πτέρυγας

Το Συντονιστικό εξέφρασε την πολιτική του βούληση για συμμετοχή του Ομίλου Προβληματισμού ΑΡΣΗ και της Ομάδας στελεχών για την Πρωτοβουλία για την Ανασυγκρότηση της Ανανεωτικής Αριστεράς στις διαδικασίες πολιτικού διαλόγου και πολιτικών πρωτοβουλιών του Ανανεωτικού χώρου.

Αθήνα, 13/12/09 Διαβάστε περισσότερα...

Δελτίο Τύπου Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες Χίου «Λάθρα;» 17/11/2009

Δελτίο Τύπου Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες Χίου «Λάθρα;»
Πριν από μερικές ημέρες κλήθηκαν για κατάθεση, στο πλαίσιο εισαγγελικής έρευνας, συμπολίτες μας από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, με τους οποίους βρεθήκαμε μαζί στο λιμάνι στις 26/7/09, να διαμαρτυρηθούμε για την μεταγωγή σε άγνωστο προορισμό και την πιθανή απέλαση 52 προσφύγων και μεταναστών -μεταξύ των οποίων και τριών καταγεγραμμένων ανηλίκων-. Δεν συμφωνούμε με την εκτίμηση ότι πρόκειται για μια τυπική διαδικασία. Η προσπάθεια των αρχών είναι σαφής, όποιος διαμαρτύρεται ακόμη και με ειρηνικά μέσα και τολμά να μην κοιτά μόνο την δουλειά του, τον «περιμένει στην γωνία» ο εισαγγελέας. Σε αυτό το μήνυμα εμείς απαντάμε. Η δράση μας και η κινητοποίηση του καθενός από εμάς έχει διακριτές αναφορές σε αξίες και ιδανικά υπέρτερα από την τρέχουσα –άθλια – προσφυγική / μεταναστευτική πολιτική. Ως συλλογικότητα, τα τελευταία 8 χρόνια σταθήκαμε αλληλέγγυοι σε πρόσφυγες και μετανάστες. Το καλοκαίρι στο λιμάνι πολιτικά και ηθικά είχαμε χρέος να βρεθούμε δίπλα τους. Οι αρχές έλαβαν το μήνυμα. Η πολιτική των εκτάκτων μεταγωγών και της μακρόχρονης κράτησης καταδικάστηκε και αποδείχτηκε απάνθρωπη και επικίνδυνη. Θα είμαστε ξανά απέναντι τους αν χρειασθεί σε κάθε δική τους ενέργεια που στέλνει ανθρώπους στον καιάδα της απέλασης, των βασανισμών, των τυπικών και άτυπων θαλάσσιων και χερσαίων επαναπροωθήσεων, των εξευτελιστικών συνθηκών κράτησης, της ελλιπούς ανθρώπινης υπόστασης. Όσοι σχεδίασαν την μεταγωγή θα πρέπει παρέχουν επαρκείς εξηγήσεις. Όσοι υλοποίησαν την μεταγωγή θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την σωματική μας ακεραιότητα, χτυπώντας πολλούς από εμάς και σέρνοντας μας σαν σακιά στην άσφαλτο, αγνόησαν ότι διαπράττουν αδικήματα σε βάρος των διαμαρτυρόμενων και των προσφύγων. Το πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό εκείνης της ημέρας αποδεικνύει αυτόν τον ισχυρισμό. Μια απλή επανάληψη του για όποιον ενδιαφερόμενο, αρκεί ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα από ποιους ασκήθηκε βία –και μάλιστα υπέρμετρη- και ποιοι ήταν τα θύματα. Οι μετέπειτα εξελίξεις στην ουσία της υπόθεσης και της πραγματοποιηθείσας μεταγωγής δικαιώνουν την διαμαρτυρία μας και μας κάνουν περήφανους που ήμασταν εκεί. Παρόντες. Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες

Διαβάστε περισσότερα...

ΠΑΙΔΙΚΑ ΟΝΕΙΡΑ

Μικρός ήθελε να γίνει σερίφης και τελικά έγινε μπάτσος. Διαβάστε περισσότερα...

ΧΙΟΣ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ

Διαβάστε περισσότερα...

ΧΙΟΣ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ

Διαβάστε περισσότερα...

ΜΠΡΑΒΟ ΠΑΙΔΙΑ !!!!!!!!!

Διαβάστε περισσότερα...

Μια γελοιογραφία για όσους διαμαρτύρονται επιλεκτικά για την αφαίρεση μιας ζωής

Διαβάστε περισσότερα...

ΔΗΛΩΣΗ ΣΤΡΑΤΟΥΛΗ

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον αποκτά η τοποθέτηση του Δ. Στρατούλη -«Αριστερό Ρεύμα»- ότι υπάρχει σχέδιο από δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ για ρευστοποίηση του ΣΥΝ, απομάκρυνση της Ανανεωτικής Πτέρυγας, με τελικό στόχο το ενιαίο κόμμα. Διαβάστε περισσότερα...

Ανοιχτό γράμμα στους Ανανεωτές συντρόφους μου

Φιλιώ Πολυμενάκου, 02/12/2009
Τι άλλο περιμένουμε σύντροφοι; Διάβασα το κείμενο της ανοιχτής επιστολής στον Αλέκο Αλαβάνο του Ανδρέα Νεφελουδη (χρόνια σου πολλά Ανδρέα και πάντα τέτοια) και ανάσανα.

Τι περιμένετε να αποφέρει πια ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελληνική κοινωνία και σε μας;

Για ποια Αριστερά αγωνιστήκαμε τόσα χρόνια,που ανεχόμαστε καρπαζιές από τον πιο απολίτικο πολιτικό, αχάριστο ως χαραχτήρα,ααντιφατικό ως υβριστή των δημιουργημάτων του και οραματιστή της φαυλότητας;

Για πόσο ακόμη νομίζετε ότι θα μας έχετε κόντά σας να προσπαθούμε να δικαιολογούμε τη στάση σας;

Και επί τέλους είχαμε δώσει ένα ραντεβού για τις 5/10. Γιατί μας στήσατε στη γωνία και σφυράτε αδιάφορα;

Σύντροφοί μου δεν ασφυκτιάτε μέσα στά περιθώρια της κοντόθωρης και στενόχωρης πολιτικής σκέψης των επικαθήμενων επί της κεφελής μας "συμμάχων": Δεν αισθάνεσθε στριμωγμένοι ανάμεσα στη μιζέρια και τη στασιμότητα του πολιτικά αδιέξοδου και ξεπερασμένου λόγου που μας επιβάλεται εκ των "συμμαχιών"να ακούμε και να αναμασάμε; και για ποιο σκοπό άραγε;

Δεν ανατριχιάζετε με τα καλέσματα για καταστροφικούς "αγώνες" και ανέχεστε να μπαίνει και η υπογραφή μας ως κόμμα; Επιμένετε να πιστεύετε ότι κάτι θα καταφέρουμε μέσα από τον ΣΥΝ: Αυτόν το ΣΥΝ που τον κατάντησαν ισότιμο και ισομελή εταίρο ανύπαρκτων για την κοινωνία προσώπων και ομάδων;

Κάνετε λάθος. μεγάλο λάθος από τα τραγικά λάθη,που μόνο στην Αριστερά γίνον ται ιστορικά και τη συρρικνώνουν...τη συρρικνώνουν...

Σύντροφοι μου θέλω κάτι να μου πείτε.

Και δεν θέλω να είναι "Φιλιώ κάνε υπομονή" ή "Φιλιώ κάνε ότι θες",όπως και εμείς Διαβάστε περισσότερα...

ΠΑΡΤΑ ΑΛΕΚΟ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ στον ΑΛΕΚΟ ΑΛΑΒΑΝΟ
Ανδρέας Νεφελούδης, 02/12/2009
Αγαπητέ Αλέκο,

Αφορμή για αυτή την επιστολή δεν είναι, προφανώς, οι απόψεις σου οι οποίες είναι απολύτως σε�